Kan er groter barmhartigheid denkbaar zijn
jegens ongelukkigen, dan die,
welke de Schepper van de hemel
uit de hemel deed neerdalen
en de Maker van de aarde
bekleedde met een aards lichaam;
een barmhartigheid
die Hém in de sterfelijkheid aan ons gelijk maakte,
die in de eeuwigheid gelijk blijft aan de Vader;
die de gestalte van een slaaf
oplegde aan de Heer der wereld:
opdat het Brood zelf hongerig zou zijn,
de Verzadiging dorstig zou zijn,
de Kracht zwak zou zijn,
de Gezondheid gewond zou worden,
het leven zou sterven?
Dit alles
opdat onze honger zou worden gestild,
onze dorst zou worden gelest,
onze zwakheid zou worden getroost,
onze zonden zou worden teniet gedaan,
onze liefde zou ontvlammen.

Augustinus, Preek 207, 1.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Gepost in Citaat, gebed, Inspiratie
Je kan reacties op deze post volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een reactie achterlaten, of een trackback link leggen vanaf je eigen site.