Herfst
25okt 10
Dit is de herfst, dit zijn de mooiste maanden,
maar ze ontgaan ons zoals ieder jaar,
want wij zijn blinden in een wereld waar
het blijvende niet geldt, alleen het gaande.
Jean Pierre Rawie, “Geleende tijd” (1999).
Archief voor de rubriek ‘Inspirerende beelden’
Onze Lieve Vrouw van Smarten
15sep 10
Op 15 september, de dag na het feest van de Kruisverheffing, gedenkt de Kerk Maria als “moeder van smarten”. We herinneren ons hoe Maria diep geraakt werd door het lijden van haar zoon. Een moeder die haar kind zo ziet lijden en sterven…Het “Stabat Mater” is een gezang uit de liturgie, dat door heel wat componisten op muziek is gezet. Daarin wordt biddend en mediterend stil gestaan bij moeder en kind…
De versie van Pergolesi is wellicht de meest bekende. De eerste strofe klinkt bij hem zo:
Een deel van de tekst in vertaling:
Met de tranen in haar ogen,
stond de Moeder diepbewogen,
naast het kruis waar Jezus hing.
Door haar pijnlijk zuchtend harte,
overstelpt van wee en smarte,
ging het zwaard der marteling.
Hoe bedrukt, hoe neergeslagen,
moest die zegenrijke klagen,
Moeder van Gods enige Zoon
Ach hoe schreide zij en snikte,
als zij op het lijden blikte,
van haar kind, zo eind’loos schoon.
Wie kan nu zijn tranen houen
en de moeder hier aanschouwen
in haar bitter zielewee?
Wie voelt niet zijn hart verscheuren
die de moeder zo ziet treuren,
lijdend met haar Jezus mee?
Maria ten hemel opgenomen
15aug 10
Heer onze God,
in Maria hebt Gij ons getoond wat geloven betekent:
steeds weer op weg gaan
naar en onbekende toekomst.
Moge haar geloof ons blijvend inspireren.
Laat in ons groeien
en een sterke hoop
en een grote toekomstverwachting.
Moge haar danklied ook ons lied worden tot U.
Dat vragen wij door Christus onze Heer.
Amen.
(Parochie Lovendegem)
Giet uw Geest uit in ons hart…
19mei 10
Gods adem die van boven kwam
zet hart en ziel in vuur en vlam
en opent ons de oren
dat wij zijn tongval horen.
De tongen zijn van wind en vuur,
het woord is brandend van natuur,
het loopt door alle landen
en opent mond en handen.
(W. Barnard)
11 november – Wapenstilstand
11nov 09
In één van de kantelen van de merkwaardige toren te Eben Ezer is een vuurwapen vastgegoten. Op deze dag herdenken we het moment dat de wapens zwegen na WOI.
Heer Jezus Christus, Gij hebt gezegd “vrede geef Ik u, Mijn vrede laat ik u”. Vervul uw belofte, geef vrede in uw naam en maak ons allen één, Gij die leeft in eeuwigheid. Amen.
Dit is alvast één wapen dat zwijgt. Moge het zo zijn over de hele aarde. De vredesduif heeft nog heel wat voor de boeg… Het is aan ieder van ons om daarin kleine en grote stappen te zetten.
JOVADA-jongeren over Paulus
12jul 09
Tijdens de Jongerenvakantiedagen in de abdij maakten de jonge deelnemers uitgebreid kennis met de apostel Paulus. Ze vertellen zelf wat hen trof in deze man:
Paulus was een moedig man. Het moet niet makkelijk geweest zijn om die boodschap over te brengen … maar hij heeft het toch gedaan.
Wat me vooral treft is de toewijding van Paulus aan ons geloof. Ik kan me inbeelden dat het niet zo makkelijk is. Eerste een enorm vrome jood zijn, dan een drastische ommekeer … om uiteindelijk één van de belangrijkste vertegenwoordigers te worden van het geloof dat hij vervolgde. Ook zijn blinde vertrouwen in God trof me: “wees gelukkig, ook al ben je gevangen, want God is met je”. Priester Bart die hierover kwam spreken, wist dit goed uit te drukken: een Paulus, immens gelukkig, ook al is hij een gevangene, want God is met hem.
Ik heb een grote bewondering voor de radicale ommekeer die Paulus maakte: van christenvervolger, naar Christus-volger.
Wat mij het meest getroffen heeft in de figuur van Paulus is de passie en overtuiging waarmee hij zin geloof in Christus verspreidde.
Paulus is voor mij een voorbeeld van kracht. Zijn passie en overtuiging raken me keer op keer. Hoeveel tegenwind er ook is, zijn geloof blijft overeind staan.
Eerst dacht ik dat Paulus gewoon een goed man was. Daarna dacht ik van: “oei, misschien toch niet”. En op het einde dacht ik: “Wauw, wat een man !”.
Ik vind het goed dat hij zich verzette tegen moeilijkheden binnen het christendom.
De sterkste indruk? Na de omwenteling in zijn leven, offerde hij zijn hele leven aan de Heer !
Wat mij raakte bij Paulus was zijn gedrevenheid, zijn vertrouwen in God, ondanks de beproevingen die hij moest doorstaan. En ook zijn onbevreesdheid, wetend da hij vervolgd zou kunnen worden.
Hoe mooi is het gevoel gevonden te worden. Of beter. Het vinden zelf. Want wij allen willen toch ook een gids hebben als zijn.
Paulus zijn gedrevenheid om ondanks alle tegenslag toch door te zetten, sprak mij enorm aan. Zijn vertrouwen in God én de medemens moet toch enorm groot geweest zijn.
Hij was eerst jood, daarna christen. Hij was zo vurig van spraak en geest waardoor hij velen heeft bekeerd tot het christendom.
Paulus heeft vaak veel geëisd, ook vanzichzelf. Toch toont hij tegelijk een grote aandacht voor de liefde en de genade van God. Dit maakt hem tot een persoon die stelling durft te nemen, maar toch niet vervalt in een te grote nadruk op de regels.
Wat mij vooral getroffen heeft is zijn verandering in geloof en levenswijze.
Paulus was een interessant, koppig man die alles durfde. Het is iemand waar ik mijn hoed voor af doe.
Wat mij het meest heeft getroffen aan Paulus is zijn hevige passie en zijn vertrouwen in God. Niet iedereen zou zo direct gehoorzamen. En ook zijn volledige toewijding en zijn volharding.
Paulus laat zien hoe je menesen kan inspireren om het goede te doen. Zijn verhaal maakt ons duidelijk dat het nooit te laat is om te starten met goed te doen. Hoe verdwaald je ook bent, je kan altijd de goede weg vinden met de hulp van Jezus en van iedereen die in Hem gelooft.
Ondanks dat hij wist dat Christus prediken op den duur zou leiden tot een gewisse dood, bleef hij doorgaan. Zijn moed, doorzettingsvermogen, zijn helse vurigheid en diepe geloof verwonderen mij.
Ik kon in het bibliodrama mij echt inleven in Paulus en in wat er op weg naar Damascus gaande was met het licht en het geloof.
Zijn kracht en zijn doorzettingsvermogen om het geloof te verspreiden, blijven mij bij.
Hoewel geestelijke blindheid veel erger is dan lichamelijke, zal deze laatste veel vlugger erkend worden als gebrek dan de eerste. Enkele een bijzondere groep van ‘oogartsen’ kan het zicht teruggeven. Een bekende van deze groep is ‘Paulus van Averbode’.
Wat mij het sterkste heeft getroffen in het verhaal van PAulus, is dat er een teken is dat God bestaatr. Hij laat dit merken door het hemelse licht. Daardoor voel ik mijn hart verwarmen. Bij de gedachte dat God er altijd zal zijn voor mij.
Ik bewonder Paulus omdat hij een sterke persoonlijkheid heeft. En omdat hij de durf heeft om volledig op te komen voor zijn geloof in een tijd dat de christenen werden vervolgd.
10 geboden van een kardinaal voor een goede vakantie
5jul 09
Het eerste gebod is en blijft: gij zult vakantie nemen. En wel des te langer naarmate gij denkt er geen tijd voor te hebben. Want precies dan zijt gij hard aan vakantie toe.Het tweede gebod luidt: gij zult echt vakantie nemen, helemaal dus, met heel uw lichaam en heel uw verstand.
Vakantie is een weldaad voor uzelf en uw huisgenoten: gij zult uw vakantie dus niet gebruiken om buren of vrienden te overbluffen.
Niet iedereen heeft vakantie: gij zult daarom mensen die van dienst zijn om u een prettige tijd te bezorgen, met evenveel respect en dankbaarheid behandelen als gij zelf wilt ondervinden.
In de zomer zoeken wij de zon niet alleen en letterlijk: gij zult dus ook uw huisgenoten of vrienden in het zonnetje zetten.
Vakantie is vrije tijd, maar daartoe is een bevrijd hart nodig en dat kan alleen God ons schenken: gij zult dus niet vergeten ook voor Hem wat van uw vrije tijd vrij te maken.
Fotograferen is een moderne vorm van jagen: je ‘schiet’ kiekjes voor later. Maar niet iedereen houdt ervan dat gij binnendringt in zijn privé-sfeer. Gij zult dus uw medemens niet ongevraagd voor fotowild aanzien.
God heeft veel kleuren op zijn palet. Bruin zult gij dus niet verabsoluteren. Het is niet de enige kleur die prettig is om naar te kijken.
Lekker lang uitslapen is een van de verkwikkingen van de vakantie, maar de mooiste dingen geeft God in de morgen. Minstens een paar keer per week zult gij daarom opstaan om God te danken voor al het moois dat Hij schenkt.
En het tiende gebod geldt voor de terugkeer: gij zult bij uw thuiskomst niet klagen dat het zoveel geregend heeft. Dat deed het voor wie thuisbleven ook. Laat hen liever meegenieten van de mooie dagen die gij wel gekregen hebt.
Naar kardinaal Danneels, gebedenbundel Don Bosco Vlaanderen digitaal 2005