Op de vierde dag van JOVADA verdiepten we ons verder in de “Regel voor de gemeenschap” en in enkele inspirerende teksten van Augustinus.

‘s Avonds gooiden we de armen en benen los in een wervelende volksdansavond met live muziek door Nima en een vlotte coaching door Wim en zijn bende.

Op vrijdag begonnen we met de vraag of we vanuit de inspiratie van Augustinus niet zoiets als een “regel van JOVADA” zouden kunnen samenstellen: het werd een wijze verzameling goede raad:

“Regel van JOVADA”

• Leef een van ziel en hart.
• Eer in elkaar God. Eer God in alles wat je doet.
• Aanvaard respecteer de ander zoals die is.
• Behandel iedereen als gelijkwaardige, niet per se als gelijke.
• Speel bij foute daden op de bal, niet op de mens.
• Leiding is een dienstwerk dat medewerking en waardering verdient.
• Kies de juiste weg, ook al is het niet de eenvoudigste.
• Draag zorg voor je relatie met jezelf door je te bekeren,
• met de anderen door je te verzoenen
  en met God door te bidden.
• Belichaam je eigen idealen, ook dat van geduld.
• Koester je leven als een kostbaar geschenk,
  verbonden met al onze broers en zussen, waar en wanneer ook.
• Weinig nodig hebben, is beter dan veel bezitten.
• Regels zin geen straf, maar een gids naar vrijheid.
• Maak van nederigheid een deugd.
• Wees een teken van hoop en liefde voor deze wereld.

Zo sloten we nagenietend deze boeiende week af…

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Op dinsdag hebben we ons vooral verdiept in de regel van Augustinus. Nadat we ‘s morgens in de bossen rond de abdij door allerlei opdrachten rond samenwerking en vertrouwen hadden gewerkt, lazen we in de namiddag de “Regel voor de gemeenschap”.

[Toon als slideshow]

[View with PicLens]

Op woensdag was er de jaarlijkse dagtocht. Dit jaar gingen we zo’n 35 kilometer op weg vanuit de abdij, via Blauberg, Varendonk, Eindhout, Vorst en Schoot. Een stralende zon maakte er een warme, maar zeer mooie wandeling van.

Onderweg bracht Augustinus ons inspiratie over rust en vrede, vriendschap en vergevingsgezindheid. ‘s Middags werden we gastvrij onthaald in de tuin van pastoor Eric te Eindhout, waar we ook het middaggebed baden. Moe, maar heel tevreden kwamen we tenslotte weer in de Abdij aan…

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

De eerste dag van de JOngerenVAkantieDAgen is achter de rug… de foto’s spreken boekdelen.

De 16 deelnemers en 5 begeleiders hebben er geweldig veel zin in.

Dit jaar gaan we op weg met de heilige Augustinus, zijn levensverhaal, zijn kloosterleven en zijn vele andere geestelijke geschriften.

Tijdens de spetterende quiz kregen de deelnemers ook de opdracht een gedicht te schrijven over deze boeiende figuur. Niet zonder trots delen we het resultaat met jullie:

Augustinus, aanvankelijk een gewone man

kreeg al snel een vriendin en zoon

en kreeg te kampen met spot en hoon

toch blijkt hij een man die veel kan.

Na al die enorme epistels en tijd

na een leven zonder vader

is en blijft hij van peren stelen de dader

maar tevens iemand jongeren bijt!

Omwille van hem zijn we hier

vandaag en de volgende 4 dagen

dankzij hem kunnen we een sprong in het duister wagen.

Een leven hard en vol strijd

Yin en yang, zwart en wit

Een strijd voor een leven

Zo verschillend van het zijne

Weg van lief en intiem gedrag

Maar in die strijd vond hij zichzelf

Licht verdwaald in zijn leven

Afgescheurd van zijn lief

En te werk als redenaar

Als een man zo veel verliest

zo kort op elkaar, dan breekt er iets

Een verlies zo groot

als dat van moeder en kind

is onherstelbaar

Maar hij leeft door en als altijd

een leven in teken van liefde

En zo blijft hij leven

tot zijn dood

Met niets anders dan zijn vrienden

om zich te herinneren

aan zijn leven in Milaan.

Tijdens de bloei van het jonge christendom

Terwijl steeds meer volgelingen van Jezus

ontwaakten als een bloem in de zachte morgenzon

Zo werd er, was er

zo is geboren

te Thagaste

De jongen, Augustinus, die later laaien levenslustig

werden zou, werd

sterk gelovig, met passie

passie voor seks

literatuur en God

Hij werd en was in ’t kort beschreven

liefde

liefde voor, van, uit, met, door, in

Liefde

Maar ook radicaal, zwart en wit

begeertes en lust, losbandig en plots

niet meer en allegorische exegese

zijn

herkenbare begrippen

voor zijn

heroïsche bestaan

[Toon als slideshow]

[View with PicLens]

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Van vrijdagavond 12 tot zondagnamiddag 14 maart 2010 gaat in het bezinningscentrum het jongerenweekend door over geloof en humor onder de titel “(niet) om mee te lachen”.

Cartoons, stand-up comedy, verwijzingen in boeken, films en allerlei tv-programma’s… wie denkt dat het geloof in het algemeen, en het christendom in het bijzonder, uit de maatschappij aan het verdwijnen is, moet daar maar eens gaan kijken. Ook in talloze moppen en verhalen komen geloven en humor bij elkaar.

We gaan ook eens op zoek naar typisch bijbelse en christelijke aspecten van humor… als die al bestaan. Maar ook buiten onze eigen traditie hebben lachen en humor hun betekenis: denk maar aan al die lachende Boeddha-beelden, maar ook aan de scherpe reacties op de Mohammed-cartoons uit Denemarken.

Mag je lachen met religieuze thema’s? Is humor een christelijke deugd of juist niet? En welke grenzen zijn er? Allemaal vragen die een rol spelen.

Ben je tussen 14 en 25 jaar en heb je zin in een weekend vol ontmoeting, bezinning, ontspanning en vooral humor? Dan nodigen we je graag uit om mee te komen doen, er zijn nog enkele plaatsen beschikbaar.

Inschrijven of meer info vragen kan je via het mailadres van het bezinningscentrum: bezinningscentrum (at) abdijaverbode.be

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Van vrijdagavond 15 tot zondagnamiddag 17 januari namen 9 gezinnen in onze abdij deel aan het jaarlijkse gezinsweekend. Dit jaar nam medebroeder Steven Pinnoo de begeleiding van de volwassenen onder zijn hoede. Hij nam de deelnemers mee op een boeiende en verrijkende reis door de Bijbel, waarbij verschillende vormden van bijbellezing werden aangeboden. Met zijn aanstekelijke liefde voor de Schrift gaf hij hen heel wat stof tot nadenken.

Maar terwijl de ouders met ernstige zaken bezig waren, werden de kinderen zeker niet aan hun lot overgelaten: een uitgebreid kinderanimatieteam (Klaartje, Maurice, Barbara, Vincent, Johannes, Karen, Flor en Marie) zorgden er voor dat de volwassenen gerust in de Bijbel konden duiken. Zo zorgden de sneeuwmomenten, maar ook de vervollediging van de Ark van Noach met al dan niet bestaande diersoorten voor onvergetelijke herinneringen. Tussendoor werden er een paar Weerwolven onschadelijk gemaakt, kozen we rode en groene letters en ging de chocolademelk vlot van de hand. Tot volgend jaar!

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

De laatste dag van de JOVADA werd onze creativiteit nog eens aangesproken. Na wat uitleg en inspiratie door Jan begonnen we te schilderen, te tekenen, … om zo uitdrukking te geven aan ons geloof, onze hoop en onze liefde.
In de namiddag konden we de laatste woorden aan elkaar richten tijdens schrijfgesprekken.

Een intens slotmoment met muzikale inbreng van heel wat deelnemers vormde de kroon op 5 dagen deugddoende JOngerenVAkantieDAgen.

Namens de begeleiding dank ik alle deelnemers voor deze verrijkende en beklijvende ervaring. Graag tot een volgende gelegenheid!

fr. Vincent

[Toon als slideshow]

[View with PicLens]

12►

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Donderdagochtend om 7u30 werden we gewekt door de melodieuze, ietwat op de zenuwen werkende doedelzakklanken van Jeroen. Slaperig verschenen we op het ontbijt en ondervroegen we vol bewondering onze vrienden die het morgengebed van 7u00 hadden bijgewoond. Na het smakelijk ontbijt begonnen we vol energie aan onze ochtendactiviteit: bibliodrama. We moesten ons inleven in een rol die voorkomt in een bijbelverhaal, om het zo beter te begrijpen. Het gaf ons niet alleen maar de mogelijkheid om dieper over de Bijbel na te denken, maar ook over ons leven zelf. Helemaal uitgebloeid gingen we naar de eucharistie, als voorbereiding op ons overheerlijke middagmaal: frietjes met stoofvlees. Eénmaal al het eten opgeschrokt, konden we wat suffen in de zetels van de ontspanningszaal, om daarna vol enthousiasme richting onze namiddagactiviteit te gaan: zwemmen. Al racend door de straten van Averbode kwamen we met een “beginnende “misselijkheid aan in het zwembad van Aarschot. Tot onze ontzetting moesten we daar een badmuts dragen, wat ons zelfbeeld nogal aantastte. Na enkele baantjes keerden we helemaal afgepeigerd terug naar de abdij, waar we in een uur meditatie weer helemaal tot onszelf kwamen. Deze rust namen we mee naar de vespers, waar we ons aan God overgaven. Zo werd het tijd voor het avondmaal, om er daarna weer in te vliegen in de avondactiviteit: Israëlische volksdans. Enkele danspasjes hier, enkele danspasjes daar. Maar een dag in de abdij is niet volledig zonder de dagsluiting. Deze werd specialer dan andere dagen, doordat het onze allerlaatste was. Het rustgevende licht van de kaarsjes en de mooie muziek vervulden ieder van ons met warmte, die ons ook gedurende heel de nacht vergezelden.

[Toon als slideshow]

[View with PicLens]

12►

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Een aflevering van de jongerenvakantiedagen zonder dagtocht is gewoonweg ondenkbaar. Omdat we juist het ondenkbare wilden vermijden … trokken we er vandaag op uit, de wijde (natte) wereld in. Bovendien paste dat (niet het regenweer) uitstekend in het thema. Ook de apostel Paulus – een moeilijke man hoorden we vandaag nogmaals – kon eigenlijk ook niet gemakkelijk thuis blijven, gedreven als hij werd door zijn liefde voor de Christus. Vandaar. Na de gebruikelijke en vertrouwde ochtendactiviteiten – morgengebed en ontbijt – zochten we een passende – lees waterbestendige – outfit. Eenmaal vertrokken, volgden we Vincent op de voet. Hij leidde ons doorheen het prachtige groene Hageland naar de Sint-Pieterskerk van Langdorp-aan-de-Demer alwaar norbertijn Jef Van Osta parochieherder is. Jef, gepassioneerd door orgels en klokken, leidde ons rond in zijn stemmig en pittoresk gelegen kerkje. Na een sober, doch voedzaam middagmaal dat met de ‘keukenwagen’ werd afgeleverd aan en opgediend in de parochiezaal brachten we een bezoek aan de kerktoren. We genoten er van de prachtige bronzen stemmen van de vier klokken. Dank aan Jef voor de gastvrijheid! Na een halfuurtje stappen doorheen de Demervallei kwam reeds de volgende bestemming in zicht: de Onze-Lieve-Vrouwekerk van Aarschot. We werden er ontvangen door norbertijn Huub Gerits die er pastoor-deken is. Hij hield in de grootse ijzerzandstenen kerk (in demergotiek!) een boeiende uiteenzetting over de jood Paulus. Met allerlei Joodse rituele voorwerpen – een sederbord, chanoekakandelaar, een deel van de talmoed, een gebedsmantel … illustreerde hij zijn uiteenzetting. Dank aan Huub voor de leerrijke uiteenzetting! Na een korte rondleiding doorheen de kerk verorberden we in de parochiezaal een brokkelig vieruurtje. Er wachtte ons immers nog een fikse terugtocht. Daarvan liepen we een aantal kilometer in stilte: zalig genietend van de natuur – het was ondertussen even opgehouden met regenen – van de stilte, de overvliegende buizerd, de prachtige bloemen … Aan de school ‘Den Hulst’ in Testelt stond Eric ons reeds op te wachten met het het avondmaal. Dat een ernstige fysieke inspanning honger veroorzaakt werd hier nogmaals bewezen: alle brood was in een minimum van tijd ‘verslonden’. Nog enkele kilometers scheidden ons van de abdij. Zeker toen de abdijtoren aan de horizon verscheen, verdween de vermoeidheid uit onze benen. Gezwind stapten we de abdij binnen. Dank aan allen die meewerkten om van deze dagtocht een deugddoende en vreugdevolle belevenis te maken.

[Toon als slideshow]

[View with PicLens]

12►

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Haai again!

Ik hoop dat jullie jullie ook geamuseerd hebben, want hier is het dikke fun!!!

Eerst en vooral opstaan, voor sommigen was dit minder leuk. Maar ik vond het niet te versmaden, dankzij de geweldige muziek.

Vervolgens, zoals het hoort: een gebedsdienst. Tenslotte, tot opluchting van sommigen, het ontbijt, dat weer bestond uit lekkere dingen.

Daarna kwam er een look-alike van Alex Agnew op bezoek, die ons eveneens veel boeiende dingen wist te vertellen over de heer Paulus. (Bart Paepen)

Blij dat we niet met zo’n moeilijke man (Paulus) moesten samenleven, namen we een verfrissende pauze.

Na de mis en het ongelofelijk lekkere middagmaal werden we nog wat meer verfrist, door de regen die ons sportplezier even onderbrak.

Daarna werden we jammer genoeg weer opgesplitst in Efese, Rome en Korinte, waar we naast de slappe lach krijgen ook zinvolle dingen hebben besproken.

Toen hebben we onze schade ingehaald voor ‘t sporten. Daarna kwam er het avondgebed (met vrij weinig paters, vond ik… en helaas zonder orgel).

Toen hebben we onze buikjes weer (iets te) rond gevuld met pita.

Na de afwas volgde een ontspanning (Time’s up) die de competitiegeest in elk van ons naar boven haalde, samen met de kreet “time’s up!”.

Om de dag te eindigen haalden we even Taizé-herinneringen op. Iedereen mocht meezingen met het liedje “Melhor que Jésus naõ ha”.

See you soon, watermeloen!

[Toon als slideshow]

[View with PicLens]

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Vandaag, maandag 6 juni 2009, gingen de JOngerenVAkantieDAgen van start in de abdij van Averbode.

Het thema dit jaar is “Ik kan niet anders… Paulus”.

Een impressies van deze eerste dag, door één van de deelneemsters:

Heej dag zielige thuisblijvers, jammer dat je er niet bij kon zijn vandaag!

T was weer een marginale dag, met veel leuke spelletjes kennismakingsspelletjes, bosspel met een onvindbare Eric,

weerwolven zoals Ch. op dit moment liever wil gaan doen

En natuurlijk het heerlijke eten en de zinvolle momenten!!!

Na een heerlijke chocowater die even verstoord werd door Lieselot, volgde de dagsluiting!

En niet te vergeten de film die goed bij het thema van deze vijfdaagse aansluit!!

Tot morgen!

[Toon als slideshow]

[View with PicLens]

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk