Zo wonderbaarlijk is de schepping
Dat zij steeds vertroosting biedt
Na een kwetsuur of een mislukking
Na een omweg van verdriet

De zon en maan in hun getijden
Werpen licht in wisseling
En geven zacht aan hen die lijden
De tijd en kans op betering

En hoort de vogels twink’lend fluiten
Zij zetten in de mooiste zang
Een troostlied om, dat komt van buiten
En doen dat heel hun leven lang

Om dan nog van die Mens te zwijgen
Die met jou zijn hart mee breekt
Om hoogte van jouw pijn te krijgen
En dan een troostend woordje spreekt

Mag ik tot slot je aandacht richten
Op Hem, die alles heeft gebouwd
Ik wil je daartoe niet verplichten …
Maar weet dat Hij ook van je houdt

fr. Philippe van Kuyck

5 bezoekers vinden dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk

Dit is de herfst, dit zijn de mooiste maanden,
maar ze ontgaan ons zoals ieder jaar,
want wij zijn blinden in een wereld waar
het blijvende niet geldt, alleen het gaande.

Jean Pierre Rawie, “Geleende tijd” (1999).

2 bezoekers vinden dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk

Gods adem die van boven kwam
zet hart en ziel in vuur en vlam
en opent ons de oren
dat wij zijn tongval horen.

De tongen zijn van wind en vuur,
het woord is brandend van natuur,
het loopt door alle landen
en opent mond en handen.

(W. Barnard)

1 bezoeker vindt dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk

O Heiland van mijn leven,
ik zie uw open graf,
zie hoge bomen beven,
een lichtstil ochtendpad
en vrouwen schuw bewegen
waar eerst een engel trad.

Mag ik U daar begroeten,
verbijsterd, bang als zij,
schaduw en witte doeken,
het sterven ver voorbij,
harts ademloos ontmoeten
met een herboren mei?

Ik kom U langzaam nader.
U bent er niet, maar toch:
op alle dingen amen,
eeuwige morgenzon.
Een lichaam van genade
staat in mijn leden op.

Gabriël Smit

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Van veertig regels

Het waren tien geboden
die God schreef in de steen,
het waren tien geboden
voor elke vinger één.

De wind blaast in vier streken,
wie weet waar hij behoort,
de wind blaast in vier streken
de tien geboden voort

en vier maal tien is veertig.
Het tijdperk van de Geest,
en al die tijd is Mozes
met God alleen geweest.

Maar Mozes is gestorven
op weg naar Kanaän
en Israël heeft gezworven
viermaal tien jaar lang.

Elia heeft gelopen
tot hij bij Horeb kwam,
Elia heeft gelopen
vier maal tien dagen lang

en Mozes en Elia
zijn op de berg geweest
waar boven in de hemel
de Geest genesteld is.

Maar Jezus is beneden
een lange vastentijd,
maar Jezus is beneden
verzocht in de woestijn

en hier heeft Hij geleden
de wijsheid van de slang
en hier heeft Hij gestreden
vier maal tien dagen lang

en Hij heeft overwonnen,
haast zal het Pasen zijn,
dan springen nieuwe bronnen
omhoog uit de woestijn.

Dan zullen wij u loven
vier maal tien dagen lang,
dan zullen wij u loven
ons hart in vuur en vlam.

Guillaume van der Graft

1 bezoeker vindt dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk

Op zaterdagavond 28 november hebben we met de abdijgemeenschap en de hele Kerk de advent ingezet. Als hymne van de eerste vespers zongen we dit lied van J. Veulemans.

1. Gij zijt de wereld aangekondigd,
van bij de aanvang was het Woord,
Gij maakt een zwijgend volk weer mondig,
wij worden hemelhoog gehoord.

Hemelse dauw, wees ons gegeven,
daal uit uw hemelvrede neer,
wees onze Broeder, onze Heer en
doe ons in uw komst herleven.

2. Gij hebt bevrijding aangeheven
na vele eeuwen van verraad,
Gij hebt aan hoop een naam gegeven,
aan de belofte een gelaat.

3. Wat nooit een volk heeft durven dromen,
is bovenaards al ingezet.
Als Gij weer onder ons wilt komen,
worden wij levenslang gered.

1 bezoeker vindt dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk

Een ontmoeting
kan je leven anders maken
de stenen onder je voeten
zingen het lied van de vriendschap.
Alles krijgt kleur
wordt glashelder.
Je voelt je tot grote dingen in staat
omdat er iemand is die
je verwacht
in je gelooft
je vertrouwt
aan je denkt

Erik Stynen

1 bezoeker vindt dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk