Cartoons, stand-up comedy, verwijzingen in boeken, films en allerlei tv-programma’s… wie denkt dat het geloof in het algemeen, en het christendom in het bijzonder, uit de maatschappij aan het verdwijnen is, moet daar maar eens gaan kijken. Ook in talloze moppen en verhalen komen geloven en humor bij elkaar.

We gaan ook eens op zoek naar typisch bijbelse en christelijke aspecten van humor… als die al bestaan. Maar ook buiten onze eigen traditie hebben lachen en humor hun betekenis: denk maar aan al die lachende Boeddha-beelden, maar ook aan de scherpe reacties op de Mohammed-cartoons uit Denemarken.

Mag je lachen met religieuze thema’s? Is humor een christelijke deugd of juist niet? En welke grenzen zijn er? Allemaal vragen die een rol spelen.

Ben je tussen 14 en 25 jaar en heb je zin in een weekend vol ontmoeting, bezinning, ontspanning en vooral humor? Dan nodigen we je graag uit om mee te komen doen, er zijn nog enkele plaatsen beschikbaar.

Inschrijven of meer info vragen kan je via het mailadres van het bezinningscentrum: bezinningscentrum (at) abdijaverbode.be

Uit de profeet Joël (2,12-18)

Daarom – spreekt de HEER  –, keer nu terug tot mij
met heel je hart
en begin te vasten, te treuren en te rouwen.
Niet je kleren moet je scheuren, maar je hart. Keer terug tot de HEER, jullie God, want hij is genadig en liefdevol, geduldig en trouw, en tot vergeving bereid.
Misschien herroept hij zijn vonnis, komt hij erop terug en laat hij toch iets van zijn zegen over, zodat jullie weer graan en wijn kunnen offeren aan de HEER, jullie God.
Blaas de ramshoorn op de Sion,
kondig een vastentijd af
en roep op tot een plechtige samenkomst.
Breng het volk bijeen,
laat heel Israël zich reinigen.
Breng de oude mensen tezamen,
verzamel de kinderen, ook de kleintjes aan de borst.
Laat de bruidegom opstaan van het bruidsbed,
laat zijn bruid het slaapvertrek verlaten.
Priesters, dienaren van de HEER,
hef een smeekbede aan in de tempel,
tussen altaar en voorhal:
‘Ach HEER, spaar uw volk, uw eigendom,
geef het niet prijs aan spot en hoon van andere volken.
Waarom zouden zij mogen schimpen:
“En waar is nu hun God?”’

Dan zal de HEER het opnemen voor zijn land
en zich ontfermen over zijn volk.

De gemeenschapsviering begint dus een uurtje vroeger dan gewoonlijk.

Om 11u is er een extra eucharistieviering (zonder zang) voorzien in de kapittelzaal.

Maar terwijl de ouders met ernstige zaken bezig waren, werden de kinderen zeker niet aan hun lot overgelaten: een uitgebreid kinderanimatieteam (Klaartje, Maurice, Barbara, Vincent, Johannes, Karen, Flor en Marie) zorgden er voor dat de volwassenen gerust in de Bijbel konden duiken. Zo zorgden de sneeuwmomenten, maar ook de vervollediging van de Ark van Noach met al dan niet bestaande diersoorten voor onvergetelijke herinneringen. Tussendoor werden er een paar Weerwolven onschadelijk gemaakt, kozen we rode en groene letters en ging de chocolademelk vlot van de hand. Tot volgend jaar!

[[Toon als slideshow]]

Wij zijn van U, eeuwige God,

en onze tijd behoort U toe.

Mensen komen en mensen gaan,

de tijd slaat wonden en heelt ze weer,

lief en leed gaan hand in hand.

Maar Gij, Heer, blijft dezelfde,

uw jaren kennen geen einde

want Gij zijt de levende God.

Wij danken U voor alles

wat ons in het afgelopen jaar is gegeven en vragen U:

laat ons met vertrouwen het nieuwe jaar tegemoet zien.

Stel ons open voor alles wat komen gaat.

Vervul onze dagen met vreugde en voorspoed en vergeet ons niet,

want onze namen staan geschreven in de palm van uw hand.

Uw goedheid prijzen wij,

vandaag en alle dagen die komen, tot in eeuwigheid.

Amen.

naar een gebed uit
“In Gebed”

Tijdens de middernachtmis sprak abt Jos Wouters deze homilie uit.
Die bieden we graag aan als kerstbezinning.

De genade van God, bron van heil voor alle mensen is op aarde verschenen.

Is het u, geliefde zusters en broeders ook al opgevallen dat in vrijwel geen enkele voorstelling van het kersttafereel Jezus wordt afgebeeld als een gewoon pasgeboren kindje? Hij lijkt al meteen een stuk ouder, alsof Hij een fase in zijn ontwikkeling heeft kunnen overslaan. Hij wordt getoond als een prins, of met de armen gespreid, zoals de gekruisigde lieve heer. Deze voorstellingen benadrukken de betekenis die Jezus heeft, zijn koninklijke zending, zijn goddelijke natuur.

Tegelijk verraden deze afbeeldingen hoe moeilijk het voor ons is om te geloven dat God mens geworden is. Een van ons. Een gewoon schreiend kindje dat niet kan overleven zonder volwassenen. De tegenstelling tussen die weerloosheid en Gods grootheid lijkt onoverbrugbaar. Ze is ook onoverbrugbaar, tenzij wij, door Gods genade geraakt, geloven dat God precies in deze weerloosheid tot ons spreekt. Die weerloosheid is dan niet een bijkomstigheid van het kerstgebeuren, ze is niet een gênant detail dat verbloemd moet worden of een schoonheidsfoutje dat weggepoetst moet worden. Deze nacht is die weerloosheid, dit overgeleverd en afhankelijk zijn, de kern van wat God ons zeggen wil. Deze nacht vertrouwt hij zijn leven en wie Hij wil zijn toe aan mensen.

Dit enorme vertrouwen in mensen is adembenemend. Het kan zelfs vermetel lijken. Dikwijls genoeg ontmoeten we mensen die helemaal geen hoge dunk hebben van de liefde waartoe mensen in staat zijn. Wie met mensen leeft en werkt, houdt best rekening met een dosis bekrompenheid, domheid, zelfzucht en zelfs met boosaardigheid. Door mens te worden, helemaal van het prille begin af, toont God, zegt Hij metterdaad, dat niet de boosaardigheid de kern van het wezen van de mens is. God toont, zegt metterdaad, dat Hijzelf, zichzelf, zijn Zoon durft toevertrouwen aan het mededogen, aan de barmhartigheid die in de mens leeft. Hij vertrouwt zich toe aan de stille ontroering, de grote tederheid die wij allen voelen in ons hart wanneer wij een kind zien, het in de armen mogen nemen en knuffelen.

Die barmhartigheid, dat mededogen dat in ons leeft heeft God zelf in ons gelegd. Hij kent de kracht ervan. Hij durft er zijn evangelie, de verlossing van de wereld aan toevertrouwen. Dat is de genade die deze nacht verschijnt. Door het vertrouwen in de menselijkheid en het mededogen van de mens, door tot ons te komen in weerloosheid versterkt God die menselijkheid en maakt Hij dat mededogen tot een grootse kracht.

God begint zijn boodschap aan de wereld, het evangelie door tot ons te komen in weerloosheid en kwetsbaarheid. Zo wordt Hij geboren onder de mensen, als één van ons. Die genade is de bron van ons heil.

Hij doet een beroep op de barmhartigheid en het mededogen, op de liefde die Hij zelf in ons heeft gelegd. Elke keer als wij handelen uit dat mededogen komt het rijk Gods dichterbij en wint Christus aan kracht in deze wereld. Zo worden wij geboren in God, gaan wij op Hem gelijken, laten wij gebeuren wat Hij in en door ons wil doen.

Dat is ons heil want zo worden wij geboren als zijn kinderen.

God geve ons dat wij in Jezus waarlijk zijn kinderen worden.

Op vrijdagavond 18 december hebben de scouts van Engsbergen een wandeltocht georganiseerd voor de vrede. Ze vertrokken aan de scoutslokalen in Engsbergen en zijn zo tot aan de abdij van Averbode gewandeld. In de abdijkerk werd een kleine gebedsdienst georganiseerd door frater Philippe, die aalmoezenier is van de scouts in Engsbergen, bijgestaan door frater Bart. De mensen hebben in de abdij ook hun kaarsen en kandelaars aangestoken met het vredeslicht dat vanuit Betlehem over Wenen naar de abdij is gebracht en dat over heel Europa en de wereld wordt verspreid om uitdrukking te geven aan ons verlangen naar vrede voor alle mensen. Na een afsluitende gezellige babbel bij de kerststal zijn de scouts terug vertrokken richting Engsbergen, ditmaal vergezeld van het hoopvolle kerstlicht. Bedankt aan iedereen die van deze activiteit een succes maakte, door zijn medewerking of aanwezigheid. Voor iedereen een zalig kerstfeest en een gelukkig en vredevol nieuw jaar!

fr. Philippe

• 7u00 morgengebed met gezongen lezingen en geboorte-aankondiging van Jezus
• 18u00 plechtige gregoriaanse eerste vespers van Kerstmis
• 19u30 lezingendienst van Kerstmis (gregoriaanse gezangen, gezongen genealogie)
• vanaf 23u15 worden de kerkdeuren geopend voor de nachtmis en wordt er door enkele medebroeders voor sfeermuziek gezorgd

vrijdag 25 december 2009

• 00u00 plechtige middernachtmis (gregoriaanse en Nederlandstalige gezangen)
• 9u00 morgengebed (Nederlandstalige gezangen)
• 11u00 plechtige eucharistieviering (gregoriaanse gezangen)
• 18u00 plechtige vespers van Kerstmis (gregoriaanse gezangen)

zaterdag 26 december 2009: feest van de Heilige Stefanus, eerste martelaar

• 7u30 morgengebed (Nederlandstalige gezangen)
• 11u00 eucharistieviering (gregoriaanse gezangen)
• 18u00 avondgebed van het feest van de Heilige Familie  (gregoriaanse gezangen)

zondag 27 december 2009: feest van de Heilige Familie: Jezus, Maria en Jozef

• 7u30 morgengebed (Nederlandstalige gezangen)
• 11u00 eucharistieviering
• 18u00 avondgebed

donderdag 31 december 2010

• 18u00 plechtig avondgebed (eerste vespers) van het hoogfeest van de Moeder Gods (gregoriaanse gezangen)

vrijdag 1 januari 2010: Hoogfeest van de Moeder Gods Maria

• 9u00 morgengebed (Nederlandstalige gezangen)
• 11u00 plechtige eucharistieviering (gregoriaanse gezangen)
• 18u00 plechtige vespers (avondgebed) (gregoriaanse gezangen)

In het Engels en het Nederlands bestaat er een lied (gebaseerd op een Latijnse tekst) O kom, o kom, Immanuel. De strofes van dat lied bevatten ook dezelfde aanspreektitels. Dit adventslied is in veel kerkgemeenschappen bekend en populair. Het wordt (zoals in het videofragment hieronder) vaak gebruikt als thema voor improvisaties.

De tekst van het lied (die je in deze instrumentale improvisatie er maar bij moet denken) is geïnspireerd op de O-antifonen. Deze antifonen bij de lofzang van Maria worden in de 9 dagen voor Kerstmis gezongen en verwijzen telkens naar één van de titels van de komende Verlosser: Wijsheid, Adonai, Wortel van Jesse, Sleutel van David, Dageraad, Koning der volkeren, Emmanuel. (In het Latijn: Sapientia, Adonai, Radix Jesse, Clavis David, Oriens, Rex Gentium, Emmanuel)

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Gisterenavond, 16 december, zongen we tijdens de vespers (avondgebed) de eerste O-antifoon.

De Latijnse antifonen vormen met hun eerste letter een omgekeerd acrostichon: ERO CRAS: morgen zal Ik er zijn.

Bij de Norbertijnen is er één O-antifoon met Maria als onderwerp toegevoegd (O Virgo virginum). Zo wordt het acrostichon VERO CRAS: waarlijk, morgen!

Dat is de boodschap van een campagne en een website die de interdiocesane commissie voor de catechese lanceerde.

Heel wat jongeren en volwassenen denken dat je alleen maar christen kan worden door als klein kindje gedoopt te worden. Niet dus. Op elk moment van je leven kan je kiezen om toe te treden tot de gemeenschap van Jezus Christus.

Hoe dat in z’n werk gaat krijg je op de website te zien met tekst en een heel inspirerende film:

http://www.kerknet.be/microsite/nooitteoud/

(voor de film: http://www.kerknet.be/nooitt/pagina1.html)