Archief voor februari 2009

Wandelen in de Hoge Venen

26feb 09

door fr. Jan

Op maandag 23 februari 2009 trokken we met zeven norbertijnen van Averbode naar de in sneeuw en mist gehulde Hoge Venen voor de jaarlijkse ‘Hoge Venenwandeling’. Tijdens de voormiddag volgden we ‘ongeveer’ de negentiende eeuwse grenspalen tussen België en Duitsland. Op de middag verorberden we onze picknick in de tochtige, maar droge  poort van een voormalige premonstratenzersite: de priorij van Reichenstein. Deze priorij werd in de twaalfde eeuw gesticht vanuit de abdij van Steinfeld. We brachten een bezoekje aan de vrij goed bewaarde en sober ingerichte zeventiende eeuwse kapel. Een gedenksteen herinnert er aan de norbertijnse aanwezigheid. In de namiddag volgde een ‘ernstige’ wandeling. De tien centimeter dikke langzaam smeltende sneeuwlaag maakte de tocht op bepaalde plaatsen avontuurlijk. Ondertussen bleef het koud en viel er smeltende sneeuw. De broederlijkheid en de goede warme sfeer deden dat alles vergeten. De dag werd besloten en beklonken rond een smakelijke tafel in Alden Biesen.

Aswoensdag

25feb 09

door fr. Vincent

v-mercredi-cendres

Met Aswoensdag beginnen we de veertigdagentijd, de voorbereidingstijd naar Pasen toe.

Aswoensdag en Goede Vrijdag zijn de twee grote boete- en vastendagen in de katholieke Kerk. Aan de gelovigen wordt gevraagd om die dagen in soberheid door te brengen.

De veertigdagentijd wordt in de prefatie van die periode (een deel van het eucharistisch gebed) samengevat in enkele  richtingwijzers:
Dit is een tijd van meer toeleg op het bidden en grotere aandacht voor de liefde tot de naaste, van grotere trouw aan de sacramenten, waarin wij zijn herboren.”

In een andere prefatie klinkt het: “Gij hebt gewild dat wij U ook door boete en door vasten eer betuigen. Zo weerhoudt Gij ons van overmoed en eigenwaan; en door dagelijks te delen met hen die in ontbering leven, doen wij niet anders dan wat Gij in uw mildheid ons hebt voorgedaan.”

De veertigdagentijd is dus bedoeld als een tijd van zuivering en voorbereiding op Pasen, een tijd waarin we onze relatie met God, met onze medemensen en met onszelf willen verhelderen en verdiepen.

De as, waarmee we op het hoofd gestrooid worden, of die in de vorm van een kruis op ons voorhoofd wordt aangebracht, is een teken van rouwmoedigheid en nederigheid. Ze herinnert ons aan het feit dat we beperkte en eindige mensen zijn. Het is een uitdrukking van het besef dat we in vergelijking met Gods liefde nog heel wat te groeien hebben.

askruisje

Op weg naar Pasen voor jongeren

22feb 09

door fr. Vincent

“Ik geef mij over!”

Donderdagnamiddag 09 april tot zondagmorgen 12 april 2009

De manier waarop Jezus zich aan zijn Vader toevertrouwde met de woorden “In uw handen beveel ik mijn geest” heeft iets van: “Ik geef mij over”.

Overgave

Tijdens deze voorbereidingsdagen op Pasen willen we met jonge mensen tussen 14 en 25 jaar nadenken over de plaats van God en geloof in ons leven.
Hoe moeilijk of hoe makkelijk is het om te zeggen “God, ik geef mij over, ik vertrouw op u”…

We leven op het ritme van de abdijgemeenschap en vieren alle gebedsdiensten mee van Witte Donderdag tot Pasen.

Begeleiding: Vincent Ceulemans en Jos Bielen, norbertijnen

Prijs: € 70 per persoon
(contacteer ons indien dit een beletsel zou zijn om deel te nemen, dan zoeken wij mee naar oplossingen)

Inschrijven kan via onze website (klik hier).

Bidden met woorden…

21feb 09

door fr. Vincent

… is soms even puzzelen.

Woorden om te bidden

Huis van samenkomst

20feb 09

door fr. Vincent

De abdijkerk

Wie is Hij toch?

19feb 09

door fr. Vincent

Wie is hij toch?

Een zoektocht naar Jezus van Nazareth.

Een hedendaags audiovisueel gebeuren,
digitale beeldprojectie op panoramascherm
met eigentijdse songs.

Dit alles wordt gebracht door
De Korenaar
religieuze producties uit Oudenaarde.

2009-02-12-wieishij

Waar: in de kerk te Veerle – Heide.

Wanneer: vrijdag 6 maart te 20.00 u.

Inkom: kinderen tot 12 jaar 2,50 euro, volwassenen 5 euro.

Inlichtingen en reservatie: 014/86.67.72.

Dit is een unieke bezinning, warm aanbevolen voor iedereen die vandaag zinvol gelovig op zoek wil gaan.

Waarom inrichten?

Het is voor de pastorale verantwoordelijken niet makkelijk om in onze huidige tijd de boodschap van Christus te verkondigen. Het aantal praktiserende gelovigen daalt, in de opvoeding van kinderen en tieners is er alsmaar minder plaats voor het geloof. Wij leven in een weelderige tijd en hebben de indruk dat wij God niet meer nodig hebben. Als men over het geloof of de Kerk spreekt is dat veelal negatief, of wordt de leer van Christus bestempeld “als niet meer van deze tijd”, als een sprookje, of als een cultuur uit een ver verleden.

Toch blijven wij geloven in de waarde, de waarheid en de zin van Jezus’ boodschap op aarde. Ook al is deze meer dan 2000 jaar oud, tot op vandaag blijft ze actueel en ook nu kunnen wij ons leven laten leiden en begeesteren door Gods Woord.

Er zijn verschillende mogelijkheden om deze boodschap aan iedereen kenbaar te maken, daarvan getuigen de vele waardevolle en doeltreffende initiatieven in gemeenschappen, parochies, scholen, bewegingen …

Wij hopen dan ook dat wij met dit initiatief, voor de vele organisatoren, een hulp of mogelijkheid zijn bij hun steeds zoeken naar een hedendaagse manier van evangeliseren. Als mensen nadenken over de vragen die in het programma aan bod komen, een ander of beter inzicht krijgen van wat de Bijbel te bieden heeft, en indien mogelijk, geboeid raken door de leer en de figuur van Jezus, dan zijn zowel de organisator als wij, in ons opzet geslaagd.

Wie zijn “De Korenaar?”

De groep “De Korenaar” uit Oudenaarde is sinds 1976 actief om op een hedendaagse en herkenbare manier mee te werken aan de Nieuwe Evangelisatie in Vlaanderen. Het werkterrein ligt in het realiseren en brengen van religieuze audiovisuele programma’s voor verenigingen, parochies, scholen, … Zij hebben reeds hun medewerking verleend aan talrijk verschillende activiteiten zoals de Vlaamse Kerkdagen, Liturgische congressen, Geloofsdagen in scholen en parochies, bezinningsdagen, startdagen, enz. Van de vorige programma’s “Zijn Levend Testament” en “Wie zegt gij dat Ik ben?” en “Ik heb je hard nodig” zijn meer dan 250 voorstellingen gegeven. De werking van de groep is in geen enkel opzicht commercieel gericht, daar alle leden op vrijwillige basis meewerken.

Bezinning bij ‘Dendermonde’

17feb 09

door fr. Eric

wittemars

Naar aanleiding van het drama in Dendermonde schreef medebroeder Steven Pinnoo volgende bezinning:

Een nieuwe lente

 

Vrijdag 23 januari. Een dag die zo gewoon begonnen is, maar die verschrikkingen brengt die in ons collectief geheugen staan gegrift. Verbijsterd, vol ongeloof volgen we de nieuwsberichten over de moordpartij in een kinderdagverblijf. De volgende dagen wordt er zoveel over geschreven, zoveel commentaar gegeven. Ik ben erg stil, deze dagen. Ik luister, ik kijk, ik zwijg…

Op wandel merk ik op dat er een laagje ijs op de vijver ligt. De natuur is toch een wonder ding – ook zij heeft nood aan bescherming, veiligheid. In de vrieskou vormt het water plots een keiharde structuur. Wanneer ik er ’s middags weer voorbijkom, is het ijs alweer gesmolten onder een deugddoend middagzonnetje, als een belofte voor een nieuwe lente.

Het ijs zet me aan het mijmeren. Zou het kunnen dat het er bij mensen ook zo aan toegaat? In een kille samenleving kan de mens zich enkel beschermen door sterke structuren, regelgeving, controle. Strak en stevig, zeer professioneel, hopelijk ook rechtvaardig – maar vaak ook hard. Willen we dit eigenlijk wel? Want niet alleen komt zo onze dierbare vrijheid in het gedrang, maar tegelijk beseffen we ook dat dit geen echte oplossing is: het ijs zal nooit dik genoeg zijn om ons volledig af te schermen van de tragiek van het leven. De moderne mens, zo gehecht aan zijn individuele vrijheid en ‘zelfbeschikkingsrecht’, wordt zo een bange en eenzame mens, ingekapseld achter de muren die hij zelf heeft opgetrokken.

Toch bestaat er misschien ook een andere keuze. Want als we nu eens zouden kiezen voor een warmere samenleving, zal de bescherming van een strakke ijslaag minder nodig zijn. Wanneer we kiezen voor een cultuur van vertrouwen, wanneer we de ander niet meer in de eerste plaats zien als een concurrent of een mogelijke vijand maar als een broer of zus, hoeven we andermans vrijheid niet meer bedreigend te vinden. Dan leven we in een maatschappij waarin onze vrijheid steeds hand in hand gaat met verantwoordelijkheid; dan voeden we jongeren op tot weerbaarheid door hun inzet voor elkaar; dan wordt solidariteit een kans tot waarachtige zorg voor elkaar die verder gaat dan een verwijzing naar de bevoegde hulpdiensten. Zo’n samenleving zou bijvoorbeeld ook investeren in een voldoende aanbod van professionele hulp én hartverwarmende zorg voor jongeren die psychisch zwak staan.

Anders dan in de natuur komt een lente in de samenleving er niet vanzelf: we moeten er ons allen samen voor in zetten. Toch is het mogelijk als we erin durven geloven. Zeker christenen mogen zich geroepen weten om die weg te gaan, ondanks moeilijkheden, ook al wordt het een werk van lange adem. Want geloven wij niet in Iemand die in de stormen van het leven op ons toe komt, zoals eens op het meer, en zegt: “Wees maar niet bang – Ik ben het…”

 

Vrijdagavond 23 januari. Ik ben uitgenodigd bij vrienden – ik heb hun kindje van zeven maanden onlangs nog gedoopt. Terwijl de eerste beelden uit Dendermonde ons overspoelen, mag ik de kleine Ella haar flesje geven. Haar zachte smakgeluidjes vormen de commentaar die mij deze dagen nog het meest zal roeren – de keuze voor een wereld van vertrouwen, van overgave en geborgenheid. Een stil gebed om een nieuwe lente…

 

Steven Pinnoo, Boer&Tuinder, 6 februari 2009

Gebed Taizépelgrimage Brussel

17feb 09

door fr. Eric

Christus Jezus,

U bent niet op aarde gekomen om de wereld te oordelen,

maar opdat door U, de Verrezene,

elke mens gered, verzoend wordt.

Wanneer vergevende liefde

brandt als een vlam van het evangelie,

dan leeft zelfs het beproefde hart weer op.

Gebed Taizépelgrimage Brussel

Daarom niet

17feb 09

door fr. Vincent

Ik vertel vaak het verhaal over de onbeholpen priester in Rusland die werd aangesproken door een brutale jonge natuurkundige. De jongeman somde alle argumenten vóór atheïsme op, en concludeerde arrogant: ‘En daarom geloof ik niet in God.’ De kleine priester, allerminst uit het veld geslagen, antwoordde zacht: ‘O, dat geeft niet. God gelooft in jou.’

Desmond Tutu in “God heeft een droom”, Gottmer 2004

Onze orde groeit…

16feb 09

door fr. Vincent

In Brazilië werd op 7 februari 2009 de Sint-Norbertuspriorij van Itinga (Lauro de Freitas/BA) verheven tot  canonie. Zo werd deze van de Oostenrijkse abdij van Geras afhankelijke gemeenschap tot zelfstandige gemeenschap verklaard. Daarmee heeft de norbertijnse orde, waartoe ook onze abdij behoort er een nieuw “huis” bij.

Zij kozen diezelfde dag een eigen overste, die “prior de regimine” wordt genoemd.

Het wapenschild van de nieuwe canonie heeft als achtergrond het schaakbordmotief van Geras met de kleuren scharlakenrood (de heilige Geest) en groen (de hoop) en op de voorgrond de sterren die samen het “Cruzero del Sol”, het symbool voor Brazilië vormen.

De kerk van de priorij van Itinga

Picture 1 of 7