Een monstrans is een gouden of zilveren, versierd liturgisch vaatwerk met een ronde opening waarin de geconsacreerde Hostie zichtbaar wordt uitgesteld. De monstrans wordt gebruikt om het Heilig Sacrament uit te stellen voor de aanbidding van de gelovigen, tijdens een aanbiddingsmoment of tijdens een processie. Dit gebruik is ontstaan in de dertiende eeuw, in de periode waarin het feest van Sacramentsdag ontstaan is. Daar de gelovigen zelden de communie ontvingen en aan de eucharistieviering zelf niet actief deelnamen, groeide het verlangen om de Hostie te zien. Het Heilig Sacrament dat uitgesteld wordt in de monstrans is aldus de verderzetting, na de eucharistieviering, van de elevatie. Tijdens de mis toont de priester het geconsacreerde Brood, het Lichaam van Christus, aan de gelovigen om het te aanbidden. Dit heel kort moment kan verder gezet worden tijdens de aanbidding.

De monstrans kent verschillende vormen, waarvan de bekendste wellicht die van een zon is. De gelovige die de Heer Jezus in het Heilig Sacrament aanbidt stelt zich zo onder de deugddoende straling van Gods liefde, en, zoals de zon een mens raakt zonder dat hij de stralen ziet of voelt, zo ook zal de aanwezige Heer het hart en het leven van de mens raken…

Bidden voor het Heilig Sacrament is een manier om actief deel te nemen aan het paasmysterie en om dank te zeggen voor de genade die God ons schenkt door ons deelgenoten te maken aan zijn goddelijk leven. De uitstelling van het Heilig Sacrament in de monstrans brengt de gelovigen tot het erkennen van Christus’ aanwezigheid, en nodigt hen uit tot gemeenschap van hart met Hem.

De uitstelling van het Heilig Sacrament heeft tot doel het persoonlijk gebed intenser te beleven. Het is daarom goed dat wanneer we ons voor de monstrans plaatsen, en Jezus Christus aanbidden, we er het Woord Gods beluisteren, en in de stilte van ons hart met Hem spreken, tot Hem bidden. Men kan er ook een stukje uit een eucharistisch gebed voor zichzelf lezen om zich de inhoud ervan eigen te maken.

De heilige Thomas van Aquino componeerde ter ere van het Heilig Sacrament een lied: Pange, lingua: “Zing, mijn tong, het mysterie van dit glorierijke lichaam… Het vleesgeworden Woord maakt door zijn woord van zijn lichaam het ware brood, het bloed van Christus wordt drank; onze zintuigen zijn beperkt: het geloof alleen volstaat om de oprechte harten te bevestigen”.

fr. Christophe Monsieur

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Heer
Gij hebt ons beloofd uw heilige Geest te zenden als een Helper.
Zend ons uw Geest van liefde om U, Heer, en elkaar oprecht te beminnen.
Zend ons uw Geest van verzoening als wij leven in onenigheid en haat.
Zend ons uw Geest van innerlijke vrede als ons hart onrustig is en angstig.
Zend ons uw Geest van kracht als wij zwak zijn.
Zend ons uw Geest van hoop als wij de moed verliezen of geen toekomst meer zien.
Zend ons uw Geest van troost als wij lijden en verdriet hebben.
Zend ons uw Geest van heiligheid als wij ons van U en uw geboden afkeren.
Zend ons uw Geest van vreugde als wij bedrukt zijn.
Zend ons uw Geest van trouw als wij beproefd worden in onze engagementen.
Zend ons uw Geest van wijsheid om uw wil in ons leven te onderscheiden.
Zend ons uw Geest die in ons bidt als ons gebed verdort.
Zend ons uw Geest die vuur is om ons te bezielen tot uw kerkgemeenschap.
Zend ons uw Geest die leven geeft om ons leven telkens weer te vernieuwen.
Zend ons uw Geest die alles tot voltooiing brengt
en leid ons over de dood heen tot U.
Amen.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Heer Jezus,
Voor onze verlossing
hebt Gij uw kostbaar Bloed
aan het kruis vergoten.
Maak dat wij door dit Bloed
gewassen worden
uit de slavernij van de zonde,
om een zuivere woonplaats te zijn
van de Heilige Geest
nu en in eeuwigheid.

Amen.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Bruid en bruidegom geven elkaar hun ja-woord. Door het wettig uitspreken van de huwelijksconsensus komt het sacrament van het huwelijk tot stand. Elke aanwezige spitst de oren. Een moment waarnaar ook reikhalzend wordt uitgekeken is het zegenen en aanreiken van de huwelijksringen. Vanwaar dit gebruik? En wat betekent dit symbool? Als lichaamssieraad is de ring reeds in de voorchristelijke tijden bekend. Door zijn vorm is hij een teken van macht en waardigheid. Dikwijls wordt hij gebruikt als zegel. In deze betekenissen komt de ring ook al voor in het Oude Testament. Bij de Latijnse auteur Plautus uit de tweede eeuw voor Christus lezen we dat de jongeman bij de verloving zich tegenover zijn aanstaande vrouw tot het huwelijk engageerde door het schenken van een ijzeren ring, de anulus pronubus. In Rome bleef men deze traditie eeuwenlang onderhouden.

In de tweede eeuw na Christus werd volgens Tertullianus de gouden verlovingsring  bij christenen ingevoerd. Deze vroegchristelijke  auteur was geen voorstander van lichaamstooi, maar maakte voor de bruidsring een uitzondering. Het betrof immers een algemeen gebruik dat niets te maken had met afgodendienst. Zoals gezegd, speelde de ring ook in de beelden en vergelijkingen van de H. Schrift een rol. Zo werd de ring een symbool van christelijke huwelijkstrouw en kon het overreiken ervan in de liturgie opgenomen worden.

Door de opname van dit gebruik in de kerkelijke huwelijksplechtigheid is de eenvoudige, gladde ring geëvolueerd van onderpand voor toekomstige echtverbintenis tot een teken van de huwelijksstaat. Tot aan de 16^de eeuw werd de trouwring meestal aan de rechterhand gedragen. Thans wordt na de zegening de ring door de bruidegom aan de ringvinger van de linkerhand van de bruid geschoven, waarna zij dit ook doet bij de bruidegom. De bisschopsring kwam reeds in de 4^de eeuw voor als zegelring. Geleidelijk werd hij beschouwd als een bisschoppelijk ambtsteken.  Bij Isidorus van Sevilla lezen we in een document uit 783: “Bisschoppen dragen een ring als teken van hun waardigheid en als instrument voor het verzegelen van geheime stukken.” Naar het voorbeeld van de bisschoppen dragen ook abten, naar een oud privilege, een ring, die zij bij hun zegening hebben ontvangen. Bij het afleggen van de plechtige geloften ontvangen kloosterzusters een professiering als teken van hun band met de hemelse bruidegom, Christus. Net als de huwelijksring, de bisschops- en abtsring is deze ring een symbool van trouw (anulus fidei), zoals ook telkens blijkt uit de liturgische teksten.

fr. Andreas Willems

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Zo bidden wij U, Heer:
moge deze kaars, gewijd tot eer van uw Naam,
onverzwakt blijven branden
om de duisternis van deze nacht te verdrijven;
moge haar licht samenvloeien
met de hoge hemellichten,
en haar vlam de Morgenster begroeten:
de Morgenster die nooit verbleken zal,
die, uit het dodenrijk herrezen,
over heel het menselijk geslacht stralend is opgegaan:
Christus, uw Zoon,
die leeft en heerst in de eeuwen der eeuwen.
Amen.

Uit de liturgie van de Paaswake.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Heer Jezus,
op deze dag van rouw
tussen uw dood en uw verrijzenis
spreekt Gij nog tot ons,
en tot uw moeder:
‘Nog even geduld, Moeder,
en je zult zien
hoe Ik, zoals een geneesheer doet,
mijn gewaad afleg
en me daarheen zal haasten
waar ze nu allen neerliggen.
Ik onderzoek al hun kwetsuren
en met het scherp van de lans
neem Ik alle verharding weg.
Ook brandewijn neem ik mee
om hun wonden toe te branden,
en met de punt van de nagels
prik Ik al hun abcessen door.
Van mijn paarse mantel
maak Ik verband voor hen.
Ten slotte zal ik ook mijn Kruis meedragen
als een dokterstas vol medicijnen.
Nu je alles weet, mijn lieve Moeder,
vraag Ik jou te zingen:
‘Omdat Hij heeft geleden,
heeft Hij een eind gemaakt aan alle lijden,
die Zoon van God en zoon van mij.’

Romanos de Zanger

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Ook dit jaar verwelkomen we u graag tijdens de belangrijkste periode van het liturgische jaar in onze vieringen:

PALMZONDAG 28 MAART

11.00 uur: Eucharistie met zegening van de palmen en passieverhaal
15.00 uur: Passievespers met koor Wodan Skalden
18.00 uur: Completen

WITTE DONDERDAG 1 APRIL

12.10 uur: Middaggebed
16.30 uur: Boetedienst
20.00 uur: Plechtige eucharistieviering, gelegenheid tot aanbidding tot 22.30 uur

GOEDE VRIJDAG 2 APRIL

12.00 uur: Middaggebed
15.00 uur: Kruisweg
20.00 uur: Dienst van Goede Vrijdag

STILLE ZATERDAG 3 APRIL

12.00 uur: Middaggebed
18.00 uur: Vespers in kapittelzaal

21.30 uur: Paaswake

PAASZONDAG 4 APRIL

11.00 uur: Pontificale Eucharistieviering
16.00 uur: Gregoriaanse Paasvespers volgens de Premonstratenzertraditie
18.00 uur: Gregoriaanse completen

PAASMAANDAG 5 APRIL

11.00 uur: Eucharistieviering
18.00 uur: Paasvespers

Elke dag tot en met Beloken Pasen 11 april:

18.00 uur: Paasvespers volgens de Premonstratenzertraditie

ALLE DAGEN: BIECHTGELEGENHEID in de abdijkerk

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

“Verricht uw werk welgemoed voor de Heer, niet voor de mensen, in de overtuiging dat gij van de Heer als beloning het erfdeel zult ontvangen. De Heer die gij dient is Christus”. Uit de brief van de heilige apostel Paulus aan de christenen van Kolosse 3,23-24.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

De O-antifonen begeleiden het Kerstnoveen (de laatste 9 dagen voor Kerstmis) en roepen Christus aan met één van de titels die de profeten gaven aan de Gezondene van God.

In het Engels en het Nederlands bestaat er een lied (gebaseerd op een Latijnse tekst) O kom, o kom, Immanuel. De strofes van dat lied bevatten ook dezelfde aanspreektitels. Dit adventslied is in veel kerkgemeenschappen bekend en populair. Het wordt (zoals in het videofragment hieronder) vaak gebruikt als thema voor improvisaties.

De tekst van het lied (die je in deze instrumentale improvisatie er maar bij moet denken) is geïnspireerd op de O-antifonen. Deze antifonen bij de lofzang van Maria worden in de 9 dagen voor Kerstmis gezongen en verwijzen telkens naar één van de titels van de komende Verlosser: Wijsheid, Adonai, Wortel van Jesse, Sleutel van David, Dageraad, Koning der volkeren, Emmanuel. (In het Latijn: Sapientia, Adonai, Radix Jesse, Clavis David, Oriens, Rex Gentium, Emmanuel)

Gisterenavond, 16 december, zongen we tijdens de vespers (avondgebed) de eerste O-antifoon.

De Latijnse antifonen vormen met hun eerste letter een omgekeerd acrostichon: ERO CRAS: morgen zal Ik er zijn.

Bij de Norbertijnen is er één O-antifoon met Maria als onderwerp toegevoegd (O Virgo virginum). Zo wordt het acrostichon VERO CRAS: waarlijk, morgen!

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Op zaterdagavond 28 november hebben we met de abdijgemeenschap en de hele Kerk de advent ingezet. Als hymne van de eerste vespers zongen we dit lied van J. Veulemans.

1. Gij zijt de wereld aangekondigd,
van bij de aanvang was het Woord,
Gij maakt een zwijgend volk weer mondig,
wij worden hemelhoog gehoord.

Hemelse dauw, wees ons gegeven,
daal uit uw hemelvrede neer,
wees onze Broeder, onze Heer en
doe ons in uw komst herleven.

2. Gij hebt bevrijding aangeheven
na vele eeuwen van verraad,
Gij hebt aan hoop een naam gegeven,
aan de belofte een gelaat.

3. Wat nooit een volk heeft durven dromen,
is bovenaards al ingezet.
Als Gij weer onder ons wilt komen,
worden wij levenslang gered.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk