Op nieuwjaarsdag 2009 sprak Abt Jos de gemeenschap toe:
In het jubileumjaar 2009 zullen we met enige fierheid terugblikken over de 875 jaar die verstreken zijn sinds de dood van sint Norbertus en sinds de stichting van onze abdij in 1134. Op drie oktober 2009 zal het 175 jaar geleden zijn dat Norbertus Dierckx werd gekozen tot prelaat van deze abdij. Op 14 december van datzelfde jaar zou deze vier novicen inkleden, zodat de abdij, na een onderbreking van 37 jaar, een nieuwe start kon nemen.
We blikken dus terug op een lange en uiterst bewogen geschiedenis. De namen van hen die ze beleefd hebben klinken dagelijks op hun sterfdag na de laatste gebedsintentie van de avonddienst. Van de meeste enkel hun naam, later de functie die ze bekleedden. Slechts weinigen zijn de geschiedenis ingegaan als geleerden, schrijvers of kunstenaars. Enkelen worden vermeld in het “Hagiologion”. Als we aan geschiedenis denken zijn we geneigd vooral aan grote figuren te denken die geschikt zijn om onze collectieve identiteit te belichamen, figuren die, als we er over nadenken nergens gestaan zouden hebben als ze niet gedragen en gesteund waren door zovele anderen. Zogenaamde gewone mensen.
Reeds meer dan acht eeuwen bestaan wij hier bij de gratie van naamloze mensen hier in de omgeving, van familieleden van confraters, pachters en arbeiders, van broeders die door hun werk het dagelijks leven mogelijk gemaakt hebben, van confraters die als parochiepriester begripvol wisten te luisteren en het goede woord vonden om mensen aan te spreken. Confraters die relaties konden onderhouden en medewerkers konden motiveren, enthousiaste jongeren die intraden, missionarissen en leraars. Confraters die aanwezig waren en aan wie iets gevraagd kon worden, die als beleidsmensen wijs wisten in te spelen op de kansen en de problemen van de tijd waarin zij leefden.. De grote geschiedenis wordt gedragen door vele kleine.
Dit jaar kan ons er van bewust maken dat we allemaal een rol spelen in die continuïteit die welbeschouwd niets anders is dan een levende getuigenis van het evangelie, waarin ook de grootheid van kleinen wordt onderkend. Een levend en groeiend gebeuren in het licht van Gods oordeel, dus kritisch tegenover modieuze waanwijsheid en niet verblind door de schittering van werelds klatergoud.
We mogen fier zijn op hen die voor ons hier waren. We mogen ook fier zijn op onszelf. Fier op een rijpe en evenwichtige manier en dus dankbaar, want we hebben veel gekregen.
Veel geluk en zegen in het nieuwe jaar!
Fr. Jos Wouters, abt
Be the first to like.
