Ik haal je er door, laat je nooit los.
Ik draag je naar de andere oever, de overkant.
Het beloofde land, het nieuwe leven.
Ik draag je erheen.
Wees niet bang, Ik ben je Vader.
Jij bent mijn kind voor altijd.
Ik weet het: het is als sterven, je toevertrouwen aan een ander die Liefde is.
Een nieuwe Geest, de onbekende, zo anders dan wat je eerder dacht.
Niet wat je zelf maakt, maar Ik zal je redden.
Ik bekleed je met de nieuwe mens.
Leven in de Zoon.
Wie in Averbode de abdijtoren goed observeert, bemerkt dat op de top geen traditionele torenhaan te vinden is maar een afbeelding van het Lam Gods. Het Lam Gods waakt als het ware over de abdij en over de streek errond. Het Lam Gods troont ook in het wapenschild van de abdij. De reden daarvan is niet ver te zoeken: de patroon van het eerste kerkje in Averbode was Johannes de Doper. En tot op de huidige dag is de beroemde voorloper van Jezus Christus medepatroon van de abdij. Aan hem wordt in het Johannesevangelie de beroemde uitspraak toegeschreven: “Zie het Lam Gods”. Met die enigszins mysterieuze woorden verwijst Johannes zijn leerlingen naar Jezus, de Zoon van God (Joh. 1,29.36). De abdijgemeenschap heeft dezelfde opdracht als de Doper: mensen verwijzen naar Jezus, het Lam van God.
Wat betekent de titel “Lam Gods” voor Jezus? Ongetwijfeld denkt Johannes aan het boek van de profeet Jesaja. Daarin is sprake van een Dienaar van JHWH die zijn leven geeft ten dienste van het volk doorheen lijden – “als een lam geleid naar de slachtbank” (Jes. 53,7). Johannes’ verwijzing naar de Geest die op Jezus rust in Joh. 1,32 alludeert aan de aanstelling van de Dienaar in Jes. 42,1. Voor Johannes en de eerste christenen is Jezus zonder meer de vervulling van de profetie: hij is de Dienaar die zijn leven geeft ten dienste van allen. Hij neemt de zonde weg, uit pure genade, en geeft leven aan elke gelovige. Wie gelooft in Jezus als het Lam Gods, mag in die levensstroom gaan staan.
Naast de verwijzing naar de Dienaar, denkt Johannes ook aan het Paaslam. Elk jaar ter gelegenheid van het Paasfeest slachtten de joden een lam. Dat geslachte lam herinnert aan de Uittocht uit Egypte: het is een teken van de overgang van slavernij naar bevrijding, van dood naar leven. In het Johannesevangelie sterft Jezus precies op het moment dat de lammeren in de tempel geslacht worden voor de viering van het Paasfeest. Voor Johannes brengt de gekruisigde Jezus als het Lam Gods verlossing in plaats van slavernij, leven in plaats van dood. Als wij in de liturgie het Lam Gods aanroepen en zijn ontferming vragen, dan hopen wij op deze bevrijding en op dit leven.
Ook in de Openbaring van Johannes is herhaaldelijk sprake van een Lam. Dat Lam heeft de kentrekken zowel van de gestorven Jezus als van de verheerlijkte Christus (b.v. Apok. 5,6.13). Dit Lam neemt ook de gestalte aan van het apocalyptische lam dat aan het einde van de tijden het kwaad in de wereld zal opheffen en daarom wordt het naar goede apocalyptische gewoonte voorgesteld als een lam “met zeven horens en zeven ogen” (Apok. 5,6). In Apok. 5 staat dit Lam – Jezus Christus – centraal in de hemelse liturgie: Hij wordt aanbeden en Hij mag het Boek openen. Dit Lam is de inspiratie geweest voor het beroemde schilderij van het Lam Gods door Jan Van Eyck.
Op die manier is het Lam Gods een teken van hoop voor elke gelovige. Vanop de abdijtoren kijkt het Lam Gods naar ons en wil ons inspireren tot christelijk leven. De abdijgemeenschap heeft de taak om icoon te worden van het Lam Gods dat zij fier in haar vaandel draagt.
fr. Filip Noël
Wie bij ons aanbelt, maakt gebruik van een oude trekbel: een hefboom die een klein klokje luidt.
Het schelle geluid van onze deurbel hoor je bijna in heel de abdij klinken. Zo wordt elke gast die bij ons aan komt bellen in onze gemeenschap aangekondigd. Heel de gemeenschap hoort dat er een bezoeker is en kan elke medebroeder in zich in zijn hart aansluiten bij het welkom dat er voor hem klinkt.
Of zoals het te lezen staat in het 13e hoofdstuk van de Hebreeënbrief:
“Vergeet de gastvrijheid niet;
door haar hebben sommigen zonder het te weten engelen onthaald.”
Op de vierde dag van JOVADA verdiepten we ons verder in de “Regel voor de gemeenschap” en in enkele inspirerende teksten van Augustinus.
‘s Avonds gooiden we de armen en benen los in een wervelende volksdansavond met live muziek door Nima en een vlotte coaching door Wim en zijn bende.
Op vrijdag begonnen we met de vraag of we vanuit de inspiratie van Augustinus niet zoiets als een “regel van JOVADA” zouden kunnen samenstellen: het werd een wijze verzameling goede raad:
“Regel van JOVADA”
- Leef een van ziel en hart.
- Eer in elkaar God. Eer God in alles wat je doet.
- Aanvaard respecteer de ander zoals die is.
- Behandel iedereen als gelijkwaardige, niet per se als gelijke.
- Speel bij foute daden op de bal, niet op de mens.
- Leiding is een dienstwerk dat medewerking en waardering verdient.
- Kies de juiste weg, ook al is het niet de eenvoudigste.
- Draag zorg voor je relatie met jezelf door je te bekeren,
- met de anderen door je te verzoenen
en met God door te bidden.- Belichaam je eigen idealen, ook dat van geduld.
- Koester je leven als een kostbaar geschenk,
verbonden met al onze broers en zussen, waar en wanneer ook.- Weinig nodig hebben, is beter dan veel bezitten.
- Regels zin geen straf, maar een gids naar vrijheid.
- Maak van nederigheid een deugd.
- Wees een teken van hoop en liefde voor deze wereld.
Zo sloten we nagenietend deze boeiende week af…
Op dinsdag hebben we ons vooral verdiept in de regel van Augustinus. Nadat we ‘s morgens in de bossen rond de abdij door allerlei opdrachten rond samenwerking en vertrouwen hadden gewerkt, lazen we in de namiddag de “Regel voor de gemeenschap”.
Op woensdag was er de jaarlijkse dagtocht. Dit jaar gingen we zo’n 35 kilometer op weg vanuit de abdij, via Blauberg, Varendonk, Eindhout, Vorst en Schoot. Een stralende zon maakte er een warme, maar zeer mooie wandeling van.
Onderweg bracht Augustinus ons inspiratie over rust en vrede, vriendschap en vergevingsgezindheid. ‘s Middags werden we gastvrij onthaald in de tuin van pastoor Eric te Eindhout, waar we ook het middaggebed baden. Moe, maar heel tevreden kwamen we tenslotte weer in de Abdij aan…
God,
Zoals jonge mensen
vinden wij bijbelse verhalen
niet altijd even gemakkelijk.
We hebben soms moeite om deze woorden te verstaan,
om inspiratie te halen uit eeuwenoude verhalen.
Leer ons stil worden, Heer,
om op U te wachten.
Leer ons stil worden,
zodat wij onder alle
stemmen de Uwe herkennen.
Leer ons stil worden, Heer,
zodat wij ervaren dat
U woorden hebt voor jonge mensen.
Amen.
fr. Werner Fierens
De eerste dag van de JOngerenVAkantieDAgen is achter de rug… de foto’s spreken boekdelen.
De 16 deelnemers en 5 begeleiders hebben er geweldig veel zin in.
Dit jaar gaan we op weg met de heilige Augustinus, zijn levensverhaal, zijn kloosterleven en zijn vele andere geestelijke geschriften.
Tijdens de spetterende quiz kregen de deelnemers ook de opdracht een gedicht te schrijven over deze boeiende figuur. Niet zonder trots delen we het resultaat met jullie:
Augustinus, aanvankelijk een gewone man
kreeg al snel een vriendin en zoon
en kreeg te kampen met spot en hoon
toch blijkt hij een man die veel kan.
Na al die enorme epistels en tijd
na een leven zonder vader
is en blijft hij van peren stelen de dader
maar tevens iemand jongeren bijt!
Omwille van hem zijn we hier
vandaag en de volgende 4 dagen
dankzij hem kunnen we een sprong in het duister wagen.
Een leven hard en vol strijd
Yin en yang, zwart en wit
Een strijd voor een leven
Zo verschillend van het zijne
Weg van lief en intiem gedrag
Maar in die strijd vond hij zichzelf
Licht verdwaald in zijn leven
Afgescheurd van zijn lief
En te werk als redenaar
Als een man zo veel verliest
zo kort op elkaar, dan breekt er iets
Een verlies zo groot
als dat van moeder en kind
is onherstelbaar
Maar hij leeft door en als altijd
een leven in teken van liefde
En zo blijft hij leven
tot zijn dood
Met niets anders dan zijn vrienden
om zich te herinneren
aan zijn leven in Milaan.
