We staan nog maar pas met onze voeten in het ‘echte leven’ maar ervaren dat ons jonge leven soms al kraakt onder het vele werk. Vaak zetten we ons in voor allerlei activiteiten en groeperingen, maar vinden we zelf amper tijd om weer tot rust te komen, om te herbronnen.

Als christenen worden we omschreven als ‘mensen van de weg’. We willen de weg gaan vanuit een ontmoeting met dat wat ons ten diepste drijft en ons voortstuwt. We willen gehoor geven, luisteren en verder op weg gaan.

In nauwe samenwerking met de abdij van Averbode worden ontmoetingsavonden georganiseerd voor jongvolwassenen (21-35 jaar). De abdij kent een lange traditie in het aanbieden van verdiepingsactiviteiten voor jongeren (Jongerenweekend, JOVADA, …). De abdijgemeenschap biedt ook nu de gelegenheid om thema-avonden te organiseren over ‘dat’ wat ons interesseert. Door een tweemaandelijkse ontmoeting op zaterdagavond proberen we samen de weg van de verdieping te gaan.

De tweemaandelijkse thema-avonden vinden hun aanvang in het avondgebed van de abdijgemeenschap om 18u. Na het gebed delen we samen de maaltijd.
Vervolgens, na de maaltijd, starten we met de thema-avond. Indien het onmogelijk is om aan te sluiten bij het avondgebed van de abdijgemeenschap bestaat de mogelijkheid om na de maaltijd omstreeks 19u bij de groep aan te sluiten.

Deze thema-avonden willen vooral ontmoetingsavonden zijn met de mogelijkheid om als jonge christenen met elkaar in gesprek te treden.

Kalender thema-avonden

16 oktober
11 december
19 februari
16 april
25 juni

De onderwerpen kondigen we aan van zodra ze vastliggen.

De thema-avonden vinden telkens plaats in de abdij van Averbode.

Voor meer informatie of inschrijvingen kan je steeds terecht bij:

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Waar heb ik U gevonden dat ik U leerde kennen?
Want voordat ik U leerde kennen,
waart Gij nog niet in mijn geheugen.
Waar heb ik u dan gevonden, dat ik U leerde kennen,
waar anders dan in U, boven mij?
Er is geen sprake van een plaats,
als wij ons van U verwijderen of naar U toekomen,
er is geen sprake van een plaats.
Waarheid, overal verleent Gij gehoor aan allen die U raadplegen,
en aan allen tegelijk geeft Gij antwoord,
ook al raadplegen zij U over verschillende dingen.
Duidelijk antwoordt Gij,
maar niet allen horen duidelijk.
Allen raadplegen U over hetgeen zij willen
maar niet altijd horen zij wat zij willen.
Uw beste dienaar is hij die niet zozeer van U verlangt te horen wat hijzelf wil,
maar veeleer wil wat hij van U hoort.

Te laat heb ik U liefgekregen
schoonheid, zo oud en toch zo nieuw
te laat heb ik U liefgekregen!
Gij waart in mijn binnenste
en ik was buiten
en daar zocht ik U
en ik, wanstaltig als ik was,
stortte mij op de schone dingen
die Gij hebt gemaakt.
Gij waart bij mij en ik was niet bij U.
Die dingen hielden mij ver van U,
die niet zouden bestaan als zij niet in U bestonden.
Gij hebt geroepen en geschreeuwd en mijn doofheid doorbroken;
Gij hebt gefonkeld en geschitterd en mijn blindheid verdreven;
Gij hebt een aangename geur verspreid, ik heb die ingeademd
en nu snak ik naar U;
ik heb geproefd en nu honger en dorst ik;
Gij hebt mij aangeraakt
en ik ben ontbrand voor U, mijn vrede.

(Augustinus, Belijdenissen, XVIII)

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Het getuigenis van communio – één van hart en één van ziel (Hnd 4, 32) – voorgeleefd door  de premonstratenzerorde zal een krachtig teken en een bron van hoop blijven voor een wereld die geconfronteerd wordt met extreme vormen van individualisme en sociale versplintering. In het licht daarvan, vraag ik jullie met aandrang om de geest van broederlijke menslievendheid, beleefd in de naam van Jezus en in Zijn liefde, te blijven cultiveren.

Ik moedig de premonstratenzerorde aan om te volharden in de inspanningen om aan de wereld – en in het bijzonder aan de jongeren – te getuigen van de schoonheid en de vreugde van de religieuze roeping. Moge de plechtige belofte van de professie – Ik draag mijzelf op en geef mij aan de Kerk – een levende en sprekende uitdrukking zijn jullie “radicale gave van jezelf uit liefde voor de Heer Jezus en, in Hem, voor elk lid van de mensenfamilie” (Vita Consecrata, 3).

Paus Joannes Paulus II  in de toespraak tijdens de audiëntie verleend aan emeritus abt-generaal H. Noyens en de deelnemers aan het keuzekapittel op 29 september 2003

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

abdijzicht1

◄ Back

Next ►

Picture 1 of 2

Je bent van harte welkom op onze opendeurdag: zondag 5 september van 14.00 tot 16.30 uur.

Een medebroeder of abdijgids leidt je rond doorheen de abdijgebouwen. Je bezoekt de abdijrefter, het kloosterpand, de kapittelzaal, de sacristie, het koorgedeelte van de abdijkerk. Je maakt een rondwandelings langs de buitenkant. Toelichting krijg je over de abdijgeschiedenis, onze spiritualiteit en ons dagelijkse leven binnen en buiten de kloostermuren.  Om 18.00 uur sluiten gregoriaanse vespers in de abdijkerk onze opendeurdag af.

Voor kinderen en jongeren: gratis toegang.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Heer onze God,
in Maria hebt Gij ons getoond wat geloven betekent:
steeds weer op weg gaan
naar en onbekende toekomst.
Moge haar geloof ons blijvend inspireren.
Laat in ons groeien
en een sterke hoop
en een grote toekomstverwachting.
Moge haar danklied ook ons lied worden tot U.
Dat vragen wij door Christus onze Heer.
Amen.

(Parochie Lovendegem)

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Ik vraag je: is het nu niet mogelijk
dat wij samen iets kunnen zoeken en bespreken
om onze harten te voeden,
zonder bitterheid en onenigheid?
Indien ik echter niet kan zeggen
wat mij in jouw geschriften voor verbetering vatbaar lijkt,
en jij niet in de mijne,
zonder achterdocht en jaloersheid,
en zonder de vriendschap te krenken,
laten we daar dan van afzien,
en ons leven en onze gezondheid sparen.
Laten we dan maar wat minder kennis verwerven
die leidt tot eigenwaan,
als de liefde maar niet geschonden wordt
die opbouwt (1 Korintiërs 8,1).
Ik voel mij ver van die volmaaktheid,
waarover geschreven staat:
“Wie niets misdoet door het woord is een volmaakt mens” (Jakobus 3,2).
Maar dank zij Gods barmhartigheid,
meen ik gemakkelijk in staat te zijn
je vergiffenis te vragen, indien ik je iets misdaan heb.

(Augustinus, Brief LXXIII,III,9)

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Een zomers avondzonnetje streelt de muren van onze kloostergang…

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Maar wat heb ik lief wanneer ik U liefheb?
Geen schoonheid van een lichaam,
geen tijdelijke luister, geen lichtglans die mijn ogen lief is,
geen heerlijke melodieeën van allerlei liederen,
geen verrukkelijke geur van bloemen, reukwerken of welriekende kruiden,
geen manna en geen honing,
geen lichamelijke ledematen, aangenaam om te omhelzen.
Deze dingen zijn het niet die ik liefheb wanneer ik mijn God liefheb.
En toch heb ik zo iets lief als een licht,
zo iets als een stemgeluid, zo iets als een geur,
zo iets als een spijs en zo iets als een omhelzing,
wanneer ik mijn God liefheb.
Hij is licht en stemgeluid, en geur en spijs en omhelzing van mijn innerlijke mens,
waar voor mijn ziel een lichtglans flonkert die aan geen ruimte gebonden is,
waar een klank weerklinkt die niet wegsterft in de tijd,
waar een geur hangt die niet met de wind wegwaait,
waar een smaak bestaat die niet door eten vermindert,
waar een omhelzing plaats vindt die geen verzadiging ooit kan scheiden.
Dat is het wat ik liefheb, wanneer ik mijn God liefheb.

(Augustinus, Belijdenissen X, 6, 8 )

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Ik haal je er door, laat je nooit los.
Ik draag je naar de andere oever, de overkant.
Het beloofde land, het nieuwe leven.
Ik draag je erheen.
Wees niet bang, Ik ben je Vader.
Jij bent mijn kind voor altijd.
Ik weet het: het is als sterven, je toevertrouwen aan een ander die Liefde is.
Een nieuwe Geest, de onbekende, zo anders dan wat je eerder dacht.
Niet wat je zelf maakt, maar Ik zal je redden.
Ik bekleed je met de nieuwe mens.
Leven in de Zoon.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Wie in Averbode de abdijtoren goed observeert, bemerkt dat op de top geen traditionele torenhaan te vinden is maar een afbeelding van het Lam Gods. Het Lam Gods waakt als het ware over de abdij en over de streek errond. Het Lam Gods troont ook in het wapenschild van de abdij. De reden daarvan is niet ver te zoeken: de patroon van het eerste kerkje in Averbode was Johannes de Doper. En tot op de huidige dag is de beroemde voorloper van Jezus Christus medepatroon van de abdij. Aan hem wordt in het Johannesevangelie de beroemde uitspraak toegeschreven: “Zie het Lam Gods”. Met die enigszins mysterieuze woorden verwijst Johannes zijn leerlingen naar Jezus, de Zoon van God (Joh. 1,29.36). De abdijgemeenschap heeft dezelfde opdracht als de Doper: mensen verwijzen naar Jezus, het Lam van God.

Wat betekent de titel “Lam Gods” voor Jezus? Ongetwijfeld denkt Johannes aan het boek van de profeet Jesaja. Daarin is sprake van een Dienaar van JHWH die zijn leven geeft ten dienste van het volk doorheen lijden – “als een lam geleid naar de slachtbank” (Jes. 53,7). Johannes’ verwijzing naar de Geest die op Jezus rust in Joh. 1,32 alludeert aan de aanstelling van de Dienaar in Jes. 42,1. Voor Johannes en de eerste christenen is Jezus zonder meer de vervulling van de profetie: hij is de Dienaar die zijn leven geeft ten dienste van allen. Hij neemt de zonde weg, uit pure genade, en geeft leven aan elke gelovige.  Wie gelooft in Jezus als het Lam Gods, mag in die levensstroom gaan staan.

Naast de verwijzing naar de Dienaar, denkt Johannes ook aan het Paaslam. Elk jaar ter gelegenheid van het Paasfeest slachtten de joden een lam. Dat geslachte lam herinnert aan de Uittocht uit Egypte: het is een teken van de overgang van slavernij naar bevrijding, van dood naar leven. In het Johannesevangelie sterft Jezus precies op het moment dat de lammeren in de tempel geslacht worden voor de viering van het Paasfeest. Voor Johannes brengt de gekruisigde Jezus als het Lam Gods verlossing in plaats van slavernij, leven in plaats van dood. Als wij in de liturgie het Lam Gods aanroepen en zijn ontferming vragen, dan hopen wij op deze bevrijding en op dit leven.

Ook in de Openbaring van Johannes is herhaaldelijk sprake van een Lam. Dat Lam heeft de kentrekken zowel van de gestorven Jezus als van de verheerlijkte Christus (b.v. Apok. 5,6.13). Dit Lam neemt ook de gestalte aan van het apocalyptische lam dat aan het einde van de tijden het kwaad in de wereld zal opheffen en daarom wordt het naar goede apocalyptische gewoonte voorgesteld als een lam “met zeven horens en zeven ogen” (Apok. 5,6). In Apok. 5 staat dit Lam – Jezus Christus – centraal in de hemelse liturgie: Hij wordt aanbeden en Hij mag het Boek openen. Dit Lam is de inspiratie geweest voor het beroemde schilderij van het Lam Gods door Jan Van Eyck.

Op die manier is het Lam Gods een teken van hoop voor elke gelovige. Vanop de abdijtoren kijkt het Lam Gods naar ons en wil ons inspireren tot christelijk leven. De abdijgemeenschap heeft de taak om icoon te worden van het Lam Gods dat zij fier in haar vaandel draagt.

fr. Filip Noël

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk