Op zondag 18 januari 2009 werd de “Pelgrimage voor vertrouwen op aarde” of de Taizé-ontmoeting te Brussel in de St.-Michielskathedraal biddend en zingend afgesloten. “Afgesloten” betekent echter niet dat het formidabele gebeuren niet verder leeft in vele harten en geesten. Getuige hiervan de reacties die we tijdens de voorbije weken ontvingen. Lees zelf maar …
“Het was de tweede maal dat ik aan een Taizé-ontmoeting deelnam. Twee jaar terug was ik erbij in Zagreb. De ontmoeting te Brussel was de ervaring van mijn leven. Ik heb er deugd aan beleefd en ben dankbaar voor deze kans. Verder moet ik toegeven dat ik een beetje bang was toen ik bij jullie toekwam: er waren reeds heel wat ongekende vreemde mensen, het klooster waar we zouden logeren was zo groot en het was er zo koud toen we binnen gingen. Maar dan zag ik jullie in jullie witte habijt. Ik was verbaasd maar tegelijk gelukkig dat ik de gelegenheid kreeg bij jullie te verblijven. Het was alsof ik terug in Taizé zelf was: zo veel mensen van verschillende landen heb ik ontmoet”. Hana Kastelic, Slovenië.
"Iedere nacht verlang ik naar U, o, Heer"
“De eerste ontmoeting met de Taizégemeenschap was op 8/11/2008 in Schoten met de jongerentocht en de viering daarna. Hiervoor had ik nog nooit over Taizé gehoord. Dit soort viering sprak me meteen aan want ik hou van zingen en bidden tegelijk. Toch heb ik nog heel lang getwijfeld om mee te doen aan deze ontmoeting, gewoon omdat ik zelf niet goed wist in wat ik geloofde en of het wel echt bestaat allemaal, wel deze dagen hebben me het tegendeel bewezen! Ik heb meegedaan met de ontmoeting, voor mezelf. Ik had voor mezelf een paar punten opgesteld waarom ik mee wou doen met de Taizé-ontmoeting. Waar ik vooral nood aan had was het zoeken naar rust om alles even op een rijtje te zetten. Zelf twijfelde ik heel hard aan mijn geloof, ik weet dat er iets is maar wat, dat is een groot vraagteken. Deze week heeft me vooral doen nadenken over veel verschillende dingen, bijvoorbeeld mijn studies en mijn familie. Tijdens deze week heb ik kracht gevonden om terug met volle moed met mijn stage en studies te starten, er mee door te gaan. Waarvoor ik ook heb meegedaan is om andere jongeren te ontmoeten die ook geloven. Ik dacht dat er maar weinigen waren als je dat hier in Brasschaat ziet … Wel, ik ben verschoten van de massa die aanwezig was tijdens deze dagen. Dit geeft me kracht en ik ben zeer blij dat ik toch niet alleen ben! Persoonlijk vond ik dat er net iets te veel vieringen waren maar dit hoort erbij. Ik heb genoten van de ongelofelijke sfeer die er was tijdens de 5 dagen. Ik ben blij dat ik gevonden heb waarvoor ik ben meegegaan, meer zelfs! Nu heb ik de kracht om mijn geloof te uiten en enthousiast verder te gaan. Ik wil vertellen en duidelijk maken dat het eigenlijk helemaal niet zo vreemd is om te geloven als jongere. Volgens mij zijn er veel mensen die wel geloven maar hiermee niet naar buiten durven komen, zo was ik voordien ook. Niemand van mijn vrienden en kennissen wist dat ik zo veel met het geloof bezig ben. Nu weet ik dat ik dit niet hoef weg te steken en hierover gewoon mag en kan vertellen aan iedereen. Ik weet nu ook dat ik moet verder doen met wat ik bezig ben op deze moment en dat alles wel terug goed zal komen als ik blijf geloven, dat heb ik deze week wel ondervonden. Ik ga verder met de kracht van de voorbije week op de jongerenontmoeting van Taizé en ik ga proberen om volgend jaar terug mee te gaan”! Lindsay Vochten. België.
Beti en Hana, twee vriendinnen uit Slovenië
“De Taizé-ontmoeting te Brussel was zonder twijfel een van dé ervaringen in leven. Toen we bij jullie in Bois-Seigneur-Isaac aankwamen dacht ik eerst dat het moeilijk zou worden om mensen echte te leren kennen: we maakten deel uit van een groep van 30 jonge mensen van verschillende nationaliteiten. Maar achteraf gezien, had ik het voor geen geld willen missen. Ik had er meer deugd aan dan aan elk voormalig verblijf in Taizé. Jullie waren echt open, vriendelijke en plezante mensen. Het deed mij deugd jullie te mogen ontmoeten. Trouwens, alles wat we tijdens die week mochten meemaken was en ervaring die we niet gemakkelijk zullen vergeten. De ritten met de busjes gaf ons de gelegenheid om wat met elkaar te praten. We zijn ook blij dat we op Nieuwjaarsdag in de abdij van Averbode te gast mochten zijn. de maaltijd was heel lekker – vooral de zalm – en het gebed in de abdijkerk was echt mooi. Dank dat we daaraan mochten deelnemen; het heeft veel voor mij betekend. Alles bij elkaar was het voor mij een fantastische Taizé-ontmoeting die mij – ook dank zij de vele foto’s – nog lang zal bijblijven”! Beti Marn, Slovenië.
Hongerigen spijzigen is een werk van barmhartigheid
Be the first to like.