Tijdens de bloei van het jonge christendom
Terwijl steeds meer volgelingen van Jezus
ontwaakten als een bloem in de zachte morgenzon
Zo werd er, was er
zo is geboren
te Thagaste
De jongen, Augustinus, die later laaien levenslustig
werden zou, werd
sterk gelovig, met passie
passie voor seks
literatuur en God
Hij werd en was in ’t kort beschreven
liefde
liefde voor, van, uit, met, door, in
Liefde
Maar ook radicaal, zwart en wit
begeertes en lust, losbandig en plots
niet meer en allegorische exegese
zijn
herkenbare begrippen
voor zijn
heroïsche bestaan
Op vrijdag 25 juni zijn de studenten van de norbertijnse priesteropleiding Agripo, samen met enkele van hun professoren, op daguitstap geweest naar Tongeren. Onder een stralende zon hebben we eerst een frisse pint gedronken aan de voet van het standbeeld van Ambiorix vlakbij de kathedraal. Daarna werd er een bezoek gebracht aan het vernieuwde gallo-romeinse museum, met een indrukwekkende tentoonstelling over het verre verleden van onze contreien. Rond de middag gingen we picknicken in een park aan de rand van de stad. Daarna werden we opnieuw vervoegd door onze gids, die ons de mooiste hoekjes van de stad toonde met telkens culturele en historische uitleg. Ook een bezoek aan de kathedraal stond op het programma. Natuurlijk konden ook de vespers niet ontbreken. Die hebben we samen met de parochiegemeenschap van de Sint Janskerk gezongen. Het gemeenschappelijke gebed met de samenzang vormde een van de hoogtepunten van de dag. Tegen de avond zochten we om te besluiten verpozing in een taverne-restaurant, waar we samen het avondmaal genoten. Het werd een lekkere maaltijd in een gezellige omgeving. Zo konden we samen de dag tevreden afsluiten en keerde ieder terug naar zijn beminde abdij. Met dank aan de organisatoren.
Facebook’ers kennen het al lang, Netlog is er over aan het nadenken: een eenvoudige manier waarop je kan laten zien welke dingen je leuk vindt op het Net.
Ook op onze blog hebben we nu zo’n knop gemaakt, waarmee je, zonder er verder woorden aan vuil te moeten maken, kan laten weten welke posts op onze blog door jou leuk gevonden worden.
Jeugdpastoraal: wat is dat?
Tegenwoordig heet alles pastoraal. Dat is niet goed. Zo gaat al te gemakkelijk het specifieke verloren. En daar zit nochtans de pit en de kracht.
Pastoraal is een gekwalificeerde zorg om mensen: een zorg die opgenomen wordt vanuit de Kerk en in naam van de Heer Jezus. Dat doe je niet in eigen naam. Dat wordt je toevertrouwd. Het mooie is dat je dat mag doen. Maar je doet dat ook met heel je hart. Omdat je van mensen houdt. Omdat je van je Kerk houdt.
Het eerste en het laatste in de pastoraal is de liefde: een gevoelige, tedere, warme liefde, maar ook een liefde naar het voorbeeld van de liefde waarmee de Heer Jezus ons heeft bemind. Dat is: een onvoorwaardelijke liefde, een liefde die zichzelf niet zoekt maar zichzelf wegschenkt, in het klein en soms in het groot.
Alles wat door zulke liefde gemerkt en getekend is, is pastoraal: een gesprek, een hulpvaardige tussenkomst, een bemoediging, een kritisch woord, een stille aanwezigheid. Solidariteit is hier het sleutelwoord. Met jongeren gaan staan waar zij staan. Dus horen ook lage-drempel-activiteiten er bij. Niets is te min voor wie jongeren bemint met de liefde van Jezus Christus.
Zulke liefde is vurig. Ze wenst en zoekt het beste. Ze legt zich bijgevolg ook niet gewoon neer bij de situatie. En in die zin is zij niet tevreden met alleen maar lage-drempel-activiteiten. Hier laat ze de roep klinken: meer is in u !
Men scheide ook de liefde niet van het geloof. Dat deed ook Jezus niet. Hij wees de weg van de liefde aan als de weg ten leven. Hij vroeg ook geloof: geloof in Gods wonderlijke kracht, in Gods wegen met mens en wereld, ja in Hemzelf als Leraar van Godswege en als Gezalfde.
Jeugdpastoraal is daarom ook geloofsbegeleiding, een uitwisseling van geloof, een gelovige oefening in het samen gelovig luisteren naar het evangelie, naar Gods stem in ons leven. Hier past bescheidenheid en tact, maar evenzeer openheid en durf. Jongeren moeten opnieuw aangesproken worden vanuit het geloof en uitgenodigd worden om echte christenen te worden. Hier moet de roep blijven klinken: Kom en zie ! Neem je plaats in, in de kring van de leerlingen van Jezus. Kom, je Kerk heeft je nodig !
+ Paul Van den Berghe,
Bisschop-emeritus
