God, we danken U voor Elia, uw profeet,
die in de stilte uw aanwezigheid mocht ervaren.
We danken U voor Jezus, uw Zoon,
die ons vertrouwen geeft in uw aanwezigheid
wanneer angst ons onzeker maakt.
We danken U voor alle mensen
die in navolging van Jezus
omzien naar de gekwetste mens.
We danken voor alle mensen
die hun bronnen van levend water
niet voor zichzelf houden,
maar telkens weer
de dorst lessen van hen die hunkeren naar leven.
God, we danken U voor hen,
die werken aan ruimte en opvang
voor zwervers en daklozen;
We danken U voor hen die gastvrij
en van harte zich openstellen voor allen,
die naar lichaam of geest gewond zijn.
God, we danken U voor alle pastoraal werkenden
en voor allen die zich dagelijks inzetten
om de blijde boodschap in onze tijd vorm te geven.
We danken U vooral
o uw reddend en bemoedigend woord,
voor uw woorden van trouw en nabijheid.
Zegen ons opnieuw met de dauw van uw genade.

Naar Piet Vervaet.
Gebed verschenen in de gebedskalender van Kerk+Leven 2007.

2 bezoekers vinden dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk

“Conflicten wijzen niet dadelijk op ernstige onenigheid tussen de partners of zelfs de verwoesting van het huwelijk. Zij zijn integendeel een kans op bezinning en ommekeer om mekaar. Ze maken ervan bewust dat iets niet in orde is, dat iets anders en beter aangepakt dient te worden. Het leven bestaat niet enkel uit harmonie en evenwicht, maar altijd ook uit spanning en werken aan het verlangde”

Al de dagen van ons leven. Christelijk gezinsboek voor de 21^ste eeuw, Averbode-KOK, 2008.

4 bezoekers vinden dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk

Goede Schepper,
wanneer de jachtigheid van deze wereld ons dreigt te overmeesteren,
schenkt Gij ons een lome zomer, de hete adem van de middagzon.
Zo brengt Gij ons bij,
dat wij de afwisseling van de tijden nodig hebben,
een tijd van werken, een tijd van rusten,
een tijd van peinzend zorgen, een tijd van kinderlijk vertrouwen,
een tijd van werkend bijeengaren, een tijd van ontspannend genieten.
Wees Gij, Heer, de verkwikkende bron van levensmoed in ons leven,
heel de wonden die de drukte in ons geslagen heeft,
versterk wat door vermoeidheid verzwakt is
en schenk ons uw Geest van wijsheid,
die ons helpt om, net zoals Gij,
de tijd te nemen om te genieten van uw schepping.
Door Christus, onze Heer.

3 bezoekers vinden dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk

Heer,
zegen onze ogen
om over alle menselijke gebreken en tekortkomingen heen
op zoek te gaan naar het goede in de ander
en met uw ogen te leren kijken naar de medemens op onze levensweg.

Zegen onze oren
dat we hoopvolle woorden horen,
woorden die anderen kunnen bemoedigen,
woorden die verhelderen in donkere momenten,
woorden van troost die verdriet helpen dragen,
woorden van bewondering als schoonheid ons ontroert.
Leer ons de noodkreet verstaan achter stille woorden
van mensen die op ons beroep doen.

Zegen onze mond
om op het goede moment
het juiste woord te spreken van vergeving en bevrijding
dat mensen nieuwe toekomst leert ontdekken.
Leer ons de taal van deze tijd
om ons geloof met anderen te delen
in goede en kwade dagen.

Zegen onze handen
om de vele goede gaven van het leven met anderen te delen
en om mensen in uw naam samen te brengen.

Zegen onze voeten
om in het leven van elke dag
uw wegen van vrede en verzoening te gaan.
Zend ons naar plaatsen waar mensen wachten
op uw verlichtend woord.

Heer,
zegen ons doen en laten
om anderen meer tot zegen te zijn.

Amen.

fr. Erik Schaefer

6 bezoekers vinden dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk

Inwendig gaat de mens kapot,
als hij van iets spijt blijft hebben
tot hij erbij neervalt.

Bij God in de buurt blijven
in een beschouwend wachten,
maakt in de mens de weg vrij
die het hem mogelijk maakt
te accepteren dat hij broos en breekbaar is.

Zo leert de mens
om te gaan met zijn eigen beperkingen.
En wat eerst saai en smakeloos leek,
wordt opnieuw aantrekkelijk.
In het hart ontluiken
weer vrede en harmonie.

Christus, als wij u zoeken,
ontdekken wij uw aanwezigheid
zelfs in onze diepe innerlijke eenzaamheid.
Gelukkig wie zich aan u, Christus, weet over te geven.
Gelukkig degene die tot u komt met een hart vol vertrouwen.

Frère Roger van Taizé

4 bezoekers vinden dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk

¹ Hoe blij was ik, toen men mij riep:
“Wij trekken naar Gods huis!”

² Nu mag mijn voet, Jeruzalem,
uw poorten binnentreden.

³ Jeruzalem, ommuurde stad,
zo dicht opeengebouwd:

⁴ Naar u trekken de stammen op,
de stammen van Gods volk;

Zij gaan naar Israëls gebruik
de naam van God vereren.

⁵ Daar staan de zetels van het recht,
de troon van Davids huis.

⁶ Bidt dan om vrede voor Jeruzalem:
dat ieder die u liefheeft veilig zij;

⁷ Dat eendracht heerse binnen uw omwalling,
in al uw huizen rust.

⁸ Ter wille van mijn broeders en mijn makkers
wens ik u vrede toe;

⁹ Ter wille van het huis van onze God
bid ik voor u om zegen.

Eer aan de Vader en de Zoon
en de heilige Geest.

Zoals het was in het begin en nu en altijd
en in de eeuwen der eeuwen. Amen.

3 bezoekers vinden dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk

Zo wonderbaarlijk is de schepping
Dat zij steeds vertroosting biedt
Na een kwetsuur of een mislukking
Na een omweg van verdriet

De zon en maan in hun getijden
Werpen licht in wisseling
En geven zacht aan hen die lijden
De tijd en kans op betering

En hoort de vogels twink’lend fluiten
Zij zetten in de mooiste zang
Een troostlied om, dat komt van buiten
En doen dat heel hun leven lang

Om dan nog van die Mens te zwijgen
Die met jou zijn hart mee breekt
Om hoogte van jouw pijn te krijgen
En dan een troostend woordje spreekt

Mag ik tot slot je aandacht richten
Op Hem, die alles heeft gebouwd
Ik wil je daartoe niet verplichten …
Maar weet dat Hij ook van je houdt

fr. Philippe van Kuyck

5 bezoekers vinden dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk

Dit is de herfst, dit zijn de mooiste maanden,
maar ze ontgaan ons zoals ieder jaar,
want wij zijn blinden in een wereld waar
het blijvende niet geldt, alleen het gaande.

Jean Pierre Rawie, “Geleende tijd” (1999).

2 bezoekers vinden dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk

Geef U aan mij, mijn God,
geef U opnieuw aan mij.
Zie, ik heb U lief,
en het is te weinig;
laat mij U dan sterker liefhebben.
Ik kan het niet afmeten
om zodoende te weten,
hoeveel mij nog aan liefde ontbreekt
om voldoende te zijn,
dat mijn leven zich in uw armen werpt
en het er zich niet uit losmaakt,
totdat het zich verbergt
in “het verborgene van uw aanschijn” (Ps 30,21).
Dit alleen weet ik
dat het mij slecht gaat zonder U,
niet alleen buiten mij,
maar ook in mijzelf,
en dat alle rijkdom
die mijn God niet is,
armoede is.
In de gave van Uzelf vinden wij rust,
dáár genieten wij van U.
Onze rust is onze plaats.
De liefde heft ons daarheen op.

Augustinus, Belijdenissen XIII.

1 bezoeker vindt dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk

Alles heeft zijn uur,
alle dingen onder de hemel hebben hun tijd.
Er is een tijd om te baren en een tijd om te sterven,
een tijd om te planten en een tijd om wat geplant is te oogsten.
Een tijd om te doden en een tijd om te genezen,
een tijd om af te breken en een tijd om op te bouwen.
Een tijd om te huilen en een tijd om te lachen,
een tijd om te rouwen en een tijd om te dansen.
Een tijd om stenen weg te gooien en een tijd om stenen te verzamelen,
een tijd om te omhelzen en een tijd om van omhelzen af te zien.
Een tijd om te zoeken en een tijd om te verliezen,
een tijd om te bewaren en een tijd om weg te doen.
Een tijd om stuk te scheuren en een tijd om te herstellen,
een tijd om te zwijgen en een tijd om te spreken.
Een tijd om lief te hebben en een tijd om te haten,
een tijd voor oorlog en een tijd voor vrede.

(Prediker 3, 1-8)

…een tijd om de uurwerken op te winden, zodat we op tijd zijn…

5 bezoekers vinden dit bericht leuk.

Vind ik niet meer leuk