Op deze vierde zondag van Pasen vraagt de kerk ons te bidden voor goede herders, mensen die -helemaal aan Gods Rijk gegeven en toegewijd- ons de weg tonen naar die gemeenschap waarvan God de Vader is. Een liefdevolle en dienstbare gemeenschap, die niet terugschrikt voor de pijn en de miserie van de mensen. Die haar eigen zwakheid en falen beseft… terdege, maar die altijd opnieuw van voor af aan begint Gods liefde om te zetten in handelen, in concrete gebaren.

Hoe zouden wij kunnen bidden voor Goede Herders, als we niet zelf vanuit de grond van ons hart verlangen om goede christenen te zijn en ons te laten leiden door Gods Geest?

We mogen vertrouwen, want in al de wisselvalligheden van het leven brengt Hij -onstuitbaar- het Rijk Gods tot stand. Zo onstuitbaar dat Jezus kon zeggen “het is al midden onder u”.

Laten wij vooral bidden om Gods Geest, de Geest van de Goede Herder. Dat we nooit onze eigen glorie zoeken, maar steeds bedacht zijn op het geluk van onze naaste en telkens opnieuw ons leven daarop richten.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Tags: Goede Herder, roeping, roepingen, roepingenzondag

Tags: Goede Herder, roeping, roepingen, roepingenzondag
Gepost in Abdijleven, Inspiratie
Je kan reacties op deze post volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een reactie achterlaten, of een trackback link leggen vanaf je eigen site.