Het getuigenis van communio – één van hart en één van ziel (Hnd 4, 32) – voorgeleefd door  de premonstratenzerorde zal een krachtig teken en een bron van hoop blijven voor een wereld die geconfronteerd wordt met extreme vormen van individualisme en sociale versplintering. In het licht daarvan, vraag ik jullie met aandrang om de geest van broederlijke menslievendheid, beleefd in de naam van Jezus en in Zijn liefde, te blijven cultiveren.

Ik moedig de premonstratenzerorde aan om te volharden in de inspanningen om aan de wereld – en in het bijzonder aan de jongeren – te getuigen van de schoonheid en de vreugde van de religieuze roeping. Moge de plechtige belofte van de professie – Ik draag mijzelf op en geef mij aan de Kerk – een levende en sprekende uitdrukking zijn jullie “radicale gave van jezelf uit liefde voor de Heer Jezus en, in Hem, voor elk lid van de mensenfamilie” (Vita Consecrata, 3).

Paus Joannes Paulus II  in de toespraak tijdens de audiëntie verleend aan emeritus abt-generaal H. Noyens en de deelnemers aan het keuzekapittel op 29 september 2003

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Ik vraag je: is het nu niet mogelijk
dat wij samen iets kunnen zoeken en bespreken
om onze harten te voeden,
zonder bitterheid en onenigheid?
Indien ik echter niet kan zeggen
wat mij in jouw geschriften voor verbetering vatbaar lijkt,
en jij niet in de mijne,
zonder achterdocht en jaloersheid,
en zonder de vriendschap te krenken,
laten we daar dan van afzien,
en ons leven en onze gezondheid sparen.
Laten we dan maar wat minder kennis verwerven
die leidt tot eigenwaan,
als de liefde maar niet geschonden wordt
die opbouwt (1 Korintiërs 8,1).
Ik voel mij ver van die volmaaktheid,
waarover geschreven staat:
“Wie niets misdoet door het woord is een volmaakt mens” (Jakobus 3,2).
Maar dank zij Gods barmhartigheid,
meen ik gemakkelijk in staat te zijn
je vergiffenis te vragen, indien ik je iets misdaan heb.

(Augustinus, Brief LXXIII,III,9)

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Maar wat heb ik lief wanneer ik U liefheb?
Geen schoonheid van een lichaam,
geen tijdelijke luister, geen lichtglans die mijn ogen lief is,
geen heerlijke melodieeën van allerlei liederen,
geen verrukkelijke geur van bloemen, reukwerken of welriekende kruiden,
geen manna en geen honing,
geen lichamelijke ledematen, aangenaam om te omhelzen.
Deze dingen zijn het niet die ik liefheb wanneer ik mijn God liefheb.
En toch heb ik zo iets lief als een licht,
zo iets als een stemgeluid, zo iets als een geur,
zo iets als een spijs en zo iets als een omhelzing,
wanneer ik mijn God liefheb.
Hij is licht en stemgeluid, en geur en spijs en omhelzing van mijn innerlijke mens,
waar voor mijn ziel een lichtglans flonkert die aan geen ruimte gebonden is,
waar een klank weerklinkt die niet wegsterft in de tijd,
waar een geur hangt die niet met de wind wegwaait,
waar een smaak bestaat die niet door eten vermindert,
waar een omhelzing plaats vindt die geen verzadiging ooit kan scheiden.
Dat is het wat ik liefheb, wanneer ik mijn God liefheb.

(Augustinus, Belijdenissen X, 6, 8 )

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Ik haal je er door, laat je nooit los.
Ik draag je naar de andere oever, de overkant.
Het beloofde land, het nieuwe leven.
Ik draag je erheen.
Wees niet bang, Ik ben je Vader.
Jij bent mijn kind voor altijd.
Ik weet het: het is als sterven, je toevertrouwen aan een ander die Liefde is.
Een nieuwe Geest, de onbekende, zo anders dan wat je eerder dacht.
Niet wat je zelf maakt, maar Ik zal je redden.
Ik bekleed je met de nieuwe mens.
Leven in de Zoon.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Wie in Averbode de abdijtoren goed observeert, bemerkt dat op de top geen traditionele torenhaan te vinden is maar een afbeelding van het Lam Gods. Het Lam Gods waakt als het ware over de abdij en over de streek errond. Het Lam Gods troont ook in het wapenschild van de abdij. De reden daarvan is niet ver te zoeken: de patroon van het eerste kerkje in Averbode was Johannes de Doper. En tot op de huidige dag is de beroemde voorloper van Jezus Christus medepatroon van de abdij. Aan hem wordt in het Johannesevangelie de beroemde uitspraak toegeschreven: “Zie het Lam Gods”. Met die enigszins mysterieuze woorden verwijst Johannes zijn leerlingen naar Jezus, de Zoon van God (Joh. 1,29.36). De abdijgemeenschap heeft dezelfde opdracht als de Doper: mensen verwijzen naar Jezus, het Lam van God.

Wat betekent de titel “Lam Gods” voor Jezus? Ongetwijfeld denkt Johannes aan het boek van de profeet Jesaja. Daarin is sprake van een Dienaar van JHWH die zijn leven geeft ten dienste van het volk doorheen lijden – “als een lam geleid naar de slachtbank” (Jes. 53,7). Johannes’ verwijzing naar de Geest die op Jezus rust in Joh. 1,32 alludeert aan de aanstelling van de Dienaar in Jes. 42,1. Voor Johannes en de eerste christenen is Jezus zonder meer de vervulling van de profetie: hij is de Dienaar die zijn leven geeft ten dienste van allen. Hij neemt de zonde weg, uit pure genade, en geeft leven aan elke gelovige.  Wie gelooft in Jezus als het Lam Gods, mag in die levensstroom gaan staan.

Naast de verwijzing naar de Dienaar, denkt Johannes ook aan het Paaslam. Elk jaar ter gelegenheid van het Paasfeest slachtten de joden een lam. Dat geslachte lam herinnert aan de Uittocht uit Egypte: het is een teken van de overgang van slavernij naar bevrijding, van dood naar leven. In het Johannesevangelie sterft Jezus precies op het moment dat de lammeren in de tempel geslacht worden voor de viering van het Paasfeest. Voor Johannes brengt de gekruisigde Jezus als het Lam Gods verlossing in plaats van slavernij, leven in plaats van dood. Als wij in de liturgie het Lam Gods aanroepen en zijn ontferming vragen, dan hopen wij op deze bevrijding en op dit leven.

Ook in de Openbaring van Johannes is herhaaldelijk sprake van een Lam. Dat Lam heeft de kentrekken zowel van de gestorven Jezus als van de verheerlijkte Christus (b.v. Apok. 5,6.13). Dit Lam neemt ook de gestalte aan van het apocalyptische lam dat aan het einde van de tijden het kwaad in de wereld zal opheffen en daarom wordt het naar goede apocalyptische gewoonte voorgesteld als een lam “met zeven horens en zeven ogen” (Apok. 5,6). In Apok. 5 staat dit Lam – Jezus Christus – centraal in de hemelse liturgie: Hij wordt aanbeden en Hij mag het Boek openen. Dit Lam is de inspiratie geweest voor het beroemde schilderij van het Lam Gods door Jan Van Eyck.

Op die manier is het Lam Gods een teken van hoop voor elke gelovige. Vanop de abdijtoren kijkt het Lam Gods naar ons en wil ons inspireren tot christelijk leven. De abdijgemeenschap heeft de taak om icoon te worden van het Lam Gods dat zij fier in haar vaandel draagt.

fr. Filip Noël

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

God,
Zoals jonge mensen
vinden wij bijbelse verhalen
niet altijd even gemakkelijk.
We hebben soms moeite om deze woorden te verstaan,
om inspiratie te halen uit eeuwenoude verhalen.

Leer ons stil worden, Heer,
om op U te wachten.

Leer ons stil worden,
zodat wij onder alle
stemmen de Uwe herkennen.

Leer ons stil worden, Heer,
zodat wij ervaren dat
U woorden hebt voor jonge mensen.
Amen.

fr. Werner Fierens

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

De eerste dag van de JOngerenVAkantieDAgen is achter de rug… de foto’s spreken boekdelen.

De 16 deelnemers en 5 begeleiders hebben er geweldig veel zin in.

Dit jaar gaan we op weg met de heilige Augustinus, zijn levensverhaal, zijn kloosterleven en zijn vele andere geestelijke geschriften.

Tijdens de spetterende quiz kregen de deelnemers ook de opdracht een gedicht te schrijven over deze boeiende figuur. Niet zonder trots delen we het resultaat met jullie:

Augustinus, aanvankelijk een gewone man

kreeg al snel een vriendin en zoon

en kreeg te kampen met spot en hoon

toch blijkt hij een man die veel kan.

Na al die enorme epistels en tijd

na een leven zonder vader

is en blijft hij van peren stelen de dader

maar tevens iemand jongeren bijt!

Omwille van hem zijn we hier

vandaag en de volgende 4 dagen

dankzij hem kunnen we een sprong in het duister wagen.

Een leven hard en vol strijd

Yin en yang, zwart en wit

Een strijd voor een leven

Zo verschillend van het zijne

Weg van lief en intiem gedrag

Maar in die strijd vond hij zichzelf

Licht verdwaald in zijn leven

Afgescheurd van zijn lief

En te werk als redenaar

Als een man zo veel verliest

zo kort op elkaar, dan breekt er iets

Een verlies zo groot

als dat van moeder en kind

is onherstelbaar

Maar hij leeft door en als altijd

een leven in teken van liefde

En zo blijft hij leven

tot zijn dood

Met niets anders dan zijn vrienden

om zich te herinneren

aan zijn leven in Milaan.

Tijdens de bloei van het jonge christendom

Terwijl steeds meer volgelingen van Jezus

ontwaakten als een bloem in de zachte morgenzon

Zo werd er, was er

zo is geboren

te Thagaste

De jongen, Augustinus, die later laaien levenslustig

werden zou, werd

sterk gelovig, met passie

passie voor seks

literatuur en God

Hij werd en was in ’t kort beschreven

liefde

liefde voor, van, uit, met, door, in

Liefde

Maar ook radicaal, zwart en wit

begeertes en lust, losbandig en plots

niet meer en allegorische exegese

zijn

herkenbare begrippen

voor zijn

heroïsche bestaan

[Toon als slideshow]

[View with PicLens]

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Jeugdpastoraal: wat is dat?

Tegenwoordig heet alles pastoraal. Dat is niet goed. Zo gaat al te gemakkelijk het specifieke verloren. En daar zit nochtans de pit en de kracht.
Pastoraal is een gekwalificeerde zorg om mensen: een zorg die opgenomen wordt vanuit de Kerk en in naam van de Heer Jezus. Dat doe je niet in eigen naam. Dat wordt je toevertrouwd. Het mooie is dat je dat mag doen. Maar je doet dat ook met heel je hart. Omdat je van mensen houdt. Omdat je van je Kerk houdt.

Het eerste en het laatste in de pastoraal is de liefde: een gevoelige, tedere, warme liefde, maar ook een liefde naar het voorbeeld van de liefde waarmee de Heer Jezus ons heeft bemind. Dat is: een onvoorwaardelijke liefde, een liefde die zichzelf niet zoekt maar zichzelf wegschenkt, in het klein en soms in het groot.

Alles wat door zulke liefde gemerkt en getekend is, is pastoraal: een gesprek, een hulpvaardige tussenkomst, een bemoediging, een kritisch woord, een stille aanwezigheid. Solidariteit is hier het sleutelwoord. Met jongeren gaan staan waar zij staan. Dus horen ook lage-drempel-activiteiten er bij. Niets is te min voor wie jongeren bemint met de liefde van Jezus Christus.

Zulke liefde is vurig. Ze wenst en zoekt het beste. Ze legt zich bijgevolg ook niet gewoon neer bij de situatie. En in die zin is zij niet tevreden met alleen maar lage-drempel-activiteiten. Hier laat ze de roep klinken: meer is in u !

Men scheide ook de liefde niet van het geloof. Dat deed ook Jezus niet. Hij wees de weg van de liefde aan als de weg ten leven. Hij vroeg ook geloof: geloof in Gods wonderlijke kracht, in Gods wegen met mens en wereld, ja in Hemzelf als Leraar van Godswege en als Gezalfde.

Jeugdpastoraal is daarom ook geloofsbegeleiding, een uitwisseling van geloof, een gelovige oefening in het samen gelovig luisteren naar het evangelie, naar Gods stem in ons leven. Hier past bescheidenheid en tact, maar evenzeer openheid en durf. Jongeren moeten opnieuw aangesproken worden vanuit het geloof en uitgenodigd worden om echte christenen te worden. Hier moet de roep blijven klinken: Kom en zie ! Neem je plaats in, in de kring van de leerlingen van Jezus. Kom, je Kerk heeft je nodig !

+ Paul Van den Berghe,
Bisschop-emeritus

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Op deze feestdag van de heilige apostelen Petrus en Paulus kunnen we bidden:

God,
Gij hebt uw dienaar Benedictus XVI uitverkoren
tot opvolger van de apostel Petrus
en herder van geheel uw kudde.
Luister in uw goedheid naar het gebed van uw volk:
geef dat hij op aarde zijn broeders bevestigt
als plaatsbekleder van Christus
en dat de Kerk overal gemeenschap vormt met hem
door de band van eenheid, liefde en vrede,
zodat allen waarheid en eeuwig leven vinden
in U, Herder van de mensen.

Amen.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Johannes doopt Christus,
de dienaar de Heer,
de stem het Woord,
het schepsel de Schepper,
de lamp de Zon;
maar dan de Zon die onze zon heeft gemaakt;
en toch heeft de doper zich niet verheven
maar onderworpen aan de Dopeling.
Want Johannes spreekt Christus aan
als Deze naar hem toekomst:
“Gij komt tot mij?
Ik heb ùw doopsel nodig”.
Dat is een belangrijke geloofsbelijdenis,
en in alle nederigheid
een onomwonden verklaring van de “lamp”.
Want als die het tegen de Zon zou opnemen,
zou zij spoedig door ene vlaag van hoogmoed
worden gedoofd.
Dit heeft de Heer voorzien,
dit heeft de Heer ons
door zijn doopsel duidelijk gemaakt.

Augustinus, Preek 292, 3.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk