Vandaag, maandag 6 juni 2009, gingen de JOngerenVAkantieDAgen van start in de abdij van Averbode.

Het thema dit jaar is “Ik kan niet anders… Paulus”.

Een impressies van deze eerste dag, door één van de deelneemsters:

Heej dag zielige thuisblijvers, jammer dat je er niet bij kon zijn vandaag!

T was weer een marginale dag, met veel leuke spelletjes kennismakingsspelletjes, bosspel met een onvindbare Eric,

weerwolven zoals Ch. op dit moment liever wil gaan doen

En natuurlijk het heerlijke eten en de zinvolle momenten!!!

Na een heerlijke chocowater die even verstoord werd door Lieselot, volgde de dagsluiting!

En niet te vergeten de film die goed bij het thema van deze vijfdaagse aansluit!!

Tot morgen!

[Toon als slideshow]

[View with PicLens]

Be the first to like.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Rusten, stilvallen, verpozen, genieten, bezinnen, … werkwoorden die we in de abdij koesteren. Ze krijgen extra aandacht op zondag (‘zondagsrust’), tijdens bezinningsdagen (‘recollectie’) en de jaarlijkse bezinningsweek (‘retraite’) eind augustus. Maar ook  tijdens de vakantie beleven we ze intenser. Sinds half juni zijn er medebroeders die een tweetal weken vakantie nemen. Sommigen trekken er met mekaar op uit, anderen reizen met familieleden, nog anderen vertoeven een tijdje bij hun familie of bij vrienden. Meerdere van onze bejaarde medebroeders hebben spijtig genoeg afscheid moeten nemen van het buitenshuis op vakantie kunnen gaan. Voor hen kleuren de vakantieweken zich met de rustigere sfeer in huis, een kop koffie en/of wandeling in de tuin, een uitstap, …

[Toon als slideshow]

[View with PicLens]

De vakantie geeft ook ons de kans om afstand te nemen van werk, dagelijkse beslommeringen en zorgen, om ons geestelijk en lichamelijk ‘op te laden’, om wat meer te lezen, om met familie en vrienden bij te praten, om de natuur in te trekken, om nieuwe horizonten te vertrekken. In deze zomerse weken kunnen we onze band met God terug aanhalen. We denken aan de woorden van Jezus, Mt. 11 :

[28] Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven. [29] Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, [30] want mijn juk is zacht en mijn last is licht.’

Een bedevaart, een bezoek aan een mooie kerk of abdij, vertoeven in de stilte, tijd voor gebed, verwonderd genieten van de natuurpracht, … stemmen ons af op de ‘golflengte’ van Gods liefde.

Be the first to like.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Vrijdag 26 juni 2009. Twaalf studenten en professoren van de studieconcentratie Agripo – zeg maar het seminarie van de Vlaamse norbertijner abdijen Averbode, Grimbergen, Postel en Tongerlo – vertrekken op schoolreis. De examens zijn afgelegd, de punten geteld en de cursussen opgeborgen. De tijd voor ontspanning is aangebroken. Dit jaar is de Nederlandse stad ‘s-Hertogenbosch de bestemming. Bij aankomst wordt iedereen verwacht op de ‘Parade’ in staminee ‘Het Hart van Brabant’ voor koffie met een ‘Bossche bol’, zeg maar een streekgerecht. Na deze opkikker bekijken we ‘The Bosch experience’, een promotiefilm over de stad waar de schilder Jeroen van Aken, alias Jeroen Bosch leefde en werkte. Even voor elven stappen we allen in een boot. Gedurende nagenoeg anderhalf uur varen we op de ‘Oude Dieze’, een smalle natuurlijke waterweg die reeds eeuwen doorheen de stad loopt. Een bekwame gids en tegelijk kundig stuurman laat ons van op het water kennis maken met de stad en haar bewogen en boeiende geschiedenis. Zo varen we door het zogenaamde ‘Hellegat’, onder een oude synagoge door, langs het oude koor van de voormalige kruisherenkerk naar de Sint-Jacobskerk waarin zich het ‘Jheronimus Bosch Art Center’ bevindt. Na een bezoek aan deze tot museum omgevormde twintigste eeuwse kerk wordt de picknick verorberd. In de namiddag leidt een gids ons rond in de Sint-Janskathedraal. We bewonderen deze parel van gotische bouwkunst van binnen en van buiten. Na een toelichting doorspekt met weetjes en anecdotes neemt de man ons mee de stad in. We bewonderen het Bossche Broek – een natuurreservaat dat naadloos aansluit op de oude stadswallen – en lopen langs het Noordbrabants museum. Op de grote markt kunnen we niet weerstaan aan de terrasjes … Na een frisse pint rijden we richting Kasterlee. Daar besluiten we in ‘Den cleynen draaiboom’ op een smakelijke wijze deze mooie dag. De vakantie kan beginnen.

Be the first to like.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Elk jaar viert de gemeenschap op 6 juni het feest van haar ordesstichter de Heilige Norbert. Norbertus overleed op 6 juni 1134 in Maagdenburg (D). Dit jaar was het dus 875 jaar geleden dat hij het aardse leven omwisselde voor het hemelse leven. Zijn feestdag had dan ook een extra feestelijk jubileumkarakter !

Norbertus groeide op in Gennep (NL). Als jonge man voelde hij zich geroepen tot het priesterleven. Hij verzaakte aan zijn adelijke titel en werd lid van het kapittel van Xanten (D). Hij voelde sympathie voor de wind van hervorming die toen door de kerk waaide. Hij verliet Xanten en trok als armoedeprediker en vredesapostel doorheen Europa. Om het priesterleven opnieuw meer authentiek evangelisch te maken inspireerde Norbert zich op het leven van de eerste christenen. Daartoe stichtte hij in het Fransé Prémontré een gemeenschap van godzoekende mannen en vrouwen. Vanuit die gemeenschap werden al snele vele nieuwe premonstratenzerhuizen opgericht. Zo ook Averbode in 1134. Dus ook 875 jaar geleden.

Op 6 juni werd het Norbertusfeest in Averbode feestelijk gevierd met plechtige liturgische vieringen. In de eucharistie en aan de feesttafel waren naast de medebroeders vele vrijwillige medewerkers onze eregasten. Hen werd in dit jubeljaar het nagelnieuwe boek ‘Norbertus van Gennep. Godzoeker in tijden van verandering’, van de hand van kerkhistoricus Peter Nissen als geschenk aangeboden. Heb je interesse in dit werk? Stuur ons een bericht !

Be the first to like.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

[Toon als slideshow]

[View with PicLens]

Het is een traditie geworden: sinds het heilig jaar 2000 gaat de abdijgemeenschap op 1 mei op bedevaart naar Onze-Lieve-Vrouw van Kortenbos, Behoudenis der kranken. Het bedevaartsoord met zijn prachtige eenbeukige barokke kerk werd in de zeventiende eeuw vanuit de abdij uitgebouwd. Onze medebroeder Luc Michiels is er nu bijna tien jaar pastoor. Elk jaar maken enkele sportieve abdijbewoners de tocht met de fiets. Ook dit jaar kregen ze het gezelschap van enkele mensen uit de omgeving van de abdij en van een fietsclub uit Averbode: alles samen een vijfentwintigtal fietsers.
1 mei was dit jaar een mooie zonnige zelfs warme dag. Na een kort gebedsmoment aan een Mariakapelletje bij het huis van een van de deelnemers, zetten we koers naar Kortenbos. We reden over Diest, Webbekom, Halen en zo verder over Geetbets en Zoutleeuw met zijn prachtige Sint-Leonarduskerk. We verorberden onze picknick op een bank in het natuurreservaat ‘De Vinne’ in Zoutleeuw. Na deze versterkende pauze reden we over Sint-Truiden naar Kortenbos waar we omstreeks half drie aankwamen. Samen met de andere medebroeders die met de wagen gekomen waren zongen we om 16u00 het avondgebed waarin Maria centraal stond. Reeds enkele jaren doen we deze pelgrimage om bij Maria uitdrukkelijk te bidden voor roepingen tot het religieuze leven en het priesterschap voor heel de kerk, maar in het bijzonder voor onze abdij. Abt Jos ging voor in de vespers. Een nagenoeg volle kerk gelovigen kwam met ons mee bidden en vieren. Na de vespers schoven we aan in het Norbertusheem voor een broodmaaltijd bereid door de dames van de KVLV van Kortenbos. Omstreeks 18u00 vatten we de terugrit aan naar Averbode. Na een verfrissende stop aan het Schulens Meer kwamen we omstreeks 21u00 thuis.

Be the first to like.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Het Paasfeest van de christenen is niet op één dag ‘opgebrand’. Omdat dit feest van de verrijzenis van Jezus Christus zo belangrijk is, duurt het eigenlijk 50 dagen lang tot aan het Pinksterfeest. We vieren Jezus’ opstanding: Gods liefde blijkt sterker dan de dood. We vieren dat ook ons leven niet ‘dood loopt’, maar kan overgaan in een nieuw en hemels bestaan. De 50 dagen durende paastijd spoort ons aan om ook nu reeds een nieuw, een ‘eeuwig’, een ‘hemels’ leven te leiden. Hoe? Door liefdevol, zorgend, vergevend, dienend, helpend, luisterend, biddend, dankend, … mensen te laten ‘opstaan’, ‘verrijzen’ uit wat hen neerdrukt.

In de abdij wordt 50 dagen lang uitbundiger gebeden en gezongen. Er klinken vele “alleluia’s”, er wordt overvloedig gewierookt, talrijke kaarsen branden, de liederen zijn zwanger van hoop en paasvreugde. Zeker tijdens de voorbije paasweek en op zondagen heeft de eucharistieviering een bijzonder feestelijk karakter. Zo ook de eucharistie van afgelopen zondag.

[Toon als slideshow]

[View with PicLens]

Be the first to like.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Confrater Luc Vankrunkelsven is voor twee maanden op rondreis in Brazilië. Hij heeft ontmoetingen, conferenties, spreekbeurten in universiteiten, landbouwscholen, bij vegetariërs, landbouw- en andere organisaties vanuit zijn twee boeken “Kruisende schepen in de nacht. Soja over de oceaan” en “Dageraad over de akkers. Soja anders”. Afhankelijk van het onderwerp combineert hij dit met een DVD van Dirk Barrez ‘Koe nummer 80 heeft een probleem’, een DVD van Wervel over creativiteit van boeren in Europa om soja te vervangen door eigen eiwitten, een DVD over agroforestry (bomen en houtachtigen in de landbouw) in Europa. De boeken en DVD’s zijn uiteraard in de Portugese versie. Van het eerste boek ‘Navios que se cruzam na calada de noite. Soja sobre o oceano’ schafte de deelstaat Paraná zich voor de openbare bibliotheken 5000 exemplaren aan. Het boek heeft het vooral over de problemen i.v.m. soja: ontbossing, droogte, slavernij, werkloosheid, hoge vleesconsumptie in Europa met veevoerimport (vooral soja) uit Brazilië, etc. Het tweede boek beschrijft vooral de creativiteit van boeren in Brazilië en Europa…, voorbij de soja. Een boek dus over herstel en hoop.

Confrater Luc is nu enkele dagen temidden van de confraters van Pirapora (São Paulo) om nadien met volle energie aan trip te beginnen. De norbertijnen van Averbode zijn sinds 1896 aanwezig in Pirapora.


Luc is te volgen via sojaflitsen op http://www.wervel.be/sojaflitsen/
Zie ook www.sojaconnectie.be

Be the first to like.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Op maandag 23 februari 2009 trokken we met zeven norbertijnen van Averbode naar de in sneeuw en mist gehulde Hoge Venen voor de jaarlijkse ‘Hoge Venenwandeling’. Tijdens de voormiddag volgden we ‘ongeveer’ de negentiende eeuwse grenspalen tussen België en Duitsland. Op de middag verorberden we onze picknick in de tochtige, maar droge  poort van een voormalige premonstratenzersite: de priorij van Reichenstein. Deze priorij werd in de twaalfde eeuw gesticht vanuit de abdij van Steinfeld. We brachten een bezoekje aan de vrij goed bewaarde en sober ingerichte zeventiende eeuwse kapel. Een gedenksteen herinnert er aan de norbertijnse aanwezigheid. In de namiddag volgde een ‘ernstige’ wandeling. De tien centimeter dikke langzaam smeltende sneeuwlaag maakte de tocht op bepaalde plaatsen avontuurlijk. Ondertussen bleef het koud en viel er smeltende sneeuw. De broederlijkheid en de goede warme sfeer deden dat alles vergeten. De dag werd besloten en beklonken rond een smakelijke tafel in Alden Biesen.

[Toon als slideshow]

[View with PicLens]

Be the first to like.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

In Brazilië werd op 7 februari 2009 de Sint-Norbertuspriorij van Itinga (Lauro de Freitas/BA) verheven tot  canonie. Zo werd deze van de Oostenrijkse abdij van Geras afhankelijke gemeenschap tot zelfstandige gemeenschap verklaard. Daarmee heeft de norbertijnse orde, waartoe ook onze abdij behoort er een nieuw “huis” bij.

Zij kozen diezelfde dag een eigen overste, die “prior de regimine” wordt genoemd.

Het wapenschild van de nieuwe canonie heeft als achtergrond het schaakbordmotief van Geras met de kleuren scharlakenrood (de heilige Geest) en groen (de hoop) en op de voorgrond de sterren die samen het “Cruzero del Sol”, het symbool voor Brazilië vormen.

De kerk van de priorij van Itinga

◄ Back

Next ►

Picture 1 of 7

Be the first to like.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Maandag 9 februari brachten de nieuwe (én iets minder nieuwe) medewerkers van Uitgeverij Averbode een bezoek aan de abdij. Hoewel zij dagelijks een mooi buitenzicht hebben op de abdijgebouwen, blijven het leven en de ruimtes binnen de muren meestal eerder ‘mysterieus’. Vandaar een rondleiding! Meer dan 20 personeelsleden bekeken eerst de ‘abdijfilm’. Daarna gidste abt Jos hen door de abdij. Een kop koffie en een vragenronde vormden de bekroning.
Dinsdag 10 februari waren dan enkele norbertijnen te gast in de gebouwen van de uitgeverij. Samen met zo’n 16 personeelsleden werken zij in de komende maanden aan een bedrijfscharter. Tijdens de eerste bijeenkomst werd ondermeer in gespreksgroepen nagedacht over de christelijke inspiratie van het bedrijf. Volgende keer staat er reflectie en uitwisseling over het gewenste imago op het werkprogramma.

[Toon als slideshow]

[View with PicLens]

Be the first to like.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk