Tijdens de Jongerenvakantiedagen in de abdij maakten de jonge deelnemers uitgebreid kennis met de apostel Paulus. Ze vertellen zelf wat hen trof in deze man:
Wat me vooral treft is de toewijding van Paulus aan ons geloof. Ik kan me inbeelden dat het niet zo makkelijk is. Eerste een enorm vrome jood zijn, dan een drastische ommekeer … om uiteindelijk één van de belangrijkste vertegenwoordigers te worden van het geloof dat hij vervolgde. Ook zijn blinde vertrouwen in God trof me: “wees gelukkig, ook al ben je gevangen, want God is met je”. Priester Bart die hierover kwam spreken, wist dit goed uit te drukken: een Paulus, immens gelukkig, ook al is hij een gevangene, want God is met hem.
Ik heb een grote bewondering voor de radicale ommekeer die Paulus maakte: van christenvervolger, naar Christus-volger.
Wat mij het meest getroffen heeft in de figuur van Paulus is de passie en overtuiging waarmee hij zin geloof in Christus verspreidde.
Paulus is voor mij een voorbeeld van kracht. Zijn passie en overtuiging raken me keer op keer. Hoeveel tegenwind er ook is, zijn geloof blijft overeind staan.
Eerst dacht ik dat Paulus gewoon een goed man was. Daarna dacht ik van: “oei, misschien toch niet”. En op het einde dacht ik: “Wauw, wat een man !”.
Ik vind het goed dat hij zich verzette tegen moeilijkheden binnen het christendom.
De sterkste indruk? Na de omwenteling in zijn leven, offerde hij zijn hele leven aan de Heer !
Wat mij raakte bij Paulus was zijn gedrevenheid, zijn vertrouwen in God, ondanks de beproevingen die hij moest doorstaan. En ook zijn onbevreesdheid, wetend da hij vervolgd zou kunnen worden.
Hoe mooi is het gevoel gevonden te worden. Of beter. Het vinden zelf. Want wij allen willen toch ook een gids hebben als zijn.
Paulus zijn gedrevenheid om ondanks alle tegenslag toch door te zetten, sprak mij enorm aan. Zijn vertrouwen in God én de medemens moet toch enorm groot geweest zijn.
Hij was eerst jood, daarna christen. Hij was zo vurig van spraak en geest waardoor hij velen heeft bekeerd tot het christendom.
Paulus heeft vaak veel geëisd, ook vanzichzelf. Toch toont hij tegelijk een grote aandacht voor de liefde en de genade van God. Dit maakt hem tot een persoon die stelling durft te nemen, maar toch niet vervalt in een te grote nadruk op de regels.
Wat mij vooral getroffen heeft is zijn verandering in geloof en levenswijze.
Paulus was een interessant, koppig man die alles durfde. Het is iemand waar ik mijn hoed voor af doe.
Wat mij het meest heeft getroffen aan Paulus is zijn hevige passie en zijn vertrouwen in God. Niet iedereen zou zo direct gehoorzamen. En ook zijn volledige toewijding en zijn volharding.
Paulus laat zien hoe je menesen kan inspireren om het goede te doen. Zijn verhaal maakt ons duidelijk dat het nooit te laat is om te starten met goed te doen. Hoe verdwaald je ook bent, je kan altijd de goede weg vinden met de hulp van Jezus en van iedereen die in Hem gelooft.
Ondanks dat hij wist dat Christus prediken op den duur zou leiden tot een gewisse dood, bleef hij doorgaan. Zijn moed, doorzettingsvermogen, zijn helse vurigheid en diepe geloof verwonderen mij.
Ik kon in het bibliodrama mij echt inleven in Paulus en in wat er op weg naar Damascus gaande was met het licht en het geloof.
Zijn kracht en zijn doorzettingsvermogen om het geloof te verspreiden, blijven mij bij.
Hoewel geestelijke blindheid veel erger is dan lichamelijke, zal deze laatste veel vlugger erkend worden als gebrek dan de eerste. Enkele een bijzondere groep van ‘oogartsen’ kan het zicht teruggeven. Een bekende van deze groep is ‘Paulus van Averbode’.
Wat mij het sterkste heeft getroffen in het verhaal van PAulus, is dat er een teken is dat God bestaatr. Hij laat dit merken door het hemelse licht. Daardoor voel ik mijn hart verwarmen. Bij de gedachte dat God er altijd zal zijn voor mij.
Ik bewonder Paulus omdat hij een sterke persoonlijkheid heeft. En omdat hij de durf heeft om volledig op te komen voor zijn geloof in een tijd dat de christenen werden vervolgd.
