Nieuws uit Averbode (Home) » Citaat

Pasen

fr. Jan — Sat, 23 Apr 2011 23:30:31 +0000

Kijk dàt is pas vreugde, mijn geliefde broeders en zusters, de vreugde in het samenzijn met elkaar, de vreugde in het zingen van psalmen en hymnen, de vreugde in het herdenken van het lijden en de verrijzenis van Christus, de vreugde in de hoop op het toekomstige leven.

Als wat we hopen ons al zoveel vreugde schenkt, hoe zal het dan zijn als we het in handen hebben?

Kijk, in deze dagen wanneer we het alleluia horen, verandert eigenlijk onze geest. Is het dan niet alsof we een voorproefje krijgen van de verheven stad Jeruzalem? Als deze dagen ons al zo’n grote vreugde schenken, hoe zal de dag dan wel zijn waarop wordt gezegd: ‘Kom, gezegenden van mijn Vader, en ontvang het Rijk.’ De dag waarop alle heiligen bijeen worden gebracht, waarop mensen die elkaar niet kenden, elkaar in die stad zien; en mensen die elkaar wél kenden, elkaar daar terugkennen. Daar zal men zo met elkaar omgaan, dat er nooit een vriend verloren gaat en er nooit angst hoeft te bestaan voor een vijand.

Luister maar, we zingen alleluia. Dat is fijn, dat is vrolijk, vol blijdschap, genoegen en zaligheid. Toch worden we het moe als we altijd alleluia zouden zingen. Maar wanneer het telkens op een bepaalde tijd van het jaar er weer is, hoe fijn is het dan als het terugkeert, en wat een verlangen laat het in ons achter als het ophoudt !

De blijdschap zal daar toch niet van die aard zijn dat ze ons tegen gaat staan? Nee, natuurlijk niet. Mocht iemand vragen: ‘Maar hoe komt het dan dat daar altijd blijdschap is en dat die nooit in weerzin omslaat?’ Als ik u in dít leven iets laat zien wat u onmogelijk kan tegenstaan, gelooft u vast wel dat het daar helemaal zo zal zijn.

Men kan genoeg krijgen van eten, van drank, van theater, hier genoeg van krijgen, daar genoeg van krijgen, maar niemand heeft ooit een hekel gekregen aan zijn gezondheid.

Zoals men hier dus, in dit sterfelijk bestaan, in deze broosheid, in deze afkeer van de last van het lichaam nooit weerzin kan krijgen tegen gezondheid, zal men daar nooit genoeg krijgen van genegenheid, onsterfelijkheid en eeuwigheid.

Augustinus, uit Sermo 229 over Pasen “U bent de dag die de Heer heeft gemaakt”.

Ontwaak mens!

fr. Jan — Fri, 24 Dec 2010 23:01:00 +0000

Kerstmis noemt men de dag
waarop de wijsheid Gods
zich als onmondige heeft geopenbaard,
en het Woord Gods zonder woorden
een menselijke stem heeft doen horen.
Deze zo verborgen Godheid echter
is door het getuigenis van de hemel
aan de wijzen bekend gemaakt
en door de stem van de engelen
aan de herders aangekondigd.
We vieren dan ook met dit jaarlijks feest de dag,
waarop de profetie in vervulling is gegaan:
“Waarheid is uit de aarde ontsproten
en gerechtigheid heeft uit de hemel neergezien”.
De Waarheid, door de hemel niet te bevatten,
is uit de aarde ontsproten
om in een kribbe te worden gelegd.
Ontwaak, mens,
voor u is God mens geworden.

Augustinus, Preek 185,1.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Zoekend geloven

fr. Vincent — Fri, 10 Dec 2010 23:00:27 +0000

Men mag niet ophouden te zoeken naar wat eigenlijk onbegrijpelijk is,
zolang men in het onderzoek van onbegrijpelijke dingen voortgang maakt,
en zolang men zelf steeds beter wordt van ht zoeken naar een grote waarde.
Men zoekt immers een waarde om ze te vinden,
en men vindt ze om verder te zoeken.

(Augustinus, Over de Drieëenheid XV,II,2)

Conflicten

fr. Jan — Wed, 24 Nov 2010 23:30:35 +0000

“Conflicten wijzen niet dadelijk op ernstige onenigheid tussen de partners of zelfs de verwoesting van het huwelijk. Zij zijn integendeel een kans op bezinning en ommekeer om mekaar. Ze maken ervan bewust dat iets niet in orde is, dat iets anders en beter aangepakt dient te worden. Het leven bestaat niet enkel uit harmonie en evenwicht, maar altijd ook uit spanning en werken aan het verlangde”

Al de dagen van ons leven. Christelijk gezinsboek voor de 21^ste eeuw, Averbode-KOK, 2008.

Vrede en harmonie

fr. Jan — Tue, 09 Nov 2010 23:20:55 +0000

Inwendig gaat de mens kapot,
als hij van iets spijt blijft hebben
tot hij erbij neervalt.

Bij God in de buurt blijven
in een beschouwend wachten,
maakt in de mens de weg vrij
die het hem mogelijk maakt
te accepteren dat hij broos en breekbaar is.

Zo leert de mens
om te gaan met zijn eigen beperkingen.
En wat eerst saai en smakeloos leek,
wordt opnieuw aantrekkelijk.
In het hart ontluiken
weer vrede en harmonie.

Christus, als wij u zoeken,
ontdekken wij uw aanwezigheid
zelfs in onze diepe innerlijke eenzaamheid.
Gelukkig wie zich aan u, Christus, weet over te geven.
Gelukkig degene die tot u komt met een hart vol vertrouwen.

Frère Roger van Taizé

Herfst

fr. Jan — Sun, 24 Oct 2010 23:20:00 +0000

Dit is de herfst, dit zijn de mooiste maanden,
maar ze ontgaan ons zoals ieder jaar,
want wij zijn blinden in een wereld waar
het blijvende niet geldt, alleen het gaande.

Jean Pierre Rawie, “Geleende tijd” (1999).

Ik heb U lief

fr. Jan — Tue, 19 Oct 2010 23:30:05 +0000

Geef U aan mij, mijn God,
geef U opnieuw aan mij.
Zie, ik heb U lief,
en het is te weinig;
laat mij U dan sterker liefhebben.
Ik kan het niet afmeten
om zodoende te weten,
hoeveel mij nog aan liefde ontbreekt
om voldoende te zijn,
dat mijn leven zich in uw armen werpt
en het er zich niet uit losmaakt,
totdat het zich verbergt
in “het verborgene van uw aanschijn” (Ps 30,21).
Dit alleen weet ik
dat het mij slecht gaat zonder U,
niet alleen buiten mij,
maar ook in mijzelf,
en dat alle rijkdom
die mijn God niet is,
armoede is.
In de gave van Uzelf vinden wij rust,
dáár genieten wij van U.
Onze rust is onze plaats.
De liefde heft ons daarheen op.

Augustinus, Belijdenissen XIII.

Gebed

fr. Jan — Mon, 11 Oct 2010 23:30:26 +0000

Hoogste, glorievolle God,
verlicht de duisternis van mijn hart
en geef mij een oprecht geloof,
een vaste hoop en een volmaakte liefde;
geef mij zo’n bewustzijn en kennis, Heer,
dat ik uw heilige en waarachtige opdracht volbreng.

Amen.

Franciscus heeft dit gebed in 1206 gebeden toen hij voor het kruisbeeld van San Damiano knielde en de opdracht hoorde: “Franciscus, ga en herstel mijn huis”.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Vriendschap

fr. Vincent — Tue, 05 Oct 2010 23:00:08 +0000

Ik beken het: gemakkelijk werp ik mij helemaal in de liefde
van mijn meest vertrouwde vrienden,
en zonder zorgen rust ik in hun liefde,
vooral wanneer ik moe ben van de ergernis van deze wereld.
Want ik voel dat God daar is,
en in Hem werp ik mij veilig en rust ik veilig.
In die zekerheid van de liefde vrees ik ook niet het onzekere van morgen,
het onzekere van de menselijke broosheid,
waarover ik vroeger veel geklaagd heb.
Wanneer ik ervaar dat iemand bezield is met een echt christelijke liefde,
en daardoor voor mij een trouwe vriend geworden is,
dan vertrouw ik mijn gevoelens en gedachten
niet toe aan een mens, maar aan God.
Want zo’n mens verblijft in God, en is trouw door God.
“God is immers liefde, en wie in de liefde blijft,
blijft in God, en God blijft in hem.” (1 Joh. 4,16)

(Augustinus, Brief 73,3,10)

Heilige Franciscus

fr. Jan — Sun, 03 Oct 2010 23:30:50 +0000

Toen een arme de man Gods Franciscus eens om een aalmoes vroeg en deze niets bij de hand had, tornde hij de zoom van zijn habijt los en gaf hem die. Soms trok hij zelfs om die reden de lendendoek onder zijn habijt vandaan. Van zo’n innige liefde jegens de armen was zijn hart vervuld; met zo’n hartstocht trad hij in de voetsporen van de arme Christus.

Thomas van Celano, Franciscus van Assisi, Tweede levensbeschrijving, LVII.