Goede Schepper,
wanneer de jachtigheid van deze wereld ons dreigt te overmeesteren,
schenkt Gij ons een lome zomer, de hete adem van de middagzon.
Zo brengt Gij ons bij,
dat wij de afwisseling van de tijden nodig hebben,
een tijd van werken, een tijd van rusten,
een tijd van peinzend zorgen, een tijd van kinderlijk vertrouwen,
een tijd van werkend bijeengaren, een tijd van ontspannend genieten.
Wees Gij, Heer, de verkwikkende bron van levensmoed in ons leven,
heel de wonden die de drukte in ons geslagen heeft,
versterk wat door vermoeidheid verzwakt is
en schenk ons uw Geest van wijsheid,
die ons helpt om, net zoals Gij,
de tijd te nemen om te genieten van uw schepping.
Door Christus, onze Heer.

3 bezoekers vinden dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk

Heer,
zegen onze ogen
om over alle menselijke gebreken en tekortkomingen heen
op zoek te gaan naar het goede in de ander
en met uw ogen te leren kijken naar de medemens op onze levensweg.

Zegen onze oren
dat we hoopvolle woorden horen,
woorden die anderen kunnen bemoedigen,
woorden die verhelderen in donkere momenten,
woorden van troost die verdriet helpen dragen,
woorden van bewondering als schoonheid ons ontroert.
Leer ons de noodkreet verstaan achter stille woorden
van mensen die op ons beroep doen.

Zegen onze mond
om op het goede moment
het juiste woord te spreken van vergeving en bevrijding
dat mensen nieuwe toekomst leert ontdekken.
Leer ons de taal van deze tijd
om ons geloof met anderen te delen
in goede en kwade dagen.

Zegen onze handen
om de vele goede gaven van het leven met anderen te delen
en om mensen in uw naam samen te brengen.

Zegen onze voeten
om in het leven van elke dag
uw wegen van vrede en verzoening te gaan.
Zend ons naar plaatsen waar mensen wachten
op uw verlichtend woord.

Heer,
zegen ons doen en laten
om anderen meer tot zegen te zijn.

Amen.

fr. Erik Schaefer

6 bezoekers vinden dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk

Inwendig gaat de mens kapot,
als hij van iets spijt blijft hebben
tot hij erbij neervalt.

Bij God in de buurt blijven
in een beschouwend wachten,
maakt in de mens de weg vrij
die het hem mogelijk maakt
te accepteren dat hij broos en breekbaar is.

Zo leert de mens
om te gaan met zijn eigen beperkingen.
En wat eerst saai en smakeloos leek,
wordt opnieuw aantrekkelijk.
In het hart ontluiken
weer vrede en harmonie.

Christus, als wij u zoeken,
ontdekken wij uw aanwezigheid
zelfs in onze diepe innerlijke eenzaamheid.
Gelukkig wie zich aan u, Christus, weet over te geven.
Gelukkig degene die tot u komt met een hart vol vertrouwen.

Frère Roger van Taizé

4 bezoekers vinden dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk

Dit is de herfst, dit zijn de mooiste maanden,
maar ze ontgaan ons zoals ieder jaar,
want wij zijn blinden in een wereld waar
het blijvende niet geldt, alleen het gaande.

Jean Pierre Rawie, “Geleende tijd” (1999).

2 bezoekers vinden dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk

Geef U aan mij, mijn God,
geef U opnieuw aan mij.
Zie, ik heb U lief,
en het is te weinig;
laat mij U dan sterker liefhebben.
Ik kan het niet afmeten
om zodoende te weten,
hoeveel mij nog aan liefde ontbreekt
om voldoende te zijn,
dat mijn leven zich in uw armen werpt
en het er zich niet uit losmaakt,
totdat het zich verbergt
in “het verborgene van uw aanschijn” (Ps 30,21).
Dit alleen weet ik
dat het mij slecht gaat zonder U,
niet alleen buiten mij,
maar ook in mijzelf,
en dat alle rijkdom
die mijn God niet is,
armoede is.
In de gave van Uzelf vinden wij rust,
dáár genieten wij van U.
Onze rust is onze plaats.
De liefde heft ons daarheen op.

Augustinus, Belijdenissen XIII.

1 bezoeker vindt dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk

Hoogste, glorievolle God,
verlicht de duisternis van mijn hart
en geef mij een oprecht geloof,
een vaste hoop en een volmaakte liefde;
geef mij zo’n bewustzijn en kennis, Heer,
dat ik uw heilige en waarachtige opdracht volbreng.

Amen.

Franciscus heeft dit gebed in 1206 gebeden toen hij voor het kruisbeeld van San Damiano knielde en de opdracht hoorde: “Franciscus, ga en herstel mijn huis”.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Ik beken het: gemakkelijk werp ik mij helemaal in de liefde
van mijn meest vertrouwde vrienden,
en zonder zorgen rust ik in hun liefde,
vooral wanneer ik moe ben van de ergernis van deze wereld.
Want ik voel dat God daar is,
en in Hem werp ik mij veilig en rust ik veilig.
In die zekerheid van de liefde vrees ik ook niet het onzekere van morgen,
het onzekere van de menselijke broosheid,
waarover ik vroeger veel geklaagd heb.
Wanneer ik ervaar dat iemand bezield is met een echt christelijke liefde,
en daardoor voor mij een trouwe vriend geworden is,
dan vertrouw ik mijn gevoelens en gedachten
niet toe aan een mens, maar aan God.
Want zo’n mens verblijft in God, en is trouw door God.
“God is immers liefde, en wie in de liefde blijft,
blijft in God, en God blijft in hem.” (1 Joh. 4,16)

(Augustinus, Brief 73,3,10)

2 bezoekers vinden dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk

Toen een arme de man Gods Franciscus eens om een aalmoes vroeg en deze niets bij de hand had, tornde hij de zoom van zijn habijt los en gaf hem die. Soms trok hij zelfs om die reden de lendendoek onder zijn habijt vandaan. Van zo’n innige liefde jegens de armen was zijn hart vervuld; met zo’n hartstocht trad hij in de voetsporen van de arme Christus.

Thomas van Celano, Franciscus van Assisi, Tweede levensbeschrijving, LVII.

1 bezoeker vindt dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk

Op het kruispunt van de wegen,
van vandaag en van voorheen
treden wij de toekomst tegen,
in een huis voor iedereen
waar we werken, waar we wonen,
waar we leren sterk te staan
voor een morgen die moet komen,
in de wereld van voortaan.

Met hart en hand, met lijf en ziel
in het lichtend spoor van Sint-Michiel
gaan wij gedreven door de tijd
de weg die naar het leven leidt.

In de keerkring van de dagen,
lopen wij de jaren door
op een ideaal gedragen
want een droom die gaat ons voor
onze toekomst toegemeten
- antwoord op een nieuwe vraag –
zijn wij schakel in de keten
tussen morgen en vandaag.

Van het huis waarin wij wonen
zijn wij samen doel en deel
samen dochters, samen zonen,
van een wezenlijk geheel.
En met banden die ons binden
- ankervast en vogelvrij -
blijven wij elkaar vinden
in dit huis en zijn abdij.

Schoollied van het Sint-Michielscollege van Brasschaat

4 bezoekers vinden dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk

Wat is de kracht van de stad van God?
Wie de kracht van deze stad wil begrijpen,
moet de kracht van de liefde verstaan.
De liefde immers is een kracht die niemand kan weerstaan.
Geen wereldstorm en geen stortvloed van beproevingen
kunnen het vuur van de liefde doden.
Want over haar staat geschreven:
“Sterk als de dood is de liefde” (Hooglied 8,6).
Daarin lijkt de liefde op de dood.
Wanneer de dood komt, kan niemand hem weerstaan.
Met hoeveel ingrepen of geneesmiddelen men de dood ook bestrijdt,
aan het geweld van de dood kan een sterfelijke mens niet ontkomen.
Zo kan de wereld ook niets ondernemen tegen het geweld van de liefde.
Maar de gelijkenis tussen de liefde en de dood
bevat ook een tegenstelling.
Want zoals de dood alle kracht bezit om ons uit het leven weg te rukken,
zo bezit de liefde alle kracht om ons in leven te houden.

(Augustinus, Preek over psalm 47, 13)

1 bezoeker vindt dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk