Donderdagochtend om 7u30 werden we gewekt door de melodieuze, ietwat op de zenuwen werkende doedelzakklanken van Jeroen. Slaperig verschenen we op het ontbijt en ondervroegen we vol bewondering onze vrienden die het morgengebed van 7u00 hadden bijgewoond. Na het smakelijk ontbijt begonnen we vol energie aan onze ochtendactiviteit: bibliodrama. We moesten ons inleven in een rol die voorkomt in een bijbelverhaal, om het zo beter te begrijpen. Het gaf ons niet alleen maar de mogelijkheid om dieper over de Bijbel na te denken, maar ook over ons leven zelf. Helemaal uitgebloeid gingen we naar de eucharistie, als voorbereiding op ons overheerlijke middagmaal: frietjes met stoofvlees. Eénmaal al het eten opgeschrokt, konden we wat suffen in de zetels van de ontspanningszaal, om daarna vol enthousiasme richting onze namiddagactiviteit te gaan: zwemmen. Al racend door de straten van Averbode kwamen we met een “beginnende “misselijkheid aan in het zwembad van Aarschot. Tot onze ontzetting moesten we daar een badmuts dragen, wat ons zelfbeeld nogal aantastte. Na enkele baantjes keerden we helemaal afgepeigerd terug naar de abdij, waar we in een uur meditatie weer helemaal tot onszelf kwamen. Deze rust namen we mee naar de vespers, waar we ons aan God overgaven. Zo werd het tijd voor het avondmaal, om er daarna weer in te vliegen in de avondactiviteit: Israëlische volksdans. Enkele danspasjes hier, enkele danspasjes daar. Maar een dag in de abdij is niet volledig zonder de dagsluiting. Deze werd specialer dan andere dagen, doordat het onze allerlaatste was. Het rustgevende licht van de kaarsjes en de mooie muziek vervulden ieder van ons met warmte, die ons ook gedurende heel de nacht vergezelden.

[Toon als slideshow]

[View with PicLens]

12►

Be the first to like.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Een aflevering van de jongerenvakantiedagen zonder dagtocht is gewoonweg ondenkbaar. Omdat we juist het ondenkbare wilden vermijden … trokken we er vandaag op uit, de wijde (natte) wereld in. Bovendien paste dat (niet het regenweer) uitstekend in het thema. Ook de apostel Paulus – een moeilijke man hoorden we vandaag nogmaals – kon eigenlijk ook niet gemakkelijk thuis blijven, gedreven als hij werd door zijn liefde voor de Christus. Vandaar. Na de gebruikelijke en vertrouwde ochtendactiviteiten – morgengebed en ontbijt – zochten we een passende – lees waterbestendige – outfit. Eenmaal vertrokken, volgden we Vincent op de voet. Hij leidde ons doorheen het prachtige groene Hageland naar de Sint-Pieterskerk van Langdorp-aan-de-Demer alwaar norbertijn Jef Van Osta parochieherder is. Jef, gepassioneerd door orgels en klokken, leidde ons rond in zijn stemmig en pittoresk gelegen kerkje. Na een sober, doch voedzaam middagmaal dat met de ‘keukenwagen’ werd afgeleverd aan en opgediend in de parochiezaal brachten we een bezoek aan de kerktoren. We genoten er van de prachtige bronzen stemmen van de vier klokken. Dank aan Jef voor de gastvrijheid! Na een halfuurtje stappen doorheen de Demervallei kwam reeds de volgende bestemming in zicht: de Onze-Lieve-Vrouwekerk van Aarschot. We werden er ontvangen door norbertijn Huub Gerits die er pastoor-deken is. Hij hield in de grootse ijzerzandstenen kerk (in demergotiek!) een boeiende uiteenzetting over de jood Paulus. Met allerlei Joodse rituele voorwerpen – een sederbord, chanoekakandelaar, een deel van de talmoed, een gebedsmantel … illustreerde hij zijn uiteenzetting. Dank aan Huub voor de leerrijke uiteenzetting! Na een korte rondleiding doorheen de kerk verorberden we in de parochiezaal een brokkelig vieruurtje. Er wachtte ons immers nog een fikse terugtocht. Daarvan liepen we een aantal kilometer in stilte: zalig genietend van de natuur – het was ondertussen even opgehouden met regenen – van de stilte, de overvliegende buizerd, de prachtige bloemen … Aan de school ‘Den Hulst’ in Testelt stond Eric ons reeds op te wachten met het het avondmaal. Dat een ernstige fysieke inspanning honger veroorzaakt werd hier nogmaals bewezen: alle brood was in een minimum van tijd ‘verslonden’. Nog enkele kilometers scheidden ons van de abdij. Zeker toen de abdijtoren aan de horizon verscheen, verdween de vermoeidheid uit onze benen. Gezwind stapten we de abdij binnen. Dank aan allen die meewerkten om van deze dagtocht een deugddoende en vreugdevolle belevenis te maken.

[Toon als slideshow]

[View with PicLens]

12►

Be the first to like.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Haai again!

Ik hoop dat jullie jullie ook geamuseerd hebben, want hier is het dikke fun!!!

Eerst en vooral opstaan, voor sommigen was dit minder leuk. Maar ik vond het niet te versmaden, dankzij de geweldige muziek.

Vervolgens, zoals het hoort: een gebedsdienst. Tenslotte, tot opluchting van sommigen, het ontbijt, dat weer bestond uit lekkere dingen.

Daarna kwam er een look-alike van Alex Agnew op bezoek, die ons eveneens veel boeiende dingen wist te vertellen over de heer Paulus. (Bart Paepen)

Blij dat we niet met zo’n moeilijke man (Paulus) moesten samenleven, namen we een verfrissende pauze.

Na de mis en het ongelofelijk lekkere middagmaal werden we nog wat meer verfrist, door de regen die ons sportplezier even onderbrak.

Daarna werden we jammer genoeg weer opgesplitst in Efese, Rome en Korinte, waar we naast de slappe lach krijgen ook zinvolle dingen hebben besproken.

Toen hebben we onze schade ingehaald voor ‘t sporten. Daarna kwam er het avondgebed (met vrij weinig paters, vond ik… en helaas zonder orgel).

Toen hebben we onze buikjes weer (iets te) rond gevuld met pita.

Na de afwas volgde een ontspanning (Time’s up) die de competitiegeest in elk van ons naar boven haalde, samen met de kreet “time’s up!”.

Om de dag te eindigen haalden we even Taizé-herinneringen op. Iedereen mocht meezingen met het liedje “Melhor que Jésus naõ ha”.

See you soon, watermeloen!

[Toon als slideshow]

[View with PicLens]

Be the first to like.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Vandaag, maandag 6 juni 2009, gingen de JOngerenVAkantieDAgen van start in de abdij van Averbode.

Het thema dit jaar is “Ik kan niet anders… Paulus”.

Een impressies van deze eerste dag, door één van de deelneemsters:

Heej dag zielige thuisblijvers, jammer dat je er niet bij kon zijn vandaag!

T was weer een marginale dag, met veel leuke spelletjes kennismakingsspelletjes, bosspel met een onvindbare Eric,

weerwolven zoals Ch. op dit moment liever wil gaan doen

En natuurlijk het heerlijke eten en de zinvolle momenten!!!

Na een heerlijke chocowater die even verstoord werd door Lieselot, volgde de dagsluiting!

En niet te vergeten de film die goed bij het thema van deze vijfdaagse aansluit!!

Tot morgen!

[Toon als slideshow]

[View with PicLens]

Be the first to like.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

[Toon als slideshow]

[View with PicLens]

Het eerste gebod is en blijft: gij zult vakantie nemen. En wel des te langer naarmate gij denkt er geen tijd voor te hebben. Want precies dan zijt gij hard aan vakantie toe.Het tweede gebod luidt: gij zult echt vakantie nemen, helemaal dus, met heel uw lichaam en heel uw verstand.

Vakantie is een weldaad voor uzelf en uw huisgenoten: gij zult uw vakantie dus niet gebruiken om buren of vrienden te overbluffen.

Niet iedereen heeft vakantie: gij zult daarom mensen die van dienst zijn om u een prettige tijd te bezorgen, met evenveel respect en dankbaarheid behandelen als gij zelf wilt ondervinden.

In de zomer zoeken wij de zon niet alleen en letterlijk: gij zult dus ook uw huisgenoten of vrienden in het zonnetje zetten.

Vakantie is vrije tijd, maar daartoe is een bevrijd hart nodig en dat kan alleen God ons schenken: gij zult dus niet vergeten ook voor Hem wat van uw vrije tijd vrij te maken.

Fotograferen is een moderne vorm van jagen: je ‘schiet’ kiekjes voor later. Maar niet iedereen houdt ervan dat gij binnendringt in zijn privé-sfeer. Gij zult dus uw medemens niet ongevraagd voor fotowild aanzien.

God heeft veel kleuren op zijn palet. Bruin zult gij dus niet verabsoluteren. Het is niet de enige kleur die prettig is om naar te kijken.

Lekker lang uitslapen is een van de verkwikkingen van de vakantie, maar de mooiste dingen geeft God in de morgen. Minstens een paar keer per week zult gij daarom opstaan om God te danken voor al het moois dat Hij schenkt.

En het tiende gebod geldt voor de terugkeer: gij zult bij uw thuiskomst niet klagen dat het zoveel geregend heeft. Dat deed het voor wie thuisbleven ook. Laat hen liever meegenieten van de mooie dagen die gij wel gekregen hebt.

Naar kardinaal Danneels, gebedenbundel Don Bosco Vlaanderen digitaal 2005

Be the first to like.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Rusten, stilvallen, verpozen, genieten, bezinnen, … werkwoorden die we in de abdij koesteren. Ze krijgen extra aandacht op zondag (‘zondagsrust’), tijdens bezinningsdagen (‘recollectie’) en de jaarlijkse bezinningsweek (‘retraite’) eind augustus. Maar ook  tijdens de vakantie beleven we ze intenser. Sinds half juni zijn er medebroeders die een tweetal weken vakantie nemen. Sommigen trekken er met mekaar op uit, anderen reizen met familieleden, nog anderen vertoeven een tijdje bij hun familie of bij vrienden. Meerdere van onze bejaarde medebroeders hebben spijtig genoeg afscheid moeten nemen van het buitenshuis op vakantie kunnen gaan. Voor hen kleuren de vakantieweken zich met de rustigere sfeer in huis, een kop koffie en/of wandeling in de tuin, een uitstap, …

[Toon als slideshow]

[View with PicLens]

De vakantie geeft ook ons de kans om afstand te nemen van werk, dagelijkse beslommeringen en zorgen, om ons geestelijk en lichamelijk ‘op te laden’, om wat meer te lezen, om met familie en vrienden bij te praten, om de natuur in te trekken, om nieuwe horizonten te vertrekken. In deze zomerse weken kunnen we onze band met God terug aanhalen. We denken aan de woorden van Jezus, Mt. 11 :

[28] Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven. [29] Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, [30] want mijn juk is zacht en mijn last is licht.’

Een bedevaart, een bezoek aan een mooie kerk of abdij, vertoeven in de stilte, tijd voor gebed, verwonderd genieten van de natuurpracht, … stemmen ons af op de ‘golflengte’ van Gods liefde.

Be the first to like.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk