Een monstrans is een gouden of zilveren, versierd liturgisch vaatwerk met een ronde opening waarin de geconsacreerde Hostie zichtbaar wordt uitgesteld. De monstrans wordt gebruikt om het Heilig Sacrament uit te stellen voor de aanbidding van de gelovigen, tijdens een aanbiddingsmoment of tijdens een processie. Dit gebruik is ontstaan in de dertiende eeuw, in de periode waarin het feest van Sacramentsdag ontstaan is. Daar de gelovigen zelden de communie ontvingen en aan de eucharistieviering zelf niet actief deelnamen, groeide het verlangen om de Hostie te zien. Het Heilig Sacrament dat uitgesteld wordt in de monstrans is aldus de verderzetting, na de eucharistieviering, van de elevatie. Tijdens de mis toont de priester het geconsacreerde Brood, het Lichaam van Christus, aan de gelovigen om het te aanbidden. Dit heel kort moment kan verder gezet worden tijdens de aanbidding.

De monstrans kent verschillende vormen, waarvan de bekendste wellicht die van een zon is. De gelovige die de Heer Jezus in het Heilig Sacrament aanbidt stelt zich zo onder de deugddoende straling van Gods liefde, en, zoals de zon een mens raakt zonder dat hij de stralen ziet of voelt, zo ook zal de aanwezige Heer het hart en het leven van de mens raken…

Bidden voor het Heilig Sacrament is een manier om actief deel te nemen aan het paasmysterie en om dank te zeggen voor de genade die God ons schenkt door ons deelgenoten te maken aan zijn goddelijk leven. De uitstelling van het Heilig Sacrament in de monstrans brengt de gelovigen tot het erkennen van Christus’ aanwezigheid, en nodigt hen uit tot gemeenschap van hart met Hem.

De uitstelling van het Heilig Sacrament heeft tot doel het persoonlijk gebed intenser te beleven. Het is daarom goed dat wanneer we ons voor de monstrans plaatsen, en Jezus Christus aanbidden, we er het Woord Gods beluisteren, en in de stilte van ons hart met Hem spreken, tot Hem bidden. Men kan er ook een stukje uit een eucharistisch gebed voor zichzelf lezen om zich de inhoud ervan eigen te maken.

De heilige Thomas van Aquino componeerde ter ere van het Heilig Sacrament een lied: Pange, lingua: “Zing, mijn tong, het mysterie van dit glorierijke lichaam… Het vleesgeworden Woord maakt door zijn woord van zijn lichaam het ware brood, het bloed van Christus wordt drank; onze zintuigen zijn beperkt: het geloof alleen volstaat om de oprechte harten te bevestigen”.

fr. Christophe Monsieur

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Zegenen is typisch voor de vader – voor de overste – en nodigt uit om te zegenen. Wie zich gezegend weet gaat zelf zegenen. Dit is het geheim van de overste-vader: dat hij zegenend aanwezig is in de gemeenschap en een klimaat schept van zegening. Uiteindelijk komt het er op aan mensen gelukkig te maken in hun roeping. Daartoe is de overste geroepen. Niet omdat hij daartoe bijzondere kwaliteiten heeft, maar omdat God hem uitverkozen heeft om deze taak uit te oefenen “in naam van de Vader”.

Mgr. Luc Van Looy, bisschop van Gent

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Kan er groter barmhartigheid denkbaar zijn
jegens ongelukkigen, dan die,
welke de Schepper van de hemel
uit de hemel deed neerdalen
en de Maker van de aarde
bekleedde met een aards lichaam;
een barmhartigheid
die Hém in de sterfelijkheid aan ons gelijk maakte,
die in de eeuwigheid gelijk blijft aan de Vader;
die de gestalte van een slaaf
oplegde aan de Heer der wereld:
opdat het Brood zelf hongerig zou zijn,
de Verzadiging dorstig zou zijn,
de Kracht zwak zou zijn,
de Gezondheid gewond zou worden,
het leven zou sterven?
Dit alles
opdat onze honger zou worden gestild,
onze dorst zou worden gelest,
onze zwakheid zou worden getroost,
onze zonden zou worden teniet gedaan,
onze liefde zou ontvlammen.

Augustinus, Preek 207, 1.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Heer
Gij hebt ons beloofd uw heilige Geest te zenden als een Helper.
Zend ons uw Geest van liefde om U, Heer, en elkaar oprecht te beminnen.
Zend ons uw Geest van verzoening als wij leven in onenigheid en haat.
Zend ons uw Geest van innerlijke vrede als ons hart onrustig is en angstig.
Zend ons uw Geest van kracht als wij zwak zijn.
Zend ons uw Geest van hoop als wij de moed verliezen of geen toekomst meer zien.
Zend ons uw Geest van troost als wij lijden en verdriet hebben.
Zend ons uw Geest van heiligheid als wij ons van U en uw geboden afkeren.
Zend ons uw Geest van vreugde als wij bedrukt zijn.
Zend ons uw Geest van trouw als wij beproefd worden in onze engagementen.
Zend ons uw Geest van wijsheid om uw wil in ons leven te onderscheiden.
Zend ons uw Geest die in ons bidt als ons gebed verdort.
Zend ons uw Geest die vuur is om ons te bezielen tot uw kerkgemeenschap.
Zend ons uw Geest die leven geeft om ons leven telkens weer te vernieuwen.
Zend ons uw Geest die alles tot voltooiing brengt
en leid ons over de dood heen tot U.
Amen.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Gods adem die van boven kwam
zet hart en ziel in vuur en vlam
en opent ons de oren
dat wij zijn tongval horen.

De tongen zijn van wind en vuur,
het woord is brandend van natuur,
het loopt door alle landen
en opent mond en handen.

(W. Barnard)

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Om te leren bidden hebben we geschikte momenten nodig. Als een relatie echt belangrijk voor ons is, zullen we er graag tijd voor reserveren. Er is niemand die een jongen moet herinneren aan de afspraak met zijn vriendin. Later kan dat soms veranderen, als de liefde wegkwijnt door de drukte van het leven… Gaat het in onze relatie met God niet evenzo? Het gebed verstikt soms als zaad onder de distels door ‘de zorgen van het leven en de begoocheling van de rijkdom’ (Mt 13, 22). Bidden blijft een leerschool. Het is onmogelijk als we er geen tijd voor maken. Laten we onszelf toch niets wijsmaken. Om opnieuw te leren bidden moeten we de gebedstijd niet verkorten, maar eerder wat verlengen. In onze jachtige cultuur vergt het reeds een hele poos om te genezen van stress en geestdodende routine. Bidden wordt maar mogelijk als we de tijd nemen om de luidruchtige stemmen in ons te doen stilvallen. Gebed wordt maar mogelijk als we ons afstemmen op de stilte, als we open komen voor de bescheiden aanwezigheid van God, als we verwijlen bij zijn Woord.

Het gebed kan ons veel leren. Het gebed helpt ons menselijker om te gaan met de tijd. Bidden verhindert alleszins dat we de tijd beschouwen als een eindeloze trein van lege wagonnetjes, als evenveel momenten die wij door onze acties moeten vullen.

Uit “Heer leer ons bidden. Het jaar van het gebed”, Verklaringen van de bisschoppen van België (nr. 32), Brussel, Licap, juni 2005, blz. 51-52.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Wanneer we als gemeenschap samenkomen in het koorgestoelte van de abdijkerk,
geeft de prior aan wanneer de gebedsdienst ingezet mag worden,
door met een hamertje te tikken op de koorbank.
Zo is het voor iedereen duidelijk:
nu beginnen we.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk

Heer Jezus,
Voor onze verlossing
hebt Gij uw kostbaar Bloed
aan het kruis vergoten.
Maak dat wij door dit Bloed
gewassen worden
uit de slavernij van de zonde,
om een zuivere woonplaats te zijn
van de Heilige Geest
nu en in eeuwigheid.

Amen.

Vind ik leuk.

Vind ik niet meer leuk