God en Vader,
U bent sterk in liefde
en ons steeds zo trouw nabij.
Bij ons doopsel hebt U ons nieuw leven geschonken
uit water en heilige Geest
en ons als uw kinderen aangenomen.
Wij bidden U:
zend vandaag over ons
uw heilige Geest,
de Trooster en Helper.
Geef ons de geest van wijsheid en inzicht,
de geest van raad en sterkte,
de geest van kennis en vroomheid
en vervul ons
met eerbied voor uw heilige Naam.
Dit vragen wij U door Jezus,
uw Gezalfde en onze Heer.

Amen.

(naar een gebed op 4ringen.be)

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Van 19 tot 26 juli 2009 gaat pater André Keppens vanuit Scherpenheuvel met een groep jongeren naar Taizé.

Ook jij bent uitgenodigd.

Interesse?

Je kan hier de folder downloaden: 2009-folder-taize-reis

Meer info:

P. André Keppens

Isabellaplein 15 b2

3270 Scherpenheuvel

GSM:0494/ 18 74 92

Email:.a.keppens@scherpenheuvel-info.be

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Handelingen 1, 12-14

Nadat Jezus ten hemel was opgenomen keerden de apostelen van de zogeheten Olijfberg, die dichtbij Jeruzalem ligt, op een sabbatsreis afstand, terug naar Jeruzalem. Toen ze de stad binnenkwamen, gingen ze naar de bovenzaal waar ze gewoonlijk verbleven: Petrus, Johannes, Jakobus en Andreas, Filippus en Tomas, Bartolomeüs en Matteüs, Jakobus van Alfeüs, Simon de Zeloot en Judas van Jakobus. Zij bleven allen trouw en eensgezind in gebed, samen met de vrouwen, met Maria, de moeder van Jezus, en zijn broers.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

In Averbode leven wij een religieus leven volgens de kloosterregel van de heilige Augustinus (+430). Zanger Johan Verminnen zegt over die Regel in een interview het volgende:

De Regel van Augustinus spreekt mij meer aan dan de Benedictusregel. Neem nu: ‘Ga niet opvallend gekleed. Probeer niet door uw kleding in de smaak te vallen, maar door uw levenshouding.’ Ik kan me daar echt mee vereenzelvigen. En lees het volgende stuk uit de Regel maar eens voor aan een koppel en het krijgt een bijzondere betekenis: ‘Allereerst moet u eensgezind samenwonen, één van ziel en één van hart op weg naar God. Want is dat niet juist de reden waarom u samen bent gaan leven?’ Het lijkt wel of die Regel uit de natuur voortkomt en daarom zo begrijpbaar is. Met Benedictus heb ik meer moeite. Daar staat de dialoog met God steeds centraal. Je voelt bijna onmiddellijk het gewicht van de hemel. Wat ik wel mooi vind, is de passage waar gesteld wordt dat de jongste steeds de zegen vraagt aan de oudste. Dat doet me denken aan Afrika, waar dat een aanvaard gebruik is. Wij daarentegen steken oude mensen in kooien.

Bij de Regel van Augustinus wordt ik getroffen door die menselijkheid. Het doet mij denken aan die evangeliepassage waar we worden aangemaand ons geen zorgen te maken, maar te kijken naar de vogels in de lucht en de lelies in het veld. Dat is pure poëzie en een ode aan het leven, dat ligt me meer.

Uit ‘Wandelen met God rond abdijen’, Davidsfonds / Ten Have

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Tijdens de kerkdiensten dragen de misdienaars, diakens en priesters (soms ook de voorlezers) een albe. Het is een lang wit kleed.

Het Latijnse woord ‘alba’ betekent ‘wit’. Wit als het eerste licht van de dag, als de dageraad. En de dageraad is een nieuw begin.

Ons woord ‘albe’ is afgeleid van het Latijn ‘alba vestis’ en betekent ‘wit kleed’. Een albe kun je vergelijken met een kleed van licht. Dat witte kleed droegen volwassenen vroeger (en vaak nu nog) nadat ze gedoopt waren. Door dat witte kleed aan te trekken, wilden de dopelingen duidelijk maken dat ze nu hoorden bij de verrezen Christus, die het licht van de wereld is. Het licht van Christus wordt zo als het ware een tweede huid.

In de Bijbel staat licht symbool voor alles wat goed en wijs is, en duisternis voor alles wat kwaad en onwetend is. Daarom is wit de kleur van de volgelingen van de verrezen Christus.

De priesters en diakens dragen boven de albe hun andere gewaden, die zo uitdrukken welke rol ze hebben in de geloofsgemeenschap.

naar: Misdienaarsgids, Uitgeverij Averbode, 2007

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

De kerktoren van onze abdij doet ook dienst als gsm-mast. Af en toe moeten er aan zulke antennes ook reparaties uitgevoerd worden. En dat gaat niet altijd langs binnen…

Dus kwamen op donderdag 7 mei 2009 enkele technici met een speciale kraan (opvouwbaar, want ze moet onder de ingangspoort door) om langs de buitenkant aan hun zender te werken…

[Toon als slideshow]

[View with PicLens]

12►

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Drie maal per jaar houden wij met onze abdijgemeenschap een stille bezinningsdag.  Ons doel: het rustig maken, tot inkeer komen, tijd maken voor gebed, God aan het woord laten, spiritueel herbronnen, … We staken ons gewoon werk en ruilen het in voor stilte, meditatie en lectuur.

Zo gebeurde het ook op vrijdag 8 mei. Tijdens het ontbijt voerden we geen gesprekken met elkaar, maar luisterden naar ingetogen klassieke muziek. Dit hielp ons om in een sfeer van rust en bezinnen te komen. Om 10.30 uur verzamelden we een eerste keer in het bezinningscentrum voor een voordracht door Jezuïet Jos Alaerts. Deze pater liet ons met kennis van zaken en met humor kennismaken met een inspirerende aansporing van Erasmus tot het aandachtig lezen van het Evangelie (uit 1522 !). Na het vieren van de eucharistie zetten we onze bezinning verder in de abdijrefter. Ook tijdens het middageten werd er niet gepraat. Wel beluisterden we een lezing over de betekenis van Jezus’ spreken over het Koninkrijk van God en over de parabels.

Na een verkwikkende rustige namiddag kwamen we terug samen met pater Alaerts die ons verder gidste door de tekst van Erasmus. We laten je graag meegenieten met een kort citaat over hoe je best het evangelie leest en overweegt: Men ga te werk als een verknochte leerling van Jezus, die Hem langs alle mogelijke wegen tracht te bereiken. Hij zal gadeslaan wat Jezus doet, wat Jezus zegt: hij wil het allemaal naspeuren, opsporen en doorvorsen. In die zeer eenvoudige en ongekunstelde Schrift zal Hij dan de onuitsprekelijke raad vinden van de hemelse wijsheid: hij zal – als we het zo mogen uitdrukken – in die op het eerste gezicht lage en verwerpelijke dwaasheid van God iets vinden dat veel hoger is dan alle menselijke wetenschap, hoe subliem en wonderbaar ook.

Wat stille tijd voor persoonlijk gebed, de vepers (avondgebed) en het avondeten in stilte bekroonden onze dag van bezinning.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

[Toon als slideshow]

[View with PicLens]

Het is een traditie geworden: sinds het heilig jaar 2000 gaat de abdijgemeenschap op 1 mei op bedevaart naar Onze-Lieve-Vrouw van Kortenbos, Behoudenis der kranken. Het bedevaartsoord met zijn prachtige eenbeukige barokke kerk werd in de zeventiende eeuw vanuit de abdij uitgebouwd. Onze medebroeder Luc Michiels is er nu bijna tien jaar pastoor. Elk jaar maken enkele sportieve abdijbewoners de tocht met de fiets. Ook dit jaar kregen ze het gezelschap van enkele mensen uit de omgeving van de abdij en van een fietsclub uit Averbode: alles samen een vijfentwintigtal fietsers.
1 mei was dit jaar een mooie zonnige zelfs warme dag. Na een kort gebedsmoment aan een Mariakapelletje bij het huis van een van de deelnemers, zetten we koers naar Kortenbos. We reden over Diest, Webbekom, Halen en zo verder over Geetbets en Zoutleeuw met zijn prachtige Sint-Leonarduskerk. We verorberden onze picknick op een bank in het natuurreservaat ‘De Vinne’ in Zoutleeuw. Na deze versterkende pauze reden we over Sint-Truiden naar Kortenbos waar we omstreeks half drie aankwamen. Samen met de andere medebroeders die met de wagen gekomen waren zongen we om 16u00 het avondgebed waarin Maria centraal stond. Reeds enkele jaren doen we deze pelgrimage om bij Maria uitdrukkelijk te bidden voor roepingen tot het religieuze leven en het priesterschap voor heel de kerk, maar in het bijzonder voor onze abdij. Abt Jos ging voor in de vespers. Een nagenoeg volle kerk gelovigen kwam met ons mee bidden en vieren. Na de vespers schoven we aan in het Norbertusheem voor een broodmaaltijd bereid door de dames van de KVLV van Kortenbos. Omstreeks 18u00 vatten we de terugrit aan naar Averbode. Na een verfrissende stop aan het Schulens Meer kwamen we omstreeks 21u00 thuis.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Enkele jaren geleden gaf Stijn Conincx een ‘abdijinterview’ in Herkenrode. Hij vertelde er iets over de kloosterregel van de heilige Augustinus (die wij in onze gemeenschap volgen):

Een passage uit de Augustinusregel die mijn aandacht trekt is: ‘Maak geen ruzie, maar als u ruzie hebt, maak er dan zo spoedig mogelijk een eind aan’. Dat vind ik heel boeiend. Sommige mensen hebben daar een andere filosofie over. Ze zeggen dat het nodig is af en toe eens goed ruzie te maken, je eens goed uit te leven. In mijn visie is dat tijdverlies. Je kan wel een meningsverschil hebben, maar het heeft geen zin om het gelijk altijd uit te vechten. Ik wil niet beweren dat je niet moet opkomen voor iets, waardoor er wel eens een conflict ontstaat. Maar ik vind dat je dan echt zo snel mogelijk tot een oplossing moet komen, want je verliest daardoor ontzettend veel tijd en energie. Wanneer je doorgaat op ruzie, dan ga je verder in op het negatieve. De beste manier bestaar erin om het meningsverschil op te lossen. Die opvatting heeft mij ooit, jaren geleden, tot een vreemde situatie gebracht met een toenmalige vriendin: die werd kwaad omdat ik nooit, of tenminste niet genoeg, ruzie maakte. Als ik iets meteen kan oplossen, zal ik dat ook doen. Dat is natuurlijk een heel persoonlijke kwestie.

Het heeft te maken met een accent dat je in je leven legt. Je hebt de mogelijkheid om je al dan niet constructief op te stellen. Hiermee wil ik niet naïef beweren dat alles rozengeur en maneschijn is of moet zijn of dat het nodig is alles met de mantel van de liefde te bedekken. Maar zelfs midden in een probleem kan je je nog altijd constructief opstellen. Je hebt mensen die een houding aannemen om alles in het leven naar beneden te halen. Alles wordt negatief ingekleurd, alles wordt alleen maar heel kritisch bekeken. Zulke mensen gaan ervan uit dat iedereen het slecht meent.

In die zin vind ik dat een heel interessant stuk uit de Regel, omdat het tenslotte gaat over het vertrouwen in mensen. Als je ervan uitgaat dat de mens slecht is, is dat een heel andere levenshouding dat dat je ervan uitgaat dat een mens goed is. Zelf ga ik ervan uit dat een mens goed en interessant is tot het tegendeel bewezen is en niet andersom.

Uit Wandelen met God rond abdijen, Davidsfonds/Ten Have

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Terwijl de fruitteler om de hoek een eerlijke prijs voor zijn werk aan zijn neus voorbij ziet gaan, betalen wij dure voedselkilometers voor appels uit Chili of Zuid-Afrika. Waarom zoeken we het gewoon niet dichter bij huis? Bij producten van eigen bodem, bijvoorbeeld.

We speuren naar enkele impulsen in tijdschrift Reflector:

De tomatenpuree in Italiaanse pastasaus uit blik komt uit China, de kip uit Brazilië en de rijst uit Bangladesh. Dergelijke producten hebben er een lange en daardoor ondoorzichtige keten van bewaring, bewerking en transport op zitten. Om nog maar te zwijgen van de broeikasgasuitstoot, geluidsoverlast, files en verkeersongelukken die daarmee gepaard kunnen gaan. De keten is korter wanneer we het op eigen bodem gaan zoeken. De boer staat aan het begin van de keten en is leverancier van de grondstoffen voor onze voeding. Soms kun je bij hem terecht om dat wat hij produceerde rechtstreeks aan te kopen: hoeveproducten in de hoevewinkel.

Door in de hoevewinkel aankopen te doen, wordt de band tussen ons en ons voedsel hersteld. Die band was de laatste decennia wat zoek geraakt. De vertrouwensband met de klant biedt de hoeveproducent meer arbeidsvreugde. Hij die de grond bewerkt heeft weer een rechtstreeks contact met hem of haar die in de keuken staat. Zo kan de landbouwer makkelijker inspelen op vragen, wensen en behoeften van de consument.

Danie Horrevorst in Reflector november 2008, www.reflectrum.be

1 bezoeker vindt dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk