Amen.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Als wat we hopen ons al zoveel vreugde schenkt, hoe zal het dan zijn als we het in handen hebben?

Kijk, in deze dagen wanneer we het alleluia horen, verandert eigenlijk onze geest. Is het dan niet alsof we een voorproefje krijgen van de verheven stad Jeruzalem? Als deze dagen ons al zo’n grote vreugde schenken, hoe zal de dag dan wel zijn waarop wordt gezegd: ‘Kom, gezegenden van mijn Vader, en ontvang het Rijk.’ De dag waarop alle heiligen bijeen worden gebracht, waarop mensen die elkaar niet kenden, elkaar in die stad zien; en mensen die elkaar wél kenden, elkaar daar terugkennen. Daar zal men zo met elkaar omgaan, dat er nooit een vriend verloren gaat en er nooit angst hoeft te bestaan voor een vijand.

Luister maar, we zingen alleluia. Dat is fijn, dat is vrolijk, vol blijdschap, genoegen en zaligheid. Toch worden we het moe als we altijd alleluia zouden zingen. Maar wanneer het telkens op een bepaalde tijd van het jaar er weer is, hoe fijn is het dan als het terugkeert, en wat een verlangen laat het in ons achter als het ophoudt !

De blijdschap zal daar toch niet van die aard zijn dat ze ons tegen gaat staan? Nee, natuurlijk niet. Mocht iemand vragen: ‘Maar hoe komt het dan dat daar altijd blijdschap is en dat die nooit in weerzin omslaat?’ Als ik u in dít leven iets laat zien wat u onmogelijk kan tegenstaan, gelooft u vast wel dat het daar helemaal zo zal zijn.

Men kan genoeg krijgen van eten, van drank, van theater, hier genoeg van krijgen, daar genoeg van krijgen, maar niemand heeft ooit een hekel gekregen aan zijn gezondheid.

Zoals men hier dus, in dit sterfelijk bestaan, in deze broosheid, in deze afkeer van de last van het lichaam nooit weerzin kan krijgen tegen gezondheid, zal men daar nooit genoeg krijgen van genegenheid, onsterfelijkheid en eeuwigheid.

Augustinus, uit Sermo 229 over Pasen “U bent de dag die de Heer heeft gemaakt”.

Reeds als knaap mocht gij – “in het Huis van uw Vader” –
ervaren, hoe de schriftgeleerden van uw dagen
konden vastzitten aan de schoolse begrippen van hun leermeesters,
ieder in zijn hokje.

Als volwassene zijt gij bijna dagelijks betrokken geraakt
in geloofsdiscussies tussen confessionele partijen,
in hun woordenstrijd om formules en leertradities.

Heer, gij weet – en Gij hebt altijd geweten – dat
ook bij ons in de dagen van de Reformatie,
de bekommernis om koppige eigen woorden
het gehaald heeft op de deemoedige wil
om mét elkaar uw Woord te beluisteren,
om samen zoekend
de kern van uw evangelische boodschap te vinden.

Eeuwenlang was voor christenen het bekvechten over
vertolkingen belangrijker dan dit samen zoeken naar kansen
tot herstel van uw gescheurde kerk.

Vandaag mogen we u danken, Heer, omdat gijzelf geen
enkele van uw verdeelde kerken in de steek hebt gelaten,
maar hen de noodzaak hebt leren inzien om opnieuw Geloof,
Hoop en Liefde met elkaar te delen, teneinde, ook in de
ogen van de wereld, geloofwaardig te worden als dragers
van uw getuigenis.

Zegen allen, die onverdroten en alle onbegrip ten spijt,
steen voor steen blijven bijdragen tot de verzoening
en de uiteindelijke hereniging van allen
die u toebehoren door dezelfde doop.

Amen.

Wim Wuyts o.praem.

Anselm Grün, Jij bent een zegen, Averbode, 2006.

Bij U willen wij te gast zijn
nu wij samen een nieuw jaar in wandelen.
Verlangend en met hoop kijken wij uit
naar het mooie dat U ons in de komende tijd zal schenken.

Wilt U ons vergezellen?
Blijf alsjeblieft bij ons tijdens de zalige momenten
van vriendschap en vreugde.
Maak ons dan dankbaar
voor het leven en de liefde,
voor het voedsel en de zon.

Afwachtend en met zorg
vragen wij ons af
welke tegenslagen onze levensweg
in het nieuwe jaar zullen doorkruisen.

Wilt U met ons mee optrekken?
Blijf alsjeblieft bij ons tijdens de verdrietige dagen
van eenzaamheid en ziekte.
Schenk ons dan vertrouwen
in de toekomst en in de naastenliefde,
in uw trouwe aanwezigheid.

Bij U willen wij
een heel jaar gastvrijheid genieten,
voor U willen wij een goede gastfamilie zijn,
blijf bij ons, vandaag en al de dagen van ons leven.

Amen.

Gij houdt van de gezinnen,
waarin vader, moeder en kinderen
liefdevol samenleven: wonen, werken, spelen, bidden, …

Help ons de band van liefde te bewaren
in ons gezin.
Mogen allen zich uitgenodigd weten
om er echt voor elkaar te zijn
in goede en kwade dagen
en zich regelmatig te wenden tot U,
Bron van alle goedheid.

We vragen U dit
door Jezus Christus,
Uw Zoon en onze Heer,
die opgroeide in het gezin van Jozef en Maria
en die leeft met U en de heilige Geest, God,
in de eeuwen der eeuwen.

Amen.

fr. Andreas Willems

Augustinus, Preek 185,1.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

(Augustinus, Over de Drieëenheid XV,II,2)

Naar Piet Vervaet.
Gebed verschenen in de gebedskalender van Kerk+Leven 2007.

Al de dagen van ons leven. Christelijk gezinsboek voor de 21^ste eeuw, Averbode-KOK, 2008.