Al een hele tijd is onze medebroeder Luc Vankrunkelsven actief in België en Brazilië om er te ijveren voor rechtvaardigheid en ecologie. Regelmatig stuurt hij vanuit Brazilië nieuws en wat commentaar op wat hij beleeft. We laten u graag meelezen:

De fiets neemt de stad in

Toen ik anno 1992 in Brussel ging wonen, stootte ik zelden op iemand anders die ook zijn leven riskeerde. Geen fietsers dus. Sinds 1994 combineer ik een Brompton vouwfiets met trein, metro, tram, bus; soms auto. Ook jarenlang alleen met dat vehikel rond getrokken. En zie, het onmogelijke werd mogelijk. Sinds enkele jaren nam Brussel het Parijse systeem van publieke fietsen over en sinds vier jaar is de vouwfiets een hype geworden. Vele NGO’s benijden Wervel: sinds acht jaar heeft iedere werknemer i.p.v. een bedrijfswagen een bedrijfs-Brompton ter beschikking.

Prins fietser

En waarlijk, sinds enkele weken is het hek helemààl van de dam: één van de hoofdstraten, de Anspachlaan, werd van vier tot twee baanvakken gereduceerd. Aan beide kanten van de Avenida werd een voormalig autovak omgetoverd in een ruim fietspad. Onmiddellijk gevolg: permanente files, zoals je dat alleen in São Paulo voor mogelijk houdt. De fietser kan zich als een prins naast de duvelende automobilisten verplaatsen. Benieuwd waar dit gaat eindigen.

In São Paulo is het nog niet zover, maar ook hier doet de fiets zijn schuchtere intrede. Er wordt over fietspaden nagedacht en in de metrostellen wordt een plaats voorzien voor enkele fietsen. De permanente files zijn niet meer te harden. De steden worden onleefbaar. Het openbaarvervoer is niet aangepast aan de mobiliteitsbehoefte van zoveel mensen. De nood aan ommekeer weerklinkt nu tot in de federale kamer en senaat. De ‘Jornal do Senado’ wijdt een ‘Cidadania special’ aan de kwestie. Fietsverhuursystemen zoals in New York en in tal van Europese steden worden als inspirerende voorbeelden naar voor gebracht. Curitiba heeft al jaren fietspaden, maar met gevaarlijke oversteekplaatsen. Die worden nu verbeterd. Rio de Janeiro heeft het grootste netwerk aan fietspaden, gevolgd door Sorocaba. In Mauá, metropool São Paulo, is er aan het treinstation een heuse stalling voor 2000 fietsen. Met hersteldienst. Een uitwisseling met Leuven en andere Vlaamse steden zou niet slecht zijn. In samenwerking met de NMBS onderhoudt, herstelt en bewaakt de sociale economie ‘Velo’ er duizenden fietsen. In Bagé, deelstaat Rio Grande do Sul, zijn er bussen waar aan de buitenkant vooraan een plaats voorzien is om twee fietsen te zetten. Een begin.

Koning auto en keizer vrachtwagen

Fietsen is in Brazilië voorlopig nog levensgevaarlijk. Ook al zijn er hier in verhouding tot het uitdijende wagenpark nog maar weinig fietsers, de laatste drie jaar vallen er toch vier doden per dag. Machismo en haantjesgedrag in het verkeer zijn goede maatjes. Het vraagt nog een hele mentaliteitswijziging bij de chauffeurs om de publieke ruimte te delen met fietsers en voetgangers. In dit land van koning auto en keizer vrachtwagen zijn fietsers en voetgangers écht wel de zwakke weggebruikers. In São Paulo alleen al verliezen dagelijks twee voetgangers het leven, omdat automobilisten de zebrapaden niet respecteren.

Senator Eduardo Supplicy is alvast helemaal voor de fiets-in-de-stad gewonnen. Als het van hem en van enkele andere senatoren afhangt, mag de stille fietsrevolutie zich doorzetten. Benieuwd of de deelnemers van Rio+20 iets van het fietssysteem in de stad zullen opmerken.

Luc Vankrunkelsven,

Brasília, 17 april 2012.

Meer fietsnieuws uit Brazilië:

Rodas de Paz: www.rodasdapaz.org.br

Escola da Bicicleta: www.escoladebicicleta.com.br

Bicicleta: www.bicicleta.org

Bike Rio – fietsenverhuur Rio de Janeiro: www.mobilicidade.com.br/bikerio.asp

Be the first to like.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Op 21 maart 2012 overleed onze medebroeder Christoffel.

Op 21 november 1921 werd hij geboren te Neerpelt. Ingekleed in de abdij op 12 september 1939 verbond hij zich op 12 september 1941 door professie aan de gemeenschap. Op 12 augustus 1945 werd hij door Mgr. Van Cauwenbergh priester gewijd in de abdijkerk van Tongerlo. Op 30 januari 1947 werd Christoffel naar Brazilië gezonden als leraar in het college te Petropolis. Na een verplaatsing in januari 1953 naar het college van Jaú werd hij op 21 december 1953 naar Piracicaba gezonden om daar de basis te leggen voor een nieuw afhankelijk huis. Toen einde 1954 het college van Jaú tot priorij werd verheven, werd Christoffel supprior van de gemeenschap en rector van het Sint-Norbertuscollege. Op 2 januari 1966 werd hij overste van de gemeenschap van Petropolis en rector van het Sint-Vincentiuscollege aldaar. Van 1970 tot 1972 was hij tevens algemeen econoom van de huizen van Averbode in Brazilië en van 1971 tot 1975 meester van de geprofeste jonge fraters die toen in  Petropolis verbleven. Na de sluiting van het college van Petropolis einde 1992 en van het huis in april 1993 verhuisde Christoffel naar de norbertijnenresidentie van Jardim Europa in São Paulo. Hij werd er op 30 januari 1994 door de prelaat van Jaú benoemd tot overste van het huis. Tevens was hij verantwoordelijk voor de Sint-Norbertusschool en medewerker in de parochie aldaar. Op 13 juni 2000 keerde hij uit Brazilië definitief terug naar België. Hij overleed te Averbode op 21 maart 2012.

De plechtige uitvaartliturgie wordt gevierd in de abdijkerk van Averbode op woensdag 28 maart 2012 om 11.00 uur.

Op de vooravond dinsdag 27 maart 2012 wordt in de abdijkerk om 18.00 uur het avondgebed voor overledenen gezongen.

Verdere eucharistievieringen ter nagedachtenis van de overledene worden gehouden in de abdijkerk op zaterdag 31 maart, woensdag 4 april en zaterdag 21 april 2012 telkens om
11.45 uur.

6 bezoekers vinden dit bericht leuk.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

In de vrede van de verrezen Heer
en
gesterkt door het sacrament van de ziekenzalving
ontsliep onze dierbare medebroeder

Wim Wuyts

zoon van Jozef Wuyts en Elisabeth Faes
norbertijn van Averbode
Jubilaris

Op 26 augustus 1928 werd hij geboren te Herentals. Ingekleed in de abdij van Averbode op 12 september 1948, verbond hij zich op 12 september 1950 door professie aan deze gemeenschap. Op 28 oktober 1954 werd hij door Mgr. L. Brems o.praem. in de abdijkerk tot priester gewijd. Na zijn priesterwijding werd hij benoemd in het bezinningscentrum van de abdij. In 1961 werd hij medewerker in Denemarken. Op 1 juni 1967 werd hij benoemd
als superior van de missie in Denemarken. Op 1 november 1976 werd hij benoemd tot pastoor van de parochie in Herning. Hij was hoofdredacteur van het katholieke weekblad “Katolsk Orientering” van 1 januari 1975 tot 18 november 1998. Op 15 augustus 1999 keerde hij naar de abdij terug. Waar hij verantwoordelijke werd voor de mediatheken vanaf 30 november 1999. Hij overleed te Diest op 22 februari 2012.

De plechtige uitvaartliturgie wordt gevierd in de abdijkerk van Averbode op dinsdag 28 februari 2012 om 11.00 uur.

Op de vooravond maandag 27 februari 2012 wordt in de abdijkerk om 18.00 uur het avondgebed voor overledenen gezongen.

Verdere eucharistievieringen ter nagedachtenis van de overledene worden gehouden in de abdijkerk op vrijdag 2, woensdag 7 en donderdag 22 maart 2012 telkens om 11.45 uur.

6 bezoekers vinden dit bericht leuk.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

In de abdij van Averbode worden in november twee kerkmuzikale vormingsmomenten georganiseerd, waarvoor ik u van harte wil uitnodigen.

- donderdag 10 november 2011, 14h00 tot 17h00: Zang- en studienamiddag voor priesters, diakens, parochieverantwoordelijken, koorleiders etc… omtrent de muziek bij de uitvaart.

- woensdag 23 november 2011, 20h00 tot 22h00: Muzikale vormingsavond voor catechisten rond “hoe en wat zingen met vormelingen?”

Meer info over deze activiteiten kun je vinden op onze website: https://sites.google.com/site/onthaalabdij/bezinningscentrum/kerkmuziek

Mocht deze info niet onmiddellijk bruikbaar zijn voor uzelf, speel ze dan door aan andere belangstellenden binnen uw parochie/federatie…

Van harte dank

Jos Bielen

Bezinningscentrum Averbode

2 bezoekers vinden dit bericht leuk.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Ben je tussen 13 en 25 en heb je zin in enkele toffe dagen waar er ook
op een ontspannen manier over geloof en religieuze zaken kan gepraat worden,
dan heb je “the place to be” gevonden. In de abdij van Averbode wordt een jongerenweekend georganiseerd van vrijdag 21 tot zondag 23 oktober 2011.
Maria is in de Bijbel en in het leven van veel gelovigen een bijzondere vrouw.
Maar tegelijk is ze voor verschillende mensen soms ook een totaal verschillende figuur.
Het gaat van de “Moeder Gods”, over de “Moeder van Smarten” tot “Ons Lief Vrouwke”.
Wie was deze vrouw? Waarom bidden zoveel mensen tot haar?
Waarom trekken jaarlijks zoveel mensen naar bedevaartsoorden als Lourdes, Fatima…?
Welke betekenis heeft zij vandaag in het geloofsleven anno 2011?
Vragen genoeg om ons een heel weekend mee bezig te houden, denk je niet?
Concreet:
Aankomst: vrijdag 21 oktober 2011 tussen 19h00 en 19h30
Vertrek: zondag 24 oktober 2011 tussen 15h00 en 15h30
Kostprijs: € 60
Begeleiding: Nel van Camp en Jos Bielen
Meebrengen: schoeisel en kledij waarmee je ook een wandeling kan maken.
Als je een Youcat hebt, breng hem dan mee.
Heb je dat niet, of ken je het niet: don’t worry… wij lossen het voor je op !
Inschrijven: liefst voor 15 oktober 2011

2 bezoekers vinden dit bericht leuk.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Op zondag 16 oktober is er weer catechese op zondag. Jos Bielen spreekt over “Geloven is: denken, doen en danken”.

Afspraak vanaf 9h45 in het abtskwartier voor een kop koffie. Van 10h15 tot 10h45 is er catechesemoment en om 11h00 vieren we samen eucharistie. Je bent van harte welkom!

Be the first to like.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Op zondag 4 september 2011 werd in onze abdijkerk onder grote belangstelling onze medebroeder Philippe van Kuyck door Mgr. Frans Daneels tot priester gewijd.

Daags nadien ging neomist* Philippe voor het eerst voor in de eucharistieviering.

De komende weken zal Philippe zeer regelmatig voorgaan in de vieringen van de abdijgemeenschap.

[Toon als slideshow]

[View with PicLens]

* een neomist is een pasgewijde priester

17 bezoekers vinden dit bericht leuk.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

In Brazilië omschrijven ze gehandicapten heel mooi: ‘Pessoas especiais’. Speciale mensen, die zorg behoeven en voorrang krijgen. In ons taalgebruik zijn ‘speciale mensen’, mensen waar iets aan mankeert. Alleszins naar de gangbare, burgerlijke normen. In Cuiabá  bestaat dan weer de uitdrukking ‘Fora de casa; fora de casinha’/’Buiten het huis of huisje zijn’. Synoniemen zouden evengoed kunnen zijn: zonderlingen, mensen die niet in het lijntje lopen, creatievelingen, mensen die de toekomst openen, pioniers, monniken.

De mensen bij wie ik te gast ben, omschrijven zichzelf als ‘fora de casa’. Op de Chapada dos Guimarães worden zo velen aangetroffen: mensen die met alternatieve geneeskunde bezig zijn, met alternatieve therapieën, kunstenaars allerhande.

Buiten het huisje, in een grot

Neem nu Dilair. Hij heeft een inheemse gestalte, is geboren in São Paulo, maar leeft hier al meer dan twintig jaar in de Chapada dos Guimarães. Hij kwam hier niet om het grote geld te verdienen, niet om te ontbossen, soja  te zetten en gif te spuiten. Nee, hij leefde enkele jaren in een grot achter de waterval Andorinha in het nationaal park. De mensen hadden veel sympathie voor hem en brachten hem elk weekend eten. “Een hippie, een profiteur”, denk je dan. Maar wat is het verschil tussen deze vagebond en de eerste monniken in de Egyptische woestijn. In de derde eeuw verbleven daar stylieten (1), die jaren op een paal zaten. Anderen zaten jarenlang in een put. Grotten waren er natuurlijk ook bij.

Vagebond

Nadien kwam Dilair in aanmerking voor een stuk grond van een assentamento. Hij deed echter niet wat van de overheid en van sommige collega’s verwacht werd, namelijk de Cerrado als de bliksem ontbossen en op een ‘proper’ stuk land produceren. Nee, hij koesterde de biodiversiteit van zijn miniterritorium en was pionier in agroforestry. Jarenlang werd hij weggepest, maar uiteindelijk kreeg hij het recht aan zijn kant en leeft hij er nu gelukkig met zijn Sonja. Samen geëngageerd in tal van sociale bewegingen, in de hoop om de apathie te doorbreken.

Dilair was (is?) een vagebond, een zwerver, zoals Manoel de Barros zichzelf noemt. Ik word vanavond uitgenodigd in de ‘Chapada a mão’. Het is een kunstenaarscollectief, dat nu drie jaar bestaat. Dilair en Sonja zijn er de drijvende krachten van. De winkel met de producten van kunstenaars zowel uit de stad als van het platteland staat centraal. Met de beperkte middelen bouwen ze echter een heus cultureel centrum uit op een Chapada, waar qua culturele activiteiten zo goed als niets bestond. In samenwerking met het Federale Ministerie van Cultuur organiseren ze elke zaterdag een filmavond. Eén van de films vandaag laat de 92-jarige Manoel de Barros aan het woord. Hij is de meest gelezen dichter van Brazilië; een  kind van het grote vogelreservaat, de Pantanal in Mato Grosso. Een verwonderd kind dat de kleine dingen van het leven ziet en beschrijft. Hij houdt van metaforen en schildert zijn woorden. Hij omschrijft zichzelf als een vagebond. Een monnik, al zit hij niet op een paal of schuilt hij niet in een grot.

Hensel?

In de winkel liggen stukken van diverse kunstenaars, maar het werk van Dilair valt me toch wel op. Met het lichte hout van buruti maakt hij tal van kunstwerken. Met wat hij vindt aan resten van de vernietigde Cerrado maakt hij zware tafels en banken.

Ik zit hier maar even, maar ‘t blijkt meteen dat het hier een trefcentrum is voor mensen ‘fora de casa’. Chico, een kunstenaar in zijn foto’s, springt even binnen en koopt een boek. Wat later verschijnt José, die met zijn gemalen rotsen en mineralen de chemische landbouw te lijf gaat. In de lijn van de 19^e eeuwse strijd tussen von Liebig en Hensel bereidt hij een agrarische revolutie voor. Voorbij de chemische industrie met haar petroleumafhankelijkheid in dienst van de chemische vernietigingslandbouw. Julius Hensel wordt al 150 jaar door de heersende chemiesector doodgezwegen. Met mensen als José kan Hensel alsnog in de 21^ste eeuw tot zijn recht komen. (2)

Ze zijn nog maar enkele jaren bezig, maar er zit vaart in. Het Ministerie van Agrarische Ontwikkeling erkende Chapada a mão als een creatief, vernieuwend project. Aan de oorsprong van de samenwerking liggen dan ook niet meteen de hippies die op straat hun waar verkopen, maar rurale gemeenschappen uit de omgeving.

Luc Vankrunkelsven

9 april 2011, Chapada dos Guimarães.

(1)   ‘Daniël de pilaarheilige’, van Van der Horst, Pieter, Altiora-Averbode, 2010.

(2)   Zie: ‘Onze toekomst gestolen’ in ‘Brazilië-Europa, in fragmenten?’, Wervel, Brussel, 2010.

Be the first to like.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Op de vierde paaszondag weerklinkt in de Kerk wereldwijd het evangelie van de Goede Herder (Joh 10, 1-10). Deze zondag, dit jaar op 15 mei, wordt ook roepingenzondag genoemd. Tijdens dat weekend immers bidt de Kerk in het bijzonder voor roepingen: dat Gods Geest jonge mensen begeestert om Jezus, de Goede Herder, van meer nabij te volgen als priester of religieus. Je bent welkom om samen met de abdijgemeenschap te bidden voor roepingen tijdens de eucharistieviering op zondag 15 mei 2011 om 11 uur. Ook tijdens het avondgebed om 18 uur bidden we de Heer om nieuwe arbeiders want “de oogst is groot, maar arbeiders zijn er weinig.”

Gebed om roepingen

Heer Jezus,

Heer van de oogst en Herder van de kudde,

Stort uw Geest in onze harten

Opdat wij de wil van uw Vader volbrengen.

Geef kracht aan de gezinnen

opdat ze getuigen van de schoonheid van de ware liefde

en van het geschenk van het leven.

Vuur alle gelovigen aan

die in het hart van de samenleving

de goede geur van het evangelie verspreiden

en die hun verantwoordelijkheid in de Kerk opnemen.

Kies jonge vrouwen

die als medewerksters van het apostolaat

zich helemaal willen geven

om uw liefde zichtbaar te maken in deze wereld.

Trouwe Bruidegom van de Kerk,

sterk hen die als godgewijden

een verbond met U sluiten voor altijd.

Roep jonge mannen en vrouwen

om zich, met de hulp van uw genade,

geheel en al aan U toe te wijden.

Zegen de gemeenschappen en de nieuwe bewegingen

die jongeren opnemen in een radicale keuze voor U.

Goede Herder van allen,

sta de bisschoppen, priesters en diakens bij in hun trouw;

bemoedig onze seminaristen;

open het hart van vele jongeren

voor de schoonheid van het priesterleven;

en schenk ons diakens voor de dienst aan uw volk.

Maria, Moeder van Jezus, Bruid van de heilige Geest,

zie de spirituele nood die onze samenleving bedreigt:

de oogst is groot, maar arbeiders zijn er weinig.

Dankbaar voor al het mooie

dat in vele jonge harten werd gezaaid,

vragen wij op uw voorspraak aan de Vader

om nieuwe arbeiders voor de overvloedige oogst.

Amen.

Monseigneur André-Jozef Léonard,

Aartsbisschop van Mechelen-Brussel

1 bezoeker vindt dit bericht leuk.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Heer Jezus,
wanneer lijden en dood
onze levensweg doorkruisen
grijpen duisternis en verdriet ons aan.
Wij twijfelen dan aan
uw levengevende kracht en liefde.
Wil ons
zoals uw leerlingen na uw kruisdood
bij de hand nemen en de ogen openen.
Laat ons zien
dat Gij verrezen zijt tot nieuw leven,
uit de dood opgestaan.
Help ons om onze vrees te overwinnen
en om U niet te zoeken bij de doden
maar bij de levenden
midden in ons bestaan.
Ga Gij, Verrezen Heer, ons voor
zoals toen in Galilea.
Doe in ons het paasvertrouwen groeien
dat tegenslag en sterven nooit overwinnen
dat Gods liefde sterker is dan de dood.
Sterk in ons de hoop
dat Gij ons op het pad naar verrijzenis leidt
opdat wij van vreugde vervuld
voor eeuwig zouden leven
geborgen bij de barmhartige Vader
in het gelukzalige Rijk der Hemelen.

Amen.

1 bezoeker vindt dit bericht leuk.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk